Skróty i żargon terapii zajęciowej

Otrzymałeś kopię swoich notatek dotyczących terapii zajęciowej, dzięki czemu możesz bardziej zaangażować się w swoją opiekę, ale teraz czytasz to, co wydaje się być bełkotem.

Jako terapeuci zajęciowi jesteśmy skonfliktowani w pisaniu notatek. Chcemy, aby proces był wydajny, aby zmaksymalizować czas opieki nad pacjentem, ale chcemy również komunikować się jasno. Wiele notatek terapeutów zajęciowych zamienia się następnie w rodzaj języka hybrydowego.

Przykład: Pt. wykonał supàsit z Mod A.

Nie pozwól, aby ten onieśmielający język był przeszkodą w czytaniu notatek i większym zaangażowaniu w opiekę. W razie potrzeby poproś swojego terapeutę zajęciowego o wyjaśnienie. Poniżej przygotowaliśmy listę popularnych skrótów, które pomogą Ci rozpocząć proces odszyfrowywania.

ADL – czynności dnia codziennego

ADL są podstawą terapii zajęciowej. ADL odnoszą się do codziennych czynności potrzebnych do przetrwania – karmienia, ubierania się, toalety itp.Celem OT jest często pomaganie klientom w jak najbardziej niezależnym uczestnictwie w codziennym życiu, a ADL są najbardziej podstawowym poziomem ocenianym przez terapeutę.

Przykład: Wykonane wzmocnienie w celu zwiększenia udziału w ADL.

IADL – Instrumentalne czynności codziennego życia

IADL to codzienne zadania, które są bardziej złożone niż ADL, ale nadal są niezbędne do utrzymania jakości życia.Zadania te łatwiej zleca się innej osobie lub wykonuje przy pomocy technologii. IAD obejmują zadania takie jak prowadzenie pojazdu, zarządzanie komunikacją, zarządzanie finansami, przygotowywanie posiłków, zakupy itp.

Przykład: Zajęto się umiejętnościami poznawczymi w celu zwiększenia uczestnictwa w IADL.

MaxA/ModA/MinA/SBA/I — maksymalna pomoc/umiarkowana pomoc/minimalna pomoc/pomoc w trybie gotowości/niezależność

Skróty te obejmują powszechną skalę, której używają OT do oceny, jaka pomoc jest potrzebna w przypadku ADL, IADL i podstawowej mobilności. Wiele placówek ma ustalone kryteria dla każdej kategorii, na przykład MaxA = wymagana pomoc ponad 75%.

Przykład: MinA wymagane do karmienia.

AROM – Aktywny zakres ruchu

W ocenie OT dla klienta, który ma kondycję fizyczną, OTs często mierzą stopień, w jakim możesz samodzielnie poruszać stawami ramienia; jest to określane jako AROM.

Przykład: Zgięcie ramienia AROM to WNL.

WNL — w normalnych granicach

Istnieją dwie różne skale, na które OT patrzą podczas pomiaru ruchu stawów. Pierwszy to normalny zakres ruchu każdego stawu.

Przykład: przedłużenie nadgarstka to WNL.

WFL — w granicach funkcjonalnych

OT mogą spotkać klientów, którzy mają wspólny zakres ruchów, który jest mniejszy niż przeciętny, na przykład klienci z artretycznymi ramionami. Klient ma jednak do czynienia z tym stanem na tyle długo, że brak ruchu nie wpływa na jego zdolność do funkcjonowania. Terapeuta może wtedy oznaczyć to jako WFL.

Przykład: zgięcie barku prawego to WFL.

PROM – Pasywny zakres ruchu

Kiedy AROM nie mieści się w normalnych granicach, OT często dalej ocenia ramię, sprawdzając PROM, czyli zakres, w jakim Twój staw może poruszać się z pomocą. Jest to pomocne w ocenie, czy występuje problem z mięśniem, czy z samym stawem.

Przykład: Wyprost prawego nadgarstka 0-30 stopni z PROM.

RUE/LUE – Prawa/Lewa kończyna górna

Jest to fantazyjny OT sposób na powiedzenie prawej i lewej ręki.W naszej obronie pomiary kończyn górnych zwykle obejmują pomiary barku, czego sam termin „ramię” może nie kojarzyć.

Przykład: RUE AROM WNL.

LTG/STG – Cel długoterminowy/ Cel krótkoterminowy

Wyznaczanie celów jest częścią prawie każdej oceny, a cele te są następnie określane w notatkach postępu.

Przykład: LTG — Zwiększenie opatrunku górnej części ciała do MinA.

Terapia zajęciowa Żargon

Czasami do notatek trafiają niejasne słowa. Oto najczęstsze:

• Doff – do usunięcia (artykułu garderoby) z ciała
• Don – do założenia (artykuł garderoby)
• Na wznak – leżeć płasko na plecach, twarzą do góry

Dodatkowe zasoby

Ta lista skrótów fizjoterapeutycznych może być przydatna.