Techniki modyfikacji zachowania

Modyfikacja zachowania jest definiowana jako „zmiana wzorców behawioralnych poprzez zastosowanie takich technik uczenia się, jak biofeedback i pozytywne lub negatywne wzmocnienie”. Mówiąc prościej, możesz modyfikować zachowanie swojego dziecka z pozytywnymi i negatywnymi konsekwencjami. Modyfikacja zachowania opiera się na założeniu, że dobre zachowanie powinno prowadzić do pozytywnych konsekwencji, a złe zachowanie powinno prowadzić do negatywnych konsekwencji.

Takie podejście jest często stosowane do dyscyplinowania dzieci z ADHD, autyzmem lub zaburzeniem opozycyjno-buntowniczym. Jednak może być skuteczny dla wszystkich dzieci.

Dyscyplina

Strategie dyscyplinowania podlegają karze pozytywnej lub negatywnej. Kara pozytywna polega na dodaniu konsekwencji, podczas gdy kara negatywna polega na odebraniu czegoś.

Pozytywna kara

Karanie służy do powstrzymania negatywnych zachowań. I choć odnoszenie się do kary jako „pozytywnej” w warunkowaniu instrumentalnym brzmi dezorientująco, termin „pozytywny” oznacza dodawanie. Tak więc kara pozytywna polega na dodaniu konsekwencji, która zniechęci dziecko do powtórzenia zachowania.

Konkretne przykłady pozytywnej kary obejmują:

• Przyznanie dziecku dodatkowej pracy w konsekwencji kłamstwa na pytanie, czy posprzątało swój pokój
• Mówienie dziecku, aby napisało list z przeprosinami po tym, jak zraniło czyjeś uczucia
• Naleganie, by dziecko wykonało obowiązki rodzeństwa po zranieniu rodzeństwa

Negatywna kara

Kara negatywna polega na zabraniu czegoś. Przykłady obejmują odebranie przywilejów lub usunięcie pozytywnej uwagi.

Konkretne przykłady kary negatywnej obejmują:

• Aktywne ignorowanie napadów złości

• Umieszczenie dziecka w przerwie, aby nie otrzymało żadnej pozytywnej uwagi
• Odebranie dziecku przywilejów w zakresie elektroniki

Wzmocnienie

Wzmacnianie to technika, która zachęca lub zniechęca do określonych zachowań. Podobnie jak kara, wzmocnienie może być pozytywne lub negatywne.

Pozytywne wzmocnienie

Pozytywne wzmocnienie odnosi się do dawania dziecku czegoś, co wzmacnia dobre zachowanie. Dyscyplina polegająca głównie na pozytywnym wzmocnieniu jest zwykle bardzo skuteczna.

Konkretne przykłady pozytywnego wzmocnienia obejmują:

• Mówiąc: „Świetna robota odkładanie naczynia, zanim nawet cię o to poprosiłem!”
• Umożliwienie dziecku zarobienia czasu na zabawę na tablecie, ponieważ odrobiło pracę domową
• Udzielenie nastolatkowi późniejszej godziny policyjnej, ponieważ dostał się na listę honorową

Negatywne wzmocnienie

Wzmocnienie negatywne ma miejsce, gdy dziecko jest zmotywowane do zmiany swojego zachowania, ponieważ odbierze mu to coś nieprzyjemnego.

Dziecko, które przerywa zachowanie, ponieważ rodzic na niego krzyczy, próbuje pozbyć się negatywnego wzmocnienia (wrzasku). Negatywne wzmocnienie powinno być używane oszczędnie z dziećmi, ponieważ jest mniej skuteczne niż pozytywne wzmocnienie.

Konkretne przykłady wzmocnienia negatywnego obejmują:

• Dziecko pokłóciło się z rówieśnikami na przystanku. Matka dziecka zaczyna codziennie chodzić z nimi na przystanek autobusowy. Dziecko zaczyna się tak zachowywać, że mama nie będzie z nim czekać na autobus.
• Nastolatek narzeka na szkołę podczas codziennej jazdy do szkoły. Ojciec dziecka włącza głośno radio, aby go zagłuszyć. Następnego dnia nastolatek nie narzeka na nic, bo nie chce słuchać radia.
• Rodzice nakłaniają dziecko do wykonywania prac domowych. Dziecko wykonuje swoje obowiązki, aby przestać dokuczać.

Jak korzystać z modyfikacji zachowania

Nie możesz zmusić dziecka do zmiany zachowania, ale możesz zmienić otoczenie, aby było bardziej zmotywowane do zmiany. Modyfikacja zachowania polega na modyfikowaniu środowiska w taki sposób, aby Twoje dziecko miało większą motywację do przestrzegania zasad.

• Spójność jest kluczem do skutecznej modyfikacji zachowania.Jeśli chwalisz swoje dziecko za wykonywanie swoich obowiązków, używaj pochwał za każdym razem, gdy wykonuje swoje obowiązki, aż stanie się to nawykiem. Następnie możesz stopniowo wycofywać swoje pochwały.

• Negatywne konsekwencje również powinny być spójne. Jeśli twoje dziecko zostanie wysłane na przerwę tylko raz na pięć razy, gdy kogoś uderzy, twoje konsekwencje nie będą skuteczne. Twoje dziecko musi iść na przerwę za każdym razem, gdy robi niepożądane zachowanie.

• Dorośli muszą być zjednoczeni. Modyfikacja zachowania działa również najlepiej, gdy dorośli pracują razem jako zespół. Jeśli nauczyciele, opiekunowie i inni opiekunowie stosują te same konsekwencje i nagrody, zachowanie dziecka prawdopodobnie zmieni się jeszcze szybciej.

Pamiętaj, że modyfikacja zachowania powinna być dostosowana do konkretnych potrzeb Twojego dziecka. Strategie, które działają dobrze dla jednego dziecka, mogą nie działać z innym.