Radzenie sobie z bólem kości podczas terapii hormonalnej

Terapię hormonalną przepisuje lekarz onkolog kobietom i mężczyznom, u których zdiagnozowano raka piersi z dodatnim receptorem hormonalnym. Jest przepisywany w celu spowolnienia lub zatrzymania wzrostu guzów wrażliwych na hormony poprzez blokowanie zdolności organizmu do wytwarzania hormonów lub zakłócanie ich działania. Stosowany przez kobiety i mężczyzn we wczesnym stadium raka piersi, pomaga zmniejszyć ryzyko nawrotu pierwotnego raka piersi lub nowego pierwotnego raka piersi.

Biorąc pod uwagę znaczenie terapii hormonalnej, pomaganie kobietom i mężczyznom w radzeniu sobie ze skutkami ubocznymi terapii hormonalnej ma kluczowe znaczenie dla pozostania na niej przez przepisane pięć lat lub dłużej.

Leki do terapii hormonalnej

Tamoksyfen jest lekiem stosowanym w leczeniu ER-dodatniego raka piersi we wczesnym stadium u kobiet przed menopauzą i po menopauzie oraz u mężczyzn. Tamoksyfen został zatwierdzony przez FDA i jest szeroko stosowany od ponad 30 lat.KątKąt

Inhibitory aromatazy (AI) to klasa leków stosowanych w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie i ginekomastii u mężczyzn. Należą do nich Anastrozol (Arimidex), Letrozol (Femara) i Exemestan (Aromasin).

Tamoksyfen i inne inhibitory aromatazy to leki stosowane w terapii hormonalnej najczęściej przepisywane osobom z rakiem piersi z dodatnim receptorem hormonalnym we wczesnym stadium po zakończeniu aktywnego leczenia (operacja i chemioterapia/radioterapia).KątKąt

Terapia hormonalna i ryzyko nawrotu: wczesne i późne

Nie można przecenić znaczenia stosowania (i kontynuacji) terapii hormonalnej pomimo bólu kości u osób z rakiem piersi we wczesnym stadium. Leki te z pewnością zmniejszają ryzyko nawrotu (o około połowę) na początku, ale wiele osób jest mniej świadomych tego, że zmniejszają ryzyko późnego nawrotu.

W przeciwieństwie do popularnej opinii, która utożsamia przeżycie pięciu lat z „wyleczeniem”, teraz wiemy, że ryzyko nawrotu u kobiet z rakiem piersi z obecnością receptorów estrogenowych nie spada po 5 latach. W rzeczywistości ryzyko powrotu raka jest stałe od 5 do 20 roku po postawieniu diagnozy. Ogólnie rzecz biorąc, nowotwór z dodatnim receptorem estrogenowym jest bardziej podatny na nawrót po 5 latach niż w ciągu pierwszych 5 lat.KątKąt

Chemioterapia, chociaż znacząco zmniejsza wczesne nawroty, nie wydaje się wpływać na ryzyko późnych nawrotów. Natomiast terapia hormonalna może zmniejszyć ryzyko tych późnych nawrotów, a zmniejszone ryzyko utrzymuje się nawet po odstawieniu leku.

Skutki uboczne

Niektóre leki hormonalne mają łagodne do umiarkowanych skutki uboczne, podczas gdy inne mają skutki uboczne, które wpływają na jakość życia ocalałego. Ból kości i stawów, który jest główną skargą wielu osób stosujących terapię hormonalną, jest efektem ubocznym, który zdecydowanie powoduje problemy w codziennym życiu.KątKąt

Biorąc pod uwagę, że terapia hormonalna jest zwykle przepisywana na pięć lat, a być może dłużej, znalezienie sposobów na zmniejszenie wpływu bólu kości i stawów na mobilność, zadania związane z pracą i rutynowe czynności życia codziennego jest poważnym problemem.KątKiedy kobiety i mężczyźni stosujący terapię hormonalną nie mogą złagodzić bólu kości i stawów, wiele osób rozważa zaprzestanie leczenia, a niektórzy to robią. Wiadomo, że inhibitory tamoksyfenu i aromatazy mają podobne skutki uboczne, w tym:

• Uderzenia gorąca i nocne poty
• Utrata popędu seksualnegoKątKąt
• Upławy
• Suchość lub swędzenie pochwyKątKąt
• Przybranie na wadze
• Problemy ze snemKątKąt
• Zmiany nastroju

Tamoksyfen może zwiększać ryzyko powstawania zakrzepów krwi i niezbyt często raka macicy.KątInhibitory aromatazy mogą prowadzić do utraty masy kostnej (a ludzie powinni rozważyć wykonanie testu gęstości kości na początku terapii). Ponieważ tamoksyfen ma działanie antyestrogenowe na komórki piersi, ale estrogenopodobny wpływ na kości, nie prowadzi do utraty kości, jak inhibitory aromatazy. Mogą również wystąpić inne bardzo rzadkie działania niepożądane.

Czy tamoksyfen lub inhibitor aromatazy, taki jak Arimidex, są bardziej skuteczne?

W kilku badaniach porównano różne inhibitory aromatazy z tamoksyfenem.

W badaniu Arimidex, Tamoxifen, Alone or in Combination (ATAC) porównano korzyści i bezpieczeństwo stosowania Arimidex 1 mg z tamoksyfenem 20 mg podawanym doustnie codziennie przez pięć lat jako leczenie uzupełniające u kobiet po menopauzie we wczesnym stadium raka piersi.KątKąt

Arimidex okazał się skuteczniejszy od tamoksyfenu na kilka różnych sposobów. Wyniki z Arimidex obejmowały:

• Wydłużenie czasu między początkową diagnozą a nawrotem u osób doświadczających nawrotuKątKąt
• Obniżenie ryzyka przerzutów raka do innych obszarów ciała
• Zmniejszenie ryzyka rozwoju nowego raka w przeciwległej (innej) piersi

Jednak ból kości i stawów zgłaszano częściej po zastosowaniu Arimidex niż tamoksyfenu. Złamania występowały również częściej w pierwszych 2 latach przyjmowania leku Arimidex.KątKąt

Dla wielu kobiet największym problemem jest codzienne występowanie bólu kości i stawów. Nasilenie tego bólu i jego wpływ na codzienne życie powoduje, że niektóre kobiety stosujące Arimidex przestają go przyjmować.

Większość kobiet doświadczających bólu kości i stawów zgłaszała po przebudzeniu sztywność i ból w dłoniach, biodrach, plecach, kolanach, stopach i barkach, co utrudniało wykonywanie codziennych czynności i zadań związanych z pracą. Bóle stawów często występują w kolanach, plecach, kostkach i stopach, a także w biodrach. Często diagnozowano również zespół cieśni nadgarstka.KątKąt

Pomimo bólu, wielu z nich było w stanie złagodzić ból dzięki przyjmowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Niewielkie badania wykazały, że kobiety stosujące suplementy diety zawierające witaminy, glukozaminę i chondroitynę, witaminę D i oleje z ryb omega, regularnie odczuwały pewną ulgę w bólu kości i stawów.KątWykazano również, że akupunktura pomaga złagodzić ból kości. Kobiety przyjmujące Arimidex lub inny inhibitor aromatazy zachęca się do regularnego udziału w ćwiczeniach z obciążeniem.

Ponieważ wiadomo, że inhibitory aromatazy powodują ból mięśni i stawów, ważne jest, aby porozmawiać z zespołem onkologicznym, jeśli wystąpi ten efekt uboczny. Twój zespół będzie chciał ocenić poziom Twojego bólu, skierować Cię na badanie gęstości kości, jeśli go nie miałeś, oraz zalecić ćwiczenia, zajęcia i możliwe stosowanie leków w celu zmniejszenia poziomu bólu.

Wyniki małego badania wskazują, że osoby, które przeżyły, przyjmując inhibitor aromatazy, które regularnie ćwiczyły przez rok, miały około 30-procentowy spadek najgorszego bólu.KątDoświadczyli także zmniejszenia nasilenia bólu. Te zmniejszenie bólu zaowocowało zwiększoną zdolnością do wykonywania rutynowych czynności życia codziennego. Kobiety biorące udział w badaniu, które nie wykonywały programu ćwiczeń przez rok, doświadczyły trzyprocentowego wzrostu bólu i nasilenia bólu.KątKąt

Mówiąc z własnego doświadczenia, ból kości i stawów Arimidex, inhibitora aromatazy przepisany mi po drugiej walce z rakiem piersi, był trudniejszy do opanowania niż ból tamoksyfenu, który przyjąłem po pierwszej diagnozie. Ból od Arimidexu był prawie wyłącznie w stopach i zwykle nieustanny, budząc mnie nawet ze snu. Kolidowało to z moją ulubioną formą ćwiczeń, chodzeniem trzy kilometry dziennie.

Ból związany z Tamoxifenem był bardziej rozlany po całym moim ciele i bardziej przypominał ból, który pojawiał się i znikał. Największym wyzwaniem fizycznym Tamoxifenu były skurcze mięśni łydek.

Udało mi się opanować ból spowodowany Arimidex i skurcze tamoksyfenu, wykonując codzienne delikatne ćwiczenia, pływając 3x w tygodniu i starając się przejść co najmniej milę każdego dnia. Solidne buty z podparciem łuku stopy i piętą 1-1,2 cala znacząco wpłynęły na moją zdolność chodzenia z pewnym stopniem komfortu. Podobnie jak ból i sztywność artretyzmu, ból stopy w końcu zmniejszył się, gdy kontynuowałem chodzenie, a pod koniec chodzenia byłem prawie bezbolesny. Pomogły również ciepłe kąpiele stóp i okazjonalny masaż stóp i nóg.

Terapia hormonalna działa i zmniejsza częstość nawrotów. Arimidex jest przepisywany coraz częściej niż tamoksyfen, ponieważ okazał się skuteczniejszy niż tamoksyfen w zapobieganiu nawrotom. Jeśli przyjmujesz inhibitor aromatazy i odczuwasz ból kości i stawów, podziel się tym, czego doświadczasz ze swoim zespołem onkologicznym. Możesz zostać poproszony o udział w zorganizowanych zajęciach gimnastycznych w Twojej społeczności lub dołączenie do grupy spacerowej. Twój lekarz onkolog może doradzić, które środki przeciwbólowe możesz bezpiecznie przyjmować, ponieważ nawet leki dostępne bez recepty mają skutki uboczne.