Terapia hormonalna w leczeniu raka

Hormony to substancje chemiczne wytwarzane przez gruczoły w organizmie, które dostają się do krwiobiegu i wywołują skutki w innych tkankach. Na przykład hormon testosteron jest wytwarzany w jądrach i odpowiada za męskie cechy, takie jak pogłębienie głosu i zwiększenie owłosienia na ciele. Zastosowanie terapii hormonalnej w leczeniu raka opiera się na obserwacji, że na powierzchni niektórych komórek nowotworowych znajdują się receptory dla określonych hormonów potrzebnych do wzrostu komórek. Terapia hormonalna może działać poprzez zatrzymanie produkcji określonego hormonu, blokowanie receptorów hormonów lub zastępowanie chemicznie podobnych środków aktywnym hormonem, który nie może być wykorzystany przez komórkę nowotworową. Różne rodzaje terapii hormonalnej są podzielone na kategorie według ich funkcji i/lub rodzaju hormonu, na który ma to wpływ.

Inhibitory steroidów nadnerczy

Ten rodzaj terapii hormonalnej ingeruje w hormony wytwarzane przez nadnercza. Nadnercza znajdują się w górnej części nerek. Zewnętrzna część nadnerczy (kora nadnerczy) wytwarza hormony zwane kortykosteroidami. Kiedy te kortykosteroidy są zablokowane, nie są w stanie zasygnalizować organizmowi produkcji innych hormonów, takich jak estrogen, androgeny, glukokortykoidy i mineralokortykoidy. Wynikający z tego spadek estrogenów i androgenów zaburza stymulację wzrostu raka w guzach, na które wpływają te hormony.

Androgeny

Androgeny to hormony, takie jak testosteron i androsteron, które wytwarzają lub stymulują rozwój cech męskich. U kobiet hormony te mogą zostać przekształcone w estrogen. Androgeny jako terapia przeciwnowotworowa są stosowane w celu przeciwstawienia się działaniu estrogenu, spowalniając w ten sposób wzrost raka.

Antyandrogeny

Antyandrogeny to substancje, które blokują działanie testosteronu. Rak prostaty zależy od męskiego hormonu testosteronu dla jego wzrostu. Jeśli ilość testosteronu jest zmniejszona, możliwe jest spowolnienie lub zmniejszenie nowotworu.

Antyestrogeny

Antyestrogeny wiążą się z miejscem receptora estrogenowego na komórkach rakowych, blokując w ten sposób przedostawanie się estrogenu do komórki rakowej. Zaburza to wzrost komórek i ostatecznie prowadzi do śmierci komórki.

Inhibitory aromatazy

Inhibitory aromatazy blokują enzym aromatazę (znajdujący się w mięśniach, skórze, piersi i tkance tłuszczowej), który służy do przekształcania androgenów (hormonów wytwarzanych przez nadnercza) w estrogen. W przypadku braku estrogenu guzy zależne od tego hormonu będą się zmniejszać.

Estrogeny

Estrogeny to żeńskie hormony wykorzystywane do konkurowania o miejsca receptorów androgenowych, które zmniejszają wpływ androgenów (testosteronu i androsteronu) na raka prostaty.

Agoniści LHRH (hormonu uwalniającego hormon luteinizujący)

Agoniści LHRH działają nakazując przysadce mózgowej, aby przestał wytwarzać hormon luteinizujący, który (u mężczyzn) stymuluje jądra do uwalniania testosteronu i (u kobiet) stymuluje jajniki do uwalniania estrogenu. Lek nie ma bezpośredniego wpływu na raka, tylko na jądra lub jajniki. Wynikający z tego brak testosteronu (u mężczyzn) i estrogenu (u kobiet) zaburza stymulację wzrostu komórek w testosteronie lub komórkach nowotworowych zależnych od estrogenu.

Środek progestagenny

Czynniki progestagenne to wytwarzana przez człowieka forma żeńskiego hormonu progesteronu. Ma działanie antyestrogenowe.

Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM)

Termin „SERM” opisuje leki, które w niektórych narządach działają jak estrogen, a w innych jako antyestrogen. Na przykład: Raloksyfen działa jak estrogen, zapobiegając utracie masy kostnej i poprawiając profile lipidowe (obniża poziom cholesterolu całkowitego i LDL, ale nie podnosi poziomu trójglicerydów), ale może blokować niektóre działania estrogenowe, takie jak te, które prowadzą do raka piersi i raka macicy.

Raloksyfen

Inne chemikalia, takie jak amifostyna, deksrazoksan i mesna, są znane jako środki chemoochronne. Leki te mogą być stosowane w niektórych programach chemioterapii w celu zmniejszenia lub zminimalizowania wpływu chemioterapii na organizm.