Przełyk z dziadka do orzechów (nadciśnieniowa perystaltyka)?

Przełyk dziadka do orzechów jest formą skurczu przełyku. Należy do tej samej kategorii zaburzeń motoryki przełyku, co przełyk młota pneumatycznego i rozlane skurcze przełyku. W Stanach Zjednoczonych około 1 na 100 000 osób jest diagnozowanych z zaburzeniem motoryki przełyku rocznie, jednak uważa się, że rzeczywista częstość występowania jest znacznie wyższa, ponieważ często jest ona błędnie diagnozowana jako refluks kwaśny.

Skurcze przełyku mogą występować częściej u osób rasy kaukaskiej i częściej występować u kobiet niż u mężczyzn. Im jesteś starszy, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia skurczów przełyku.

Charakterystyczne cechy przełyku dziadka do orzechów obejmują wysokie ciśnienie i skurcze w przełyku, które występują w skoordynowany sposób. Skurcze mięśni przełyku mogą powodować zablokowanie lub zablokowanie pokarmu w przełyku. Jednak w przypadku przełyku z dziadka do orzechów, ponieważ skurcze nadal występują w skoordynowany i zorganizowany sposób, bardziej prawdopodobne jest wystąpienie bólu w klatce piersiowej niż trudności z przełykaniem.

Nie wiadomo dokładnie, co powoduje przełyk dziadka do orzechów. Niektóre teorie mówią, że stan ten jest ściśle związany z chorobą refluksową przełyku (GERD) i może być przez nią spowodowany. Inna teoria głosi, że jest to spowodowane zaburzeniem nerwowym, a niektórzy uważają, że jest to spowodowane nieprawidłową reakcją na substancję acetylocholinę.

Objawy przełyku dziadka do orzechów

Przełyk dziadka do orzechów może powodować połączenie niektórych lub wszystkich z następujących objawów:

• trudności w połykaniu (dysfagia), która występuje zarówno w przypadku pokarmów stałych, jak i płynnych i może wystąpić tylko czasami

• ból klatki piersiowej
• regurgitacja pokarmu
• odpływ

Możliwe jest również, że przełyk dziadka do orzechów będzie bezobjawowy (nie powoduje zauważalnych objawów). Niektóre badania sugerują, że osoby z przełykiem z dziadka do orzechów mogą mieć nadwrażliwy i sztywny przełyk.

Objawy innych zaburzeń motoryki (przełyku młota pneumatycznego i rozlanego skurczu przełyku) są prawie takie same jak w przypadku przełyku dziadka do orzechów, dlatego należy przeprowadzić specjalne testy w celu odróżnienia tych zaburzeń.

Diagnozowanie przełyku dziadka do orzechów

Poniższe testy mogą pomóc twojemu lekarzowi w zdiagnozowaniu przełyku dziadka do orzechów:

1. Jaskółka baru to test polegający na połknięciu substancji zwanej siarczanem baru. Siarczan baru pojawia się na zdjęciach rentgenowskich, dzięki czemu można zwizualizować drogę siarczanu baru przez układ pokarmowy. Oprócz skurczów przełyku ten test może pomóc w diagnozowaniu problemów, takich jak trudności w połykaniu lub zwężenie przełyku. Nie powinieneś mieć tego testu, jeśli jesteś uczulony na siarczan baru, ale ogólnie rzecz biorąc, test ma dobre wyniki w zakresie bezpieczeństwa. Wiadomo jednak, że siarczan baru powoduje zaparcia, więc po badaniu może być konieczne wypicie dużej ilości wody lub użycie dostępnego bez recepty środka zmiękczającego stolec.
2. Tomografia komputerowa może wykazać pogrubienie ściany przełyku (większe niż 3 mm) u osób z przełykiem dziadka do orzechów. Może to jednak wystąpić również w innych stanach, w tym raku przełyku. Jeśli tomografia komputerowa wykaże pogrubienie ściany przełyku, lekarz będzie musiał zlecić dalsze badania w celu potwierdzenia diagnozy.
3. Ultrasonografia o wysokiej częstotliwości może być pomocna w rozróżnieniu przełyku dziadka do orzechów, przełyku młota pneumatycznego i rozlanego skurczu przełyku.

4. Manometria przełyku jest bardzo dobrym testem do diagnozowania skurczów przełyku i przyczyn pozasercowych bólów w klatce piersiowej. Test polega na wprowadzeniu cienkiej rurki do nosa, gardła i przełyku oraz do żołądka. Rurka jest wrażliwa na nacisk i może mierzyć siłę i ciśnienie skurczów mięśni w przełyku podczas połykania. Ten test może powodować pewien dyskomfort, który można złagodzić sprayem, który znieczula wnętrze nosa, a czasem górną część gardła.

5. (EGD) Esophagogastroduodenoskopia to procedura, która nie może konkretnie zdiagnozować przełyku dziadka do orzechów, ale może być przydatna w wykluczeniu innych podobnych zaburzeń, takich jak przepuklina rozworu przełykowego lub GERD.

Leczenie przełyku dziadka do orzechów

Ty i Twój lekarz możecie zdecydować się na zastosowanie niektórych z poniższych metod leczenia, aby pomóc w radzeniu sobie z objawami przełyku dziadka do orzechów.

W leczeniu tego stanu stosuje się kilka leków, w tym blokery kanału wapniowego, azotany i inhibitory fosfodiesterazy. Wstrzyknięcia toksyny botulinowej powyżej dolnego zwieracza przełyku mogą tymczasowo złagodzić objawy, blokując uwalnianie acetylocholiny.

Inhibitory pompy protonowej mogą pomóc złagodzić objawy związane z refluksem kwasu. Jednym z najskuteczniejszych leków na zaburzenia motoryki przełyku, w tym przełyk dziadka do orzechów, są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

Rozszerzanie przełyku balonikiem to zabieg, który rozciąga średnicę przełyku i może złagodzić objawy przełyku dziadka do orzechów. Zabieg jest zwykle wykonywany w warunkach ambulatoryjnych i w sedacji.

Otrzymasz specjalne instrukcje dotyczące zakazu jedzenia i picia przez określony czas przed zabiegiem. Ryzyko rozszerzenia balonu obejmuje działania niepożądane lub reakcje alergiczne na stosowane lub rzadko stosowane leki znieczulające, perforację przełyku.

Operacja może być uzasadniona, jeśli zabiegi są nieskuteczne

W skrajnych przypadkach, które nie zareagowały dobrze na inne leczenie, może być uzasadniony zabieg chirurgiczny zwany miotomią. Ta procedura jest również nazywana miotomią Hellera lub miotomią przełyku i jest najczęściej stosowana w leczeniu achalazji, ale może być również stosowana w leczeniu przełyku dziadka do orzechów. Jest stosowany w ostateczności, ponieważ w niektórych przypadkach spowodował pogorszenie skurczów mięśni związanych z przełykiem dziadka do orzechów.

Zabieg można wykonać laparoskopowo lub metodą otwartą, ale metoda laparoskopowa wiąże się z mniejszym ryzykiem i krótszym czasem powrotu do zdrowia. Wykonuje się małe nacięcie tuż nad pępkiem, a następnie odcina się zewnętrzne warstwy mięśniowe przełyku, aby zapobiec ich skurczom. Dodatkowo osłabienie mięśni na połączeniu żołądkowo-przełykowym powoduje, że zwieracz między żołądkiem a przełykiem pozostaje otwarty.

Ryzyko związane z operacją

Ryzyko związane z miotomią przełyku obejmuje uszkodzenie otaczających narządów, w tym śledziony, wątroby lub żołądka, a także zakażenie pooperacyjne. Jak w przypadku każdego zabiegu chirurgicznego, istnieje również ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej lub skutków ubocznych znieczulenia.

Jak wcześniej wspomniano, w przypadku leczenia przełyku dziadka do orzechów istnieje ryzyko nasilenia objawów. Nawet jeśli objawy ustąpią po latach, możliwe jest, że pozytywne efekty tej procedury znikną.

Oprócz wyżej wymienionych metod leczenia, badania sugerują, że przełyk dziadka do orzechów wydaje się poprawiać sam w ciągu kilku lat.