Przyczyny, objawy i leczenie wrzodów skórnych

Czyraki na skórze wyglądają jak duże pryszcze. Czasami można je pomylić z ukąszeniami pająków.

Czyraki są również nazywane czyraki lub karbunkle. Zwykle są powodowane przez bakterie. Niektóre jednak mogą być spowodowane przez grzyby.

Czyraki pojawiają się na skórze w postaci czerwonej do fioletowej grudki z białą główką. Głowa zawiera biało-żółtą ropę.

Czyraki są stosunkowo powszechne i przy odpowiedniej pielęgnacji mogą się zagoić w ciągu dwóch tygodni. Leczenie odbywa się zazwyczaj w domu. Jeśli jednak czyraki są bardzo złe lub pogarszają się, może być konieczne skontaktowanie się z lekarzem.

W tym artykule omówimy niektóre z najczęstszych przyczyn i objawów wrzodów skórnych. Zawiera również informacje o tym, jak leczyć czyraki skóry i kiedy należy zadzwonić do lekarza.

Przyczyny wrzodów skórnych

Czyraki skórne są zwykle spowodowane infekcją bakteryjną. Najczęstsze bakterie powodujące wrzenie to Staphylococcus aureus, znany również jako gronkowiec, oraz Streptococcus grupy A. Obie te infekcje można leczyć antybiotykami, jeśli staną się poważne.

Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA) to rodzaj gronkowca odpornego na powszechnie stosowane antybiotyki. Infekcje MRSA są trudniejsze do leczenia, ale wyglądają podobnie do tych wywoływanych przez inne formy gronkowca.

Czyraki tworzą się, gdy normalne bakterie na powierzchni skóry atakują mieszki włosowe. Są to struktury w kształcie pończoch w skórze, które wytwarzają włosy. Infekcja często obejmuje grupę pęcherzyków.

Kiedy mieszki włosowe są uszkodzone, bakterie mogą wrastać w pobliską tkankę. Czasami infekcja może rozprzestrzenić się do krwiobiegu. Zdarza się to rzadko, ale kiedy to się dzieje, może powodować poważną chorobę zwaną sepsą.

Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak leczyć czyraki i kiedy należy udać się do lekarza.

podsumowanie

Czyraki pojawiają się, gdy bakterie infekują jeden lub więcej mieszków włosowych i rozprzestrzeniają się na pobliskie tkanki skóry.

Objawy wrzodów skórnych

Czyraki bolą i swędzą. Czyrak jest zwykle diagnozowany na podstawie jego wyglądu.

Czyrak to czerwony, spuchnięty guzek otoczony czerwoną, podrażnioną skórą. Zwykle pośrodku tworzy się jedna lub więcej małych zaskórników, zwanych krostami. Są one wypełnione białym lub żółtym płynem przypominającym ropę. Czasami czyraki goją się bez tworzenia zaskórników.

Czyrak, który rozwija wiele głów, nazywa się karbunkiem.

Czyraki są dostępne we wszystkich rozmiarach. Mogą zaczynać się wielkości ziarnka grochu i mogą urosnąć do rozmiaru piłki golfowej. Może to nastąpić szybko.

Czyraki mogą wystąpić w dowolnym miejscu na ciele. Najczęściej występują na twarzy, szyi, pod pachami, pośladkach i udach.

Twoja skóra może swędzieć, zanim pojawi się czyrak. Gdy gotuje się, możesz czuć się zmęczony lub ogólnie chory. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi gorączka lub dreszcze.

Kto jest zagrożony wrzodami skóry?

Czyraki występują częściej u nastolatków i młodych dorosłych. Osoby żyjące w społeczności są również bardziej zagrożone. To zawiera:

Ludzie mieszkający w koszarach wojskowych
Osoby mieszkające w schroniskach dla bezdomnych
Osoby mieszkające w innych typach mieszkań na bliską odległość

Rozprzestrzenianiu się infekcji w tych miejscach można zapobiec za pomocą mydeł antybakteryjnych i dobrej higieny.

Osoby z pewnymi schorzeniami są również bardziej podatne na czyraki. Warunki te obejmują:

Cukrzyca, choroba, która wpływa na zdolność organizmu do kontrolowania poziomu cukru we krwi
Choroby skóry, takie jak egzema
Złe odżywianie
Otyłość, czyli nadmierna ilość tkanki tłuszczowej
Osłabiony układ odpornościowy, np. u osób przyjmujących leki hamujące układ odpornościowy

Sportowcy, którzy uprawiają sporty kontaktowe lub dzielą się sprzętem, są również narażeni na zwiększone ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii powodujących czyraki.

Czyraki mogą wystąpić tylko raz. Niektórzy jednak dostają je wielokrotnie.

Jedno z badań wykazało, że nawet 10% osób, które dostaną czyrak, rozwinie kolejny w ciągu roku. Niektóre schorzenia, takie jak cukrzyca, zwiększają prawdopodobieństwo nawrotu.

podsumowanie

Czyraki są częstsze u nastolatków, młodych dorosłych i osób żyjących we wspólnocie. Niektóre schorzenia mogą również zwiększać ryzyko rozwoju czyraków.

Leczenie czyraków skóry

Leczenie czyraków skóry zależy od przyczyny. Na przykład infekcja MRSA będzie musiała być leczona przez lekarza.

Istnieje kilka wskazówek dotyczących pierwszej pomocy, które możesz wypróbować w domu, aby czyraki były bardziej znośne. Mogą one pomóc samemu wyleczyć.

Najpierw utrzymuj gotowanie w czystości. Przykryj czystym, suchym opatrunkiem. Umyj ręce po dotknięciu wrzenia lub zmianie opatrunku.

Zagotuj ciepłą, wilgotną szmatkę. To może pomóc mu dojść do głowy, otworzyć się, odsączyć i zagoić.

Nie gotuj ani nie próbuj samodzielnie spuszczać. Powinien naturalnie pękać i spływać.

Nigdy nie używaj ponownie ściereczki użytej do wrzenia, chyba że została umyta w gorącej wodzie. Nie udostępniaj przedmiotów, które miały kontakt z wrzodem. Pamiętaj, aby umyć wszystko, co dotknęło wrzenia, w gorącej wodzie.

Kiedy spotkać się z lekarzem?

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

Czyrak jest na twoim kręgosłupie lub twarzy
Czyrak nie goi się w ciągu dwóch tygodni
Masz gorączkę lub dreszcze
Czyrak jest bolesny lub znajduje się w niewygodnym miejscu
Po zagotowaniu pojawia się czerwona smuga

Pracownik służby zdrowia może spuścić większy wrzód i pomóc w bólu. W celu zmniejszenia infekcji można stosować antybiotyki. Nie jest to jednak typowe.

Streszczenie

Czyraki skórne są zwykle powodowane przez bakterie. Kiedy bakterie infekują mieszek włosowy, tworzy czerwony, spuchnięty guzek. Te guzki mogą powodować zaskórniki.

Czyraki występują najczęściej u nastolatków i młodych dorosłych oraz u osób żyjących we wspólnym życiu. Osoby otyłe, niedożywione lub z osłabionym układem odpornościowym są również bardziej zagrożone.

Czyraki należy utrzymywać w czystości. Przykryj je ciepłym, wilgotnym ręcznikiem, aby zachęcić je do pękania i osuszania. Ciężkie czyraki może zostać osuszone przez lekarza. Pomóc mogą również antybiotyki.