Różnice płci w zdrowiu kości

Rozmiar i wytrzymałość kości szkieletu różnią się w zależności od płci. Różnice w budowie kości zaczynają się już w dzieciństwie. W większości populacji mężczyźni mają większe i mocniejsze powierzchnie kości i stawów oraz więcej kości w miejscach przyczepu mięśni.

Jednak kobiety mają silniejsze miednice ze względu na ich wyraźną zdolność do noszenia dziecka i doświadczania porodu. Kobiety są również bardziej podatne na niektóre choroby kości, takie jak choroba zwyrodnieniowa stawów, osteoporoza i zapalenie stawów. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się o różnicach w budowie kości i ryzyku chorób kości u mężczyzn i kobiet.

Rozwój

Jedną z najważniejszych różnic między szkieletami mężczyzn i kobiet jest wielkość ciała i wielkość kości. Różnice te stają się widoczne po urodzeniu i utrzymują się przez całe dzieciństwo.

Dalsze i bardziej znaczące różnice w budowie kości pojawią się wraz z początkiem dojrzewania. Dojrzewanie to okres fizycznych zmian, przez które ciało dziecka dojrzewa do dorosłego ciała zdolnego do reprodukcji.

Wzory wzrostu kości w okresie dojrzewania u chłopców są inne niż u dziewcząt. Chłopcy mają co najmniej dwa lata wzrostu przed okresem dojrzewania, a gwałtowny wzrost trwa około czterech lat, podczas gdy u dziewcząt okres gwałtownego wzrostu wynosi trzy lata.

W dzieciństwie i okresie dojrzewania tworzenie kości jest wyższe niż resorpcja kości. Resorpcja kości to proces, w którym osteoklasty – komórki kostne, które absorbują tkankę kostną podczas wzrostu i gojenia – rozkładają tkankę kostną i uwalniają minerały, powodując transfer wapnia z kości do krwiobiegu.

Na początku lat 20. obie płcie osiągają szczytową masę kostną — czyli największą ilość kości, jaką człowiek może osiągnąć. Kości zawierają całkowity minerał kostny nagromadzony w dzieciństwie i okresie dojrzewania.

Artykuł z 2014 r. w czasopiśmie Endocrine Reviews donosił o modelu matematycznym ze zmiennymi eksperymentalnymi do przewidywania wpływu szczytowej masy kostnej, menopauzy i związanej z wiekiem utraty masy kostnej na rozwój osteoporozy, stanu, który powoduje osłabienie, łamliwość i łamliwość kości. bardziej podatne na złamania (złamania kości).

Stwierdzono, że 10% wzrost szczytowej masy kostnej opóźniłby osteoporozę o 13 lat. Analiza ta wskazuje, że szczytowa masa kostna osiągnięta w okresie dojrzewania jest pojedynczym najważniejszym czynnikiem zapobiegania osteoporozie w późniejszym życiu.

Szczytowe różnice w masie kostnej chłopców i dziewcząt są w większości determinowane genetycznie. Ale mogą również mieć na nie wpływ modyfikowalne czynniki, takie jak regularne ćwiczenia i dieta, w tym regularne spożywanie produktów mlecznych, które są naturalnym źródłem wapnia i witaminy D – dwóch składników odżywczych niezbędnych dla zdrowia kości.

Większość przyrostów masy kostnej w okresie dojrzewania wynika raczej z przyrostu długości i rozmiaru kości niż z mineralizacji kości. To jest powód, dla którego złamania są częstsze w wieku młodzieńczym. W tym czasie masa kostna pozostaje w tyle pod względem długości kości, przez co kość jest chwilowo słaba.

Ale ogólnie, podobnie jak w przypadku młodych mężczyzn, chłopcy są bardziej narażeni na złamania niż dziewczęta. Ryzyko to ma wiele wspólnego z wzorcami wzrostu kości i różnicami płci w aktywności fizycznej (tj. sporcie) i podejmowaniu ryzyka.

Innym czynnikiem wpływającym na wzrost kości u chłopców jest testosteron – główny hormon płciowy u mężczyzn – który pomaga poprawić rozmiar kości. Z drugiej strony estrogen – główny hormon płciowy u kobiet – zmniejsza wzrost kości, jednocześnie regulując poziom minerałów kostnych.

Różnice w testosteronie i estrogenie uzasadniają, dlaczego chłopcy rozwijają większe kości i mają wyższą szczytową masę kostną niż dziewczynki. Ta podstawowa różnica jest również powodem, dla którego dorosłe kobiety są bardziej narażone na złamania z powodu hormonów niż kontuzji sportowych lub podejmowania ryzyka.

Różnice szkieletowe

Różnice występujące w budowie kości między mężczyznami i kobietami są często widoczne. Na przykład kobiety są niższe, a różnice wzrostu między płciami są powszechne na całym świecie. Na całym świecie kobiety są o około 4 1/2 cala krótsze od mężczyzn.KątKąt

Oprócz różnicy wzrostu mężczyźni mają również większe głowy oraz dłuższe ręce i nogi niż kobiety, a to jest zależne od wielkości ciała.KątInne różnice szkieletowe u mężczyzn i kobiet dotyczą czaszki i kości długich, w szczególności kości udowej i piszczelowej. Różnice istnieją również w łokciach, ramionach, palcach i kościach udowych.

Kobiety mają również szersze miednice i torsy w porównaniu z mężczyznami. W rzeczywistości naukowcy mogą określić, czy szkielet jest męski, czy żeński, mierząc same kości biodrowe.KątKąt

Miednica jest ukształtowana i dobrana tak, aby mogła urodzić dziecko. Jest szersza i dłuższa oraz utrzymywana razem przez więzadła, które rozluźniają się w czasie ciąży, aby umożliwić poszerzenie miednicy, w przeciwnym razie miednica byłaby zbyt wąska na ciążę i poród.KątDodatkowo torsy kobiet są szersze, dzięki czemu ich ciała mogą pomieścić narządy podczas ciąży.

Starzenie się

Po osiągnięciu szczytowej masy kostnej zarówno mężczyźni, jak i kobiety zaczną z wiekiem tracić tkankę kostną. U kobiet utrata masy kostnej związana z wiekiem zaczyna się we wczesnych latach trzydziestych. Proces ten jest spotęgowany szybkim spadkiem estrogenu, gdy kobiety wchodzą w menopauzę.

Stopniowa utrata masy kostnej nie jest niczym niezwykłym wraz ze starzeniem się, ale kobiety stają się młodsze, gdy zaczynają tracić kość. Ponadto szybciej tracą kość. Naukowcy uważają również, że określone markery utraty kości i zmiany w okostnej — włóknistej błonie pokrywającej powierzchnię kości — mogą wyjaśniać stopień utraty masy kostnej występującej między płciami.

Wskaźnik utraty masy kostnej u mężczyzn jest znacznie niższy przez całe ich życie i ma na niego wpływ poziom estradiolu. Estradiol to forma estrogenu kluczowa dla męskiej seksualności.

Innym czynnikiem wpływającym na zdrowie kości u starzejących się kobiet jest ciąża. Dzieje się tak, ponieważ ciąża zwiększa zapotrzebowanie na wapń — do budowy szkieletu płodu i podczas karmienia piersią.

W czasie ciąży niektóre kobiety odczują zmiany gęstości kości, co sugeruje, że masa kostna może ulec pogorszeniu w czasie ciąży. Zmiany te mogą wpływać na płód z potencjalnymi długofalowymi konsekwencjami w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego i zmniejszoną masą kostną w późniejszym życiu.

Aby zrównoważyć negatywne skutki utraty wapnia dla matki i rozwijającego się płodu, pracownicy służby zdrowia przepisują suplementy wapnia i witamin ciężarnym matkom.

Ryzyko chorób kości

Choroby kości związane ze starzeniem się – osteopenia, osteoporoza i choroba zwyrodnieniowa stawów występują częściej u kobiet, zwłaszcza we wczesnym stadium rozwoju. Dodatkowo zapalenie stawów dotyka więcej kobiet niż mężczyzn. I chociaż zapalenie stawów może dotknąć każdego w każdym wieku, większość kobiet z tymi schorzeniami jest w wieku od 30 do 50 lat.KątKąt

Osteopenia i osteoporoza

Osteopenia to stan, który pojawia się, gdy zaczynasz tracić masę kostną, a kości zaczynają słabnąć. Przyczyną tego stanu jest utrata wapnia, która może być powszechna wraz z wiekiem. Jednak u niektórych osób proces ten przebiega znacznie szybciej i naraża je na ryzyko osteoporozy.

Osteoporoza powoduje, że kości z czasem stają się cienkie i osłabione, co czyni je podatnymi na złamania. Podobnie jak osteopenia, osteoporoza dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Jednak liczba kobiet, u których rozwija się osteopenia, osteoporoza lub oba te schorzenia, przewyższa liczbę mężczyzn zarówno pod względem występowania, jak i złamań związanych z niską gęstością kości.

Zgodnie z przeglądem badań opublikowanym w 2017 r. w Journal of Clinical Medicine Research, osteoporoza u kobiet w wieku 50 lat i starszych występuje cztery razy częściej, a osteopenia jest dwa razy częstsza u kobiet w porównaniu z mężczyznami w ich wieku.KątKąt

Niedobór estrogenów odgrywa również rolę w rozwoju osteoporozy u kobiet oraz w młodszym wieku niż mężczyźni. Po 50 roku życia kobiety – z powodu utraty masy kostnej – będą miały więcej złamań niż mężczyźni, ale przed 50 rokiem życia mężczyźni mają częstsze występowanie złamań z powodu aktywności sportowej i czynników ryzyka niż kobiety. KątKąt

Według National Osteoporosis Foundation, 1 na 4 mężczyzn złamie kość z powodu osteoporozy, a każdego roku 80 000 mężczyzn złamie biodro.KątMężczyźni, którzy złamali biodro, są bardziej narażeni na śmierć z powodu problemów pojawiających się po złamaniu, takich jak infekcje.

Zapalenie kości i stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów (OA) występuje częściej u starszych kobiet niż starszych mężczyzn, ale naukowcy tak naprawdę nie wiedzą, dlaczego. Ponadto kobiety mają zwykle cięższą chorobę zwyrodnieniową stawów w porównaniu z mężczyznami.

Naukowcy spekulują, że kobiety częściej cierpią z powodu hormonów i biomechaniki.KątJeśli chodzi o hormony, uważa się, że obniżony estrogen i testosteron odgrywają rolę w rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów u kobiet. Ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów w rzeczywistości wzrasta zaraz po menopauzie – okresie w życiu kobiety, w którym ustaje miesiączka.

Ponieważ testosteron jest wytwarzany w jajnikach, menopauza oznacza niższy poziom testosteronu. Testosteron ogólnie pomaga budować mięśnie i wzmacnia je, dzięki czemu są w stanie lepiej wspierać kości i stawy. Obniżone poziomy dodatkowo zwiększają ryzyko wystąpienia choroby zwyrodnieniowej stawów u kobiet.

Połączenie OA z biomechaniką wiąże się z wyjątkową funkcją kobiecych stawów. Szersze biodra, bardziej elastyczne stawy, hipermobilność i skutki porodu odgrywają rolę w rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów i zwiększonym ryzyku choroby.

Zapalne zapalenie stawów

Stany zapalne stawów – takie jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów i reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) – wpływają na wiele stawów i rozwijają się, ponieważ układ odpornościowy danej osoby jest nadaktywny i działa nieprawidłowo.

Stany zapalne stawów są uważane za choroby autoimmunologiczne i są znane z powodowania przewlekłego, ciągłego stanu zapalnego, który może prowadzić do uszkodzenia stawów i tkanek u osób dotkniętych chorobą.

Kobiety częściej zapadają na zapalenie stawów niż mężczyźni. Naukowcy uważają, że jest to związane z hormonami płciowymi i reakcjami kobiet na infekcje, szczepienia i czynniki środowiskowe, takie jak stres, obowiązki i reakcje na zdarzenia zewnętrzne.

Wysoki poziom estrogenów u kobiet może zmusić układ odpornościowy do nieprawidłowego działania i zaatakować się poprzez niewłaściwą reakcję zwaną autoimmunizacją. Naukowcy wiedzą również, że estrogen zwiększa ilość komórek B – komórek znanych z powodowania dysfunkcji układu odpornościowego.

Ponadto estrogen może zwiększać produkcję niektórych białek zapalnych, które w ogólnych warunkach i przy umiarkowanych poziomach zwalczałyby bakterie, wirusy i inne szkodliwe substancje.

Genetyka może być w stanie wyjaśnić niektóre różnice w ryzyku zapalenia stawów między mężczyznami i kobietami. Badanie ogłoszone w 2012 roku w czasopiśmie Nature Genetics sugeruje, że chromosomy X odgrywają rolę w rozwoju chorób autoimmunologicznych, a ponieważ kobiety mają dwa, ryzyko wystąpienia tego typu schorzeń jest dwa razy większe w porównaniu z mężczyznami.

Możliwe jest opóźnienie utraty masy kostnej i zmniejszenie ryzyka chorób kości, niezależnie od płci. Stosuj zdrową i dobrze zbilansowaną dietę bogatą w wapń i witaminę D. Bądź aktywny dzięki ćwiczeniom z obciążeniem dostosowanym do Twojego wieku i możliwości. Nie pal i nie pij alkoholu z umiarem.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o lekach lub schorzeniach, które mogą wpływać na zdrowie Twoich kości. Twój lekarz może zalecić suplementy witaminy D i wapnia. Jeśli to konieczne, mogą przepisać leki wzmacniające kości, zwłaszcza jeśli masz utratę masy kostnej i czynniki ryzyka określonego stanu kości.