Społecznościowe programy przekierowania okazują się pomocne dla dzieci zaangażowanych w wymiar sprawiedliwości

Stany Zjednoczone więzi najwięcej ludzi na świecie – ponad 2,3 miliona osób – wskaźnik więzień jest ponad pięciokrotnie wyższy niż większość ich odpowiedników.Ta liczba przewyższa znacznie większe kraje, w tym Chiny, znane z gęstej populacji i ścisłego autorytarnego reżimu.

Według ACLU młodzież nie jest zwolniona z tak dużej liczby kar pozbawienia wolności, ponieważ ponad 60 000 osób poniżej 18 roku życia przebywa w więzieniach lub ośrodkach detencyjnych każdego dnia.

Przeprowadzono wiele badań w celu określenia zarówno czynników przyczyniających się do problemów behawioralnych, które prowadzą do uwięzienia młodzieży, jak i potencjalnych interwencji i programowania, które mogą obniżyć te wskaźniki i wskaźniki recydywy.

Według nowego raportupoza inicjatywą Behavioral Juvenile Justice Initiative (BHJJ) Uniwersytetu Case Western Reserve (BHJJ) programy społecznościowe mogą mieć znaczący wpływ na faktyczne pomaganie dzieciom uwikłanym w wymiar sprawiedliwości i zwiększanie ich szans na uniknięcie kłopotów w przyszłości.

Co pokazało badanie?

Trauma jako źródło problemów behawioralnych

BHJJ to program skoncentrowany na zmianie sposobu, w jaki pracujemy z młodzieżą zaangażowaną w wymiar sprawiedliwości, która cierpi z powodu używania substancji psychoaktywnych i/lub problemów ze zdrowiem psychicznym. Zamiast przetrzymywać ich w areszcie, program kieruje ich do opartych na dowodach usług zdrowotnych w społeczności, które mogą pomóc w walce z problemami, z którymi się borykają. BHJJ zapewnia lepsze zrozumienie nie tylko tego, jak pomóc dzieciom uniknąć wymiaru sprawiedliwości w przyszłości, ale także tego, jak w ogóle tam trafiły.

Naukowcy odkryli, że ponad 20% osób zapisanych do programu zajmowało się morderstwem bliskiej osoby. Rozpowszechnione były również zaburzenia zdrowia psychicznego, co może być związane z wysokim wskaźnikiem nadużywania substancji psychoaktywnych – mechanizmu radzenia sobie, o którym wiadomo, że zastępuje odpowiednie, ale często niedostępne usługi w zakresie zdrowia psychicznego.

Dr Jeff Kretschmar, współautor badania i profesor nadzwyczajny w uniwersyteckim Centrum Badań i Edukacji Zapobiegania Przemocy, mówi: „Większość młodzieży zaangażowanej w wymiar sprawiedliwości ma historię problemów ze zdrowiem psychicznym i/lub używaniem substancji i doświadczyłem wielu traum”.

Należy zauważyć, że zaangażowanie młodzieży w wymiar sprawiedliwości ma zazwyczaj związek z traumą, dyskryminacją lub kombinacją tych dwóch. Istnieją poważne różnice rasowe, jeśli chodzi o populację uwięzioną, niezależnie od wieku, przy czym większość stanowią osoby rasy czarnej i brązowej, a obecność osób LGBTQ+ rośnie.

Istnieją powiązania między wcześniejszą traumą w życiu dzieci a ich zaangażowaniem w wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych. „Główną przyczyną recydywy młodzieży jest brak systemu wsparcia w domu, który wspierałby dziecko w poprawie jego zachowań i tworzeniu znaczących relacji, aby wzmocnić jego pozytywne wybory” – mówi Haley Neidich, LCSW.

Jak programy takie jak BHJJ mogą pomóc?

Zachęcające wyniki programu dywersji Ohio wykazały, że młodzi, którzy zaangażowali się, zmniejszyli swój ogólny kontakt z systemem karceralnym o ponad 80%. Badacze i twórcy programów są zainteresowani pozostawaniem na bieżąco ze zmieniającymi się potrzebami młodzieży i interwencjami behawioralnymi.

Ich metodologia okazała się jak dotąd skuteczna, ponieważ mniej niż 4% młodzieży zgłosiło, że zostało uwięzionych po programie, a większość uczestników zgłosiła znaczny spadek reakcji na traumę.

Lekarz psychiatra Divya K. Chhabra, dyplomowany przez radę, mówi: „Dobry program uwzględnia rzeczywistą sytuację dziecka, ograniczenia, które ze sobą niesie, oraz sposób przemyślanego myślenia. [This can include] terapie oparte na dowodach, próba jak największego zaangażowania rodziny w leczenie, zasady oparte na traumie, zasady sprawiedliwości naprawczej, obejmujące wiele usług w celu uwzględnienia stresorów, takich jak zatrudnienie, szkoła, mieszkanie i inne, które niezaprzeczalnie wchodzą w interakcje ze zdolnością dziecka do odnoszenia sukcesów i unikania systemu.”

Uwięzienie jako ciągła trauma

Dane pokazują, że zaangażowanie w wymiar sprawiedliwości w rzeczywistości pogłębia krzywdę, jakiej doświadczyła młodzież i młodzi dorośli. Neidich mówi: „Większość osób, które trafiają do wymiaru sprawiedliwości, przez całe życie doświadczyła złożonej traumy, która mogła bezpośrednio lub pośrednio przyczynić się do ich zaangażowania w wymiar sprawiedliwości”.

„Sam system ma na celu dalszą traumę tych osób i nie jest zbudowany w sposób zapewniający jakąkolwiek znaczącą rehabilitację lub wskazówki podczas procesu prawnego. Trauma wywołana przez system jest bardzo realna zarówno dla młodzieży, jak i dorosłych zaangażowanych w wymiar sprawiedliwości, ” ona dodaje.

Chhabra mówi: „Wszyscy wiemy, że więzienia, ośrodki detencyjne dla nieletnich i więzienia często charakteryzują się trudnymi warunkami, niezależnie od tego, czy oznacza to zwiększone ryzyko przemocy fizycznej i/lub seksualnej, izolację, czy brak dostępu do zasobów, które pozwalają młodym rosnąć i rozkwitać. Wielu twierdzi, że wymiar sprawiedliwości ma być „rehabilitacyjny”, ale badania pokazują, że często tak nie jest”.

Nierozwiązane problemy związane z recydywizmem

Kiedy trauma nadal żyje bez rozwiązania, problemy nie znikają. W rzeczywistości jest odwrotnie, co powoduje zwiększone komplikacje u osób w późniejszym życiu.

Neidich mówi: „Najbardziej niepokojące długoterminowe konsekwencje nierozwiązanej traumy to objawy przewlekłej choroby psychicznej, nadużywanie i uzależnienie od substancji, samobójstwo i recydywa. Jeśli chodzi o traumę pokoleniową, implikacje nierozwiązanej traumy polegają na tym, że jednostka ma większy potencjał do utrwalania traumatycznych środowisk dla swoich dzieci, kontynuując cykl traumy”.

Dzieci potrzebują usług profilaktycznych i rzeczniczych przed narażeniem na traumę, ale niestety nawet przy wzmożonych inicjatywach nie zawsze można tego uniknąć. Ważne jest, aby zapoznać się z różnorodnymi objawami traumy i radzenia sobie oraz jak najszybciej zająć się nimi ze współczuciem.

Często te odpowiedzi są po prostu oznaczane jako problemy behawioralne i nigdy nie są odpowiednio traktowane, jeśli w ogóle. Chhabra mówi: „Trauma jest zbyt często nierozwiązana i leczy się tylko„ złe zachowania ”… skup się na ich mocnych stronach i naprawdę w nie wierz!”

Oprócz wspierania młodzieży na poziomie indywidualnym tak bardzo, jak to możliwe, konieczne jest propagowanie zmian w polityce, które finansują więcej programów, takich jak BHJJ. Neidich mówi: „Możemy głosować na polityków i polityki, które będą nadawały priorytet programom, w których fundusze są kierowane do zagrożonej młodzieży. Możliwości edukacyjne, bezpieczne mieszkanie, możliwości zatrudnienia i wsparcie zdrowia psychicznego muszą być łatwo dostępne dla wszystkich zagrożonej młodzieży i rodzin, które ich potrzebują”.