Przyczyny skurczów mięśni i skurczów

Jeśli kiedykolwiek miałeś skurcze mięśni lub skurcze mięśni, wiesz, że mogą one być niezwykle bolesne. W niektórych przypadkach mięsień może skurczyć się tak mocno, że powoduje siniak na skórze.

Większość skurczów i skurczów mięśni to mimowolne skurcze mięśni. Poważny skurcz mięśni nie ustępuje samoistnie i wymaga ręcznego rozciągania, aby rozluźnić i wydłużyć skrócony mięsień.

Skurcze mogą obejmować część mięśnia lub wszystkie mięśnie w grupie. Najczęściej dotknięte grupy mięśni to:

• Tył podudzia/łydka (brzuch łydki)
• Tył uda (ścięgna podkolanowe)
• Przód uda (mięsień czworogłowy)
• Stopy, ręce, ramiona, brzuch

Skurcze mięśni różnią się intensywnością od lekkiego drgania lub tiku do silnego bólu. Skurczony mięsień może być twardy jak skała i trwać od kilku sekund do kilku minut lub dłużej.

Często zdarza się, że skurcze ustępują, a następnie kilkakrotnie powracają, zanim całkowicie znikną.

Przyczyny skurczów mięśni

Dokładna przyczyna skurczów mięśni jest wciąż nieznana, ale najczęściej cytowane teorie obejmują:

• Zmieniona kontrola nerwowo-mięśniowa
• Odwodnienie
• Ubytek elektrolitu
• Słabe kondycjonowanie
• Zmęczenie mięśni
• Wykonywanie nowej czynności

Inne czynniki związane ze skurczami mięśni obejmują ćwiczenia w ekstremalnym upale.

Ponieważ sportowcy są bardziej narażeni na skurcze przed sezonem, pod koniec (lub noc po) intensywnych lub długotrwałych ćwiczeniach, niektórzy uważają, że brak kondycji powoduje skurcze.

Kontrola nerwowo-mięśniowa i skurcze

Podczas gdy wszystkie te teorie są badane, naukowcy znajdują więcej dowodów na to, że hipoteza „zmienionej kontroli nerwowo-mięśniowej” jest głównym patofizjologicznym mechanizmem prowadzącym do skurczów mięśni związanych z ćwiczeniami (EAMC).

Zmieniona kontrola nerwowo-mięśniowa jest często związana ze zmęczeniem mięśni i skutkuje zaburzeniem koordynacji i kontroli mięśni.

Według przeglądu literatury przeprowadzonego przez Martina Schwellnusa z Uniwersytetu w Kapsztadzie dowody potwierdzające zarówno hipotezę „ubytku elektrolitu”, jak i „odwodnienia” jako przyczyny skurczów mięśni nie są przekonujące.KątKąt

Przejrzał dostępną literaturę wspierającą te teorie i znalazł głównie anegdotyczne obserwacje kliniczne i jedno małe badanie kliniczno-kontrolne z zaledwie 10 osobami. Znalazł również kolejne cztery kliniczne prospektywne badania kohortowe, które wyraźnie nie potwierdzały hipotez „ubytku elektrolitów” i „odwodnienia” co do przyczyny skurczów mięśni.

W swoim przeglądzie Schwellnus konkluduje, że hipotezy „ubytku elektrolitów” i „odwodnienia” nie oferują wiarygodnych mechanizmów patofizjologicznych z potwierdzającymi dowodami naukowymi, które mogłyby odpowiednio wyjaśnić obraz kliniczny i leczenie skurczów mięśni związanych z wysiłkiem fizycznym.

Pisze dalej:

„Dowody naukowe na hipotezę „zmienionej kontroli nerwowo-mięśniowej” opierają się na dowodach z badań naukowych na ludzkich modelach skurczów mięśni, badaniach epidemiologicznych u sportowców ze skurczami oraz na danych eksperymentalnych na zwierzętach. Oczywiste jest, że dalsze dowody na poparcie „zmienionej kontroli nerwowo-mięśniowej” „Wymagana jest również hipoteza, gromadzone są dane badawcze, które potwierdzają, że jest to główny patofizjologiczny mechanizm etiologii skurczów mięśni związanych z wysiłkiem fizycznym (EAMC).”

Schwellnus opublikował w 2011 roku badanie z udziałem 210 triathlonistów, które wykazało, że odwodnienie i zmieniona równowaga elektrolitów w surowicy nie były przyczyną skurczów mięśni związanych z wysiłkiem fizycznym. Zamiast tego skurcze występowały częściej u osób, które biegały szybciej niż oczekiwano, co sugeruje, że bardziej intensywne ćwiczenia mogą być przyczyną ryzyka.KątKąt

Leczenie i zapobieganie skurczom mięśni

Skurcze zwykle ustępują samoistnie bez leczenia i dopóki nie poznamy dokładnej przyczyny skurczów mięśni, trudno będzie z całą pewnością powiedzieć, jak im zapobiegać. Jednak te wskazówki są najbardziej polecane zarówno przez ekspertów, jak i sportowców:

• Zatrzymaj czynność, która spowodowała skurcz
• Delikatnie rozciągnij i masuj kurczliwy mięsień
• Trzymaj staw w rozciągniętej pozycji, aż skurcz się zatrzyma
• Popraw kondycję i uniknij zmęczenia mięśni
• Rozciągaj się regularnie po ćwiczeniach
• Rozgrzej się przed ćwiczeniami
• Rozciągnij mięsień łydki w stojącym wykroku z obiema stopami skierowanymi do przodu, prostując tylną nogę
• Rozciągnij mięśnie ścięgna podkolanowego, siedząc z jedną nogą złożoną, a drugą wyprostowaną, stopa wyprostowana, palce i kostka rozluźnione, lekko pochylone do przodu i dotykające stopy wyprostowanej nogi.
• Rozciągnij mięsień czworogłowy uda w pozycji stojącej, przytrzymując górną część stopy drugą ręką i delikatnie pociągnij piętę w kierunku pośladków.

Większość skurczów mięśni nie jest poważna. Jeśli skurcze mięśni są ciężkie, częste, stałe lub niepokojące, skontaktuj się z lekarzem.