Przyczyny, objawy i leczenie mikroskopowego zapalenia jelita grubego

Mikroskopowe zapalenie okrężnicy to termin zbiorczy, który obejmuje dwa podobne, ale odrębne schorzenia: kolagenowe zapalenie okrężnicy i limfocytarne zapalenie okrężnicy. Chociaż mają w nazwie „zapalenie okrężnicy”, stany te nie są związane z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub chorobą Leśniowskiego-Crohna (zbiorczo znanej jako nieswoiste zapalenie jelit lub IBD). „Zapalenie okrężnicy” odnosi się do zapalenia w jelicie grubym, które jest oznaką mikroskopowego zapalenia okrężnicy.

Grupą najczęściej diagnozowaną z kolagenowym zapaleniem jelita grubego są osoby po pięćdziesiątce. Choroba ma tendencję do dotykania więcej kobiet niż mężczyzn. Średni wiek zachorowania na limfocytarne zapalenie jelita grubego dotyczy osób po 60. roku życia, a kobiety wydają się być dotknięte nieco częściej niż mężczyźni w tym przypadku.

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego nie było szeroko badane, więc nadal nie wiadomo, jak powszechne może być. Chociaż objawy mogą być niepokojące, stan ten jest bardzo uleczalny i czasami ustępuje samoistnie.

Powoduje

Przyczyna mikroskopowego zapalenia jelita grubego jest obecnie nieznana; jest to choroba idiopatyczna. Jedna z teorii głosi, że stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, takich jak ibuprofen) lub inhibitorów pompy protonowej (PPI, takich jak Lansoprazol), statyn i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, takich jak Zoloft) może przyczyniać się do rozwój mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Inna teoria mówi, że mikroskopowe zapalenie jelita grubego jest spowodowane reakcją autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy organizmu atakuje inne tkanki w ciele. Wreszcie palenie jest uważane za kolejny ważny czynnik rozwoju tego schorzenia.

Uważa się również, że bakterie lub wirusy mogą odgrywać rolę w rozwoju mikroskopowego zapalenia jelita grubego. KątNa chwilę obecną dokładny związek i mechanizm tej przyczyny nie są znane.

Symptomy i objawy

Charakterystyczne objawy mikroskopowego zapalenia jelita grubego to przewlekła, wodnista biegunka, której czasami towarzyszą skurcze i bóle brzucha.KątBiegunka może mieć charakter ciągły i ciężki, a także przerywany. Krew w kale, która jest częstym objawem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, a czasem choroby Leśniowskiego-Crohna, nie jest oznaką mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Krew w stolcu jest powodem do natychmiastowego zwrócenia się o pomoc lekarską.

Inne objawy mikroskopowego zapalenia jelita grubego mogą obejmować gorączkę, ból stawów i zmęczenie. KątObjawy te mogą być wynikiem procesu zapalnego będącego częścią choroby autoimmunologicznej lub o podłożu immunologicznym.

Diagnoza

W mikroskopowym zapaleniu okrężnicy wnętrze okrężnicy na ogół wygląda normalnie. Dlatego podczas kolonoskopii lub sigmoidoskopii nie można znaleźć żadnych dowodów choroby. U niektórych pacjentów w okrężnicy mogą pojawić się obrzęki lub zaczerwienienia, ale mogą one być trudne do zauważenia.

Aby postawić diagnozę, podczas kolonoskopii należy pobrać kilka biopsji okrężnicy. Te biopsje będą korzystnie pochodzić z różnych obszarów okrężnicy. Charakterystyczne oznaki choroby można wtedy zobaczyć mikroskopowo na tkance z biopsji, stąd nazwa „mikroskopowego” zapalenia jelita grubego.

Kolagen to substancja, która normalnie występuje pod wyściółką okrężnicy. W kolagenowym zapaleniu jelita grubego tkanka z biopsji wykaże większe niż normalne ilości kolagenu pod wyściółką okrężnicy. Biopsja może również wykazać zwiększoną liczbę limfocytów — rodzaj białych krwinek.KątKąt

W limfocytowym zapaleniu okrężnicy badanie biopsji wykaże zwiększoną liczbę limfocytów w tkance okrężnicy. Brak kolagenu w tkance biopsyjnej jest kolejną wskazówką, że rozpoznaniem jest limfocytarne zapalenie okrężnicy, a nie kolagenowe zapalenie okrężnicy.KątKąt

Leczenie

Niektóre przypadki mikroskopowego zapalenia jelita grubego mogą ustąpić samoistnie, bez specjalnego leczenia. Pierwszą linią obrony dla wszystkich pacjentów jest unikanie NLPZ lub odstawienie innych leków winowajczych i zaprzestanie palenia, jeśli ma to zastosowanie.

W przypadkach, które wymagają interwencji medycznej, leczenie można rozpocząć od dodania suplementów błonnika do diety. Suplementy zawierające błonnik obejmują psyllium, metylocelulozę lub polikarbofil, które można kupić bez recepty w drogeriach. Ponieważ głównym objawem mikroskopowego zapalenia jelita grubego jest przewlekła biegunka, leczenie może również obejmować leki przeciwbiegunkowe, takie jak loperamid lub difenoksylat.

W przypadku cięższych przypadków mikroskopowego zapalenia jelita grubego można również przepisać antybiotyki lub leki przeciwzapalne.

U pacjentów z mniej niż trzema wypróżnieniami dziennie często stosuje się Imodium AD (loperamid). Dla osób, które mają więcej niż trzy wypróżnienia dziennie, lekiem z wyboru jest Pulmicort (budezonid). Każdy pacjent, który nie reaguje na leczenie pierwszego rzutu, powinien rozważyć prednizon (kortykosteroid), mesalaminę i cholestyraminę.

Kortykosteroidy, takie jak prednizon, należy odstawić, gdy tylko objawy zostaną opanowane. W przypadku opornego na leczenie (wysoce opornego) mikroskopowego zapalenia jelita grubego lekarze mogą rozważyć zastosowanie środków biologicznych, takich jak terapia czynnikami martwicy nowotworu (TNF) i immunomodulatory.