Samoocena objawów stwardnienia rozsianego

Stwardnienie rozsiane (MS) występuje, gdy układ odpornościowy działa nieprawidłowo i atakuje tkankę tłuszczową (mielinę), która izoluje włókna nerwowe w mózgu, rdzeniu kręgowym i oczach.

Ponieważ mielina zapewnia szybką i wydajną transmisję sygnałów między komórkami nerwowymi, gdy jest uszkodzona, sygnalizacja nerwowa jest osłabiona. Może to prowadzić do różnych objawów, w tym zmęczenia, niewyraźnego widzenia, bólu, osłabienia i drętwienia.

Zdecydowana większość pacjentów ze stwardnieniem rozsianym początkowo doświadcza nawracająco-remisyjnego przebiegu. Doświadczają „nawrotów” lub zaostrzeń nowych lub pogarszających się objawów neurologicznych, po których następują okresy częściowego lub całkowitego wyleczenia objawów („remisja”).

Niektórzy pacjenci z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (RRMS) w końcu przechodzą do postaci postępującej choroby, w której ich objawy z czasem powoli się nasilają i stają się oni coraz bardziej niepełnosprawni.

W tym artykule dowiesz się o typowych objawach związanych z wczesnym SM. Dowiesz się również o możliwych oznakach nawrotu SM oraz o tym, czy Twoja choroba może się rozwijać.

Pierwsze objawy stwardnienia rozsianego

Chociaż objawy SM są bardzo zmienne, zapalenie jednego z dwóch nerwów wzrokowych – tak zwane zapalenie nerwu wzrokowego – jest częstym pierwszym objawem SM.

Twój nerw wzrokowy to nerw czaszkowy, który przekazuje mózgowi informacje o tym, co widzi oko. Kiedy mielina otaczająca nerw wzrokowy jest uszkodzona, sygnały związane ze wzrokiem zostają przerwane.

Typowe objawy zapalenia nerwu wzrokowego to ból oka, niewyraźne widzenie i ból głowy. U niektórych pacjentów może wystąpić częściowa lub całkowita utrata wzroku.

Chociaż nie jest to wyczerpująca lista, inne powszechne, wczesne objawy SM obejmują:

• Zaburzenia czucia, takie jak drętwienie i mrowienie (parestezje)
• Zawroty głowy
• Problemy z równowagą

• Podwójne widzenie (podwójne widzenie)

• Zmęczenie

• Słabe mięśnie

Oznaki zaostrzenia stwardnienia rozsianego

Zaostrzenie lub nawrót choroby występuje, gdy u pacjenta pojawią się nowe objawy neurologiczne lub nasilenie starych objawów. Dokładne objawy, które się rozwijają, zależą od tego, jaki nerwowy szlak sygnałowy jest atakowany.

Objawy zaostrzenia mogą trwać dni, tygodnie, a nawet miesiące, zanim ustąpią lub ustąpią. Niektórzy pacjenci w remisji poczują się z powrotem w sobie, tak jak przed nawrotem choroby. Jednak inni mogą nie wyzdrowieć całkowicie i nadal odczuwać utrzymujące się objawy.

Ustalenie, czy masz nawrót, może być trudne. Niektóre nawroty są bardziej zauważalne niż inne, jak w przypadku nieostre widzenie z zapaleniem nerwu wzrokowego. Inne nawroty mogą być bardziej subtelne, na przykład uczucie większego zmęczenia lub utraty równowagi.

Czasami to, co uważasz za nawrót SM, jest w rzeczywistości pseudo-zaostrzeniem lub pseudonawrotem. Pseudo nawrotu to tymczasowe pogorszenie objawów wywołane przez czynniki zewnętrzne, takie jak infekcja, ciepło lub stres.

Przy pozornym zaostrzeniu nie ma zapalenia związanego z SM, a gdy tylko usuniesz zewnętrzny wyzwalacz, objawy ustępują.

Kiedy zadzwonić do lekarza?

Zadzwoń do lekarza, jeśli doświadczasz nowych lub nawracających objawów przez co najmniej 24 godziny i nie ma oczywistego wyzwalacza zewnętrznego, takiego jak przegrzanie lub gorączka.

Wyjątkiem jest sytuacja, w której objawy nie występowały przez 24 godziny, ale są poważne lub ciężkie, na przykład osłabienie uniemożliwiające chodzenie. W takim przypadku natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na najbliższą izbę przyjęć.

Nawrót i remisja do progresji

Pacjenci z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego mogą ostatecznie przejść do postępującej postaci choroby zwanej wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego (SPMS). W przypadku SPMS objawy z czasem się pogarszają. Nawroty mogą nadal występować, ale niezbyt często.

Ocena progresji choroby

Ponieważ przejście z przebiegu nawracająco-ustępującego na bardziej postępowy jest procesem stopniowym, lekarze nie zawsze mogą dokładnie określić, kiedy następuje zmiana.

W związku z tym, aby potwierdzić tę zmianę, lekarze stosują wiele różnych strategii. Obejmują one:

• Badanie neurologiczne
• Powtórz skany MRI
• Skale takie jak Rozszerzona Skala Statusu Niepełnosprawności (EDSS)

Lekarze również dokładnie oceniają objawy SM oraz to, jak ewoluowały lub prawdopodobnie pogorszyły się w czasie. Kiedy oceniają twoje objawy, zwykle biorą pod uwagę okres od sześciu miesięcy do jednego do dwóch lat.

Zmęczenie

Zmęczenie SM, zwane także zmęczeniem, jest bardzo powszechne i jest czymś więcej niż uczuciem zmęczenia lub senności. Pacjenci często opisują wyniszczające fizyczne i psychiczne wyczerpanie, które nie jest łagodzone przez odpoczynek i ma tendencję do nasilania się w ciągu dnia.

Chociaż czasami trudne do oceny, nasilenie zmęczenia w okresie co najmniej jednego roku jest kluczowym wskaźnikiem postępu choroby.

Problemy ze wzrokiem

Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie lub podwójne widzenie, są powszechnymi pierwszymi objawami SM u wielu osób. W miarę postępu choroby stwardnienie rozsiane, ciągłe uszkodzenie lub utrata ochronnej powłoki wokół nerwów kontrolujących wzrok może prowadzić do trwałej częściowej lub całkowitej ślepoty w jednym lub obu oczach.

Problemy z mobilnością

Wiele osób ze stwardnieniem rozsianym doświadcza problemów z poruszaniem się w pewnym momencie choroby. Problemy te wynikają z uszkodzenia ścieżek nerwowych zaangażowanych w równowagę i koordynację, wzrok, siłę mięśni i czucie.

Powolna, stopniowa utrata zdolności chodzenia, zwłaszcza jeśli musisz używać urządzenia wspomagającego poruszanie się, takiego jak laska, jest dużą wskazówką, że twoja choroba mogła wejść w fazę postępującą.

Ból

Ból może wystąpić w dowolnym momencie w przypadku SM i zwykle jest dość złożonym objawem do oceny, ponieważ istnieją różne rodzaje i przyczyny.

Na przykład, w SM może wystąpić łagodny lub silny ból neuropatyczny spowodowany uszkodzonymi włóknami nerwowymi, powodując pieczenie, mrowienie, wibracje, swędzenie, ściskanie lub inne nieprawidłowe odczucia.

Pacjenci ze stwardnieniem rozsianym mogą również odczuwać bóle mięśniowo-szkieletowe wynikające ze spastyczności, osłabienia mięśni lub trudności w chodzeniu i utrzymaniu równowagi.

Depresja i zmiany emocjonalne

Depresja jest powszechna w SM i wiąże się z głębokim, uporczywym smutkiem i utratą zainteresowania czynnościami, które kiedyś sprawiały Ci przyjemność.

Depresja w stwardnieniu rozsianym może wystąpić w dowolnym momencie przebiegu choroby. Pacjenci ze stwardnieniem rozsianym, którzy są bardziej niepełnosprawni lub w fazie postępującej, niekoniecznie są bardziej narażeni na depresję niż pacjenci w fazie rzutowo-remisyjnej.

Afekt rzekomy (PBA), który charakteryzuje się wybuchami przesadnego płaczu lub śmiechu, jest również obserwowany w SM. W przeciwieństwie do depresji, PBA wiąże się z większym nasileniem choroby w SM i występuje częściej w SM postępującym niż rzutowo-remisyjnym.

Problemy z pęcherzem i jelitami

Problemy z pęcherzem moczowym i jelitami mogą pojawić się w trakcie stwardnienia rozsianego. Objawy, które powoli się nasilają, mogą być oznaką postępu.

Dysfunkcja pęcherza jest powszechna w SM, a objawy różnią się zakresem i lokalizacją uszkodzonych szlaków nerwowych.

Typowe objawy to:

• Nokturia: Musisz często oddawać mocz, często w nocy.

• Pilność: Czujesz, że musisz od razu oddać mocz.

• Wahanie: masz problemy z rozpoczęciem oddawania moczu lub utrzymaniem stałego strumienia.

• Nietrzymanie moczu: nie można zapobiec wydostawaniu się moczu z pęcherza.

Problemy z jelitami są również powszechne w SM, zwłaszcza zaparcia, które mogą być nasilone przez inne związane z SM zmęczenie i trudności w chodzeniu. Zaparcie może również pogorszyć spastyczność SM i przyczynić się do utraty kontroli nad jelitami (nietrzymanie stolca).

Streszczenie

Większość pacjentów ze stwardnieniem rozsianym początkowo doświadcza nawracająco-remisyjnego przebiegu, w którym objawy nasilają się, a następnie ulegają poprawie lub ustępują. Po tym następuje postępująca postać choroby, w której objawy powoli się nasilają, a niepełnosprawność kumuluje się. Ocena własnych objawów SM i ich zmian w czasie może być wskazówką, że choroba postępuje.

Nieprzewidywalne przypływy i odpływy życia z chorobą taką jak SM mogą być przytłaczające. Więc chociaż dobrym pomysłem jest okresowa ocena tego, jak się czujesz pod kątem SM, staraj się nie dopuścić, aby pochłonęło Twoje życie.

Zamiast tego skoncentruj swoją energię na angażowaniu się w ogólne nawyki zdrowego stylu życia, w tym na przyjmowaniu leków zgodnie z zaleceniami. Pamiętaj, aby po drodze być dla siebie miłym i szukać wsparcia u bliskich lub grupy wsparcia.