Terapia szokowa: proces, przygotowanie, wyniki i więcej

Terapia szokowa, znana medycznie jako terapia elektrowstrząsowa (ECT), jest leczeniem poważnego zaburzenia depresyjnego (MDD), zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i innych stanów psychicznych. ECT jest zazwyczaj oferowane, gdy inne terapie są nieskuteczne lub istnieje potrzeba szybkiej odpowiedzi.

ECT ma piętno od wczesnych dni terapii szokowej, ale obecnie dostępne ECT bardzo różni się od tego, jakie było po raz pierwszy podane w 1938 roku.

Kiedy ECT było stosowane po raz pierwszy, pacjenci byli obudzeni do zabiegu i cierpieli napad całego ciała wywołany prądem elektrycznym. W ciągu dziesięcioleci naukowcy i badacze wykorzystali zdobytą wiedzę na temat mózgu, aby stworzyć bardziej terapeutyczną i mniej traumatyczną metodę leczenia depresji.

Oto przegląd tego, jak obecnie stosowana jest terapia szokowa, w tym czego można się spodziewać po sesji EW.

Proces terapii elektrowstrząsowej

Schemat leczenia EW zazwyczaj obejmuje sesje dwa do trzech dni w tygodniu, łącznie od sześciu do 12 zabiegów. Harmonogram sprawdza się do około jednego miesiąca leczenia, chociaż kurs może trwać dłużej.

Podczas EW będziesz w znieczuleniu ogólnym. Nie będziesz świadomy tego, co się dzieje podczas leczenia.

Gdy będziesz w znieczuleniu, elektrody zostaną przymocowane do skóry głowy w określonych miejscach. Mózg jest następnie stymulowany krótką ilością energii elektrycznej, aby wywołać napad, który będzie trwał krócej niż minutę.

Twój lekarz będzie Cię dokładnie monitorował, aby upewnić się, że znieczulenie i środek zwiotczający mięśnie działają i że nie występują żadne komplikacje.

Kiedy 80 lat temu po raz pierwszy zastosowano terapię szokową, pacjentów trzeba było przypinać do stołu, aby nie poruszały się podczas napadu. Dzisiaj anestezjolog poda ci środek zwiotczający mięśnie, aby twoje ciało nie drżało w niekontrolowany sposób, zmniejszając ryzyko kontuzji.

Cały proces trwa około minuty. Po zakończeniu procedury odpoczniesz w sali pooperacyjnej, aż obudzisz się ze znieczulenia, co zwykle zajmuje około pięciu do 10 minut. Powinieneś być w stanie wrócić do domu w ciągu godziny.

Przez większość dnia możesz zająć się resztą dnia, chociaż z powodu znieczulenia będziesz potrzebować kogoś, kto odprowadzi cię do domu, ponieważ zalecono ci, aby nie prowadzić samochodu.

Jak przygotować się do leczenia

Sesje EW na ogół nie wymagają dużego przygotowania, chociaż będziesz musiał omówić szczegóły z lekarzem. Twój lekarz może wydać Ci zalecenia do przestrzegania na podstawie innych schorzeń, które masz lub przyjmowanych leków.

Ponieważ zostaniesz poddany znieczuleniu, Twój lekarz prawdopodobnie zaleci Ci post przed zabiegiem, co zazwyczaj oznacza, że ​​nie jesz po północy w nocy przed zabiegiem.

Jeśli palisz, możesz zostać poproszony o powstrzymanie się od palenia w dniu leczenia.

Potencjalne wyniki terapii szokowej

Większość osób poddawanych EW zauważy zauważalną zmianę w swoich objawach. Niektóre osoby zauważą natychmiastową poprawę po jednej sesji. Jednak częściej nie widać ani nie odczuwa się znaczącej różnicy w objawach przez kilka sesji.

Niektóre osoby muszą przejść serię zabiegów terapii szokowej tylko raz, podczas gdy inne osoby mogą potrzebować dodatkowych zabiegów, aby utrzymać korzyści.

ECT jest znacznie bezpieczniejsze niż kiedyś, ale nadal jest to procedura medyczna, która może mieć skutki uboczne. Możesz wrócić do domu, czując się oszołomiony po znieczuleniu lub mieć ból głowy, mdłości lub ogólne bóle.

Możliwe jest również doznanie utraty pamięci. Na przykład możesz nie pamiętać, co jadłeś na kolację poprzedniego wieczoru lub nie wiesz, jakim samochodem jechałeś na wizytę. Chociaż może to być dezorientujące, utrata pamięci po ECT jest zwykle tymczasowa.

Streszczenie

Terapia elektrowstrząsowa (ECT) może być stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i innych stanów psychicznych. Często jest brane pod uwagę, gdy inne metody leczenia nie pomogły.

Podczas EW elektrody są przymocowane do skóry głowy, a mózg jest krótko stymulowany w celu wywołania krótkiego napadu (trwającego krócej niż minutę). Osoba jest pod narkozą i otrzymała leki rozluźniające mięśnie, dzięki czemu nie odczuwa żadnego dyskomfortu podczas sesji.

Osoba może potrzebować zaledwie kilku sesji EW, aby zacząć odczuwać jego efekty, podczas gdy inne wymagają więcej zabiegów, aby utrzymać korzyści terapeutyczne, jakie może zaoferować EW.

Jeśli zastanawiasz się, czy terapia szokowa może być dla Ciebie opcją leczenia, porozmawiaj o tym ze swoim psychiatrą. Chociaż ECT może zapewnić trwałą ulgę w objawach MDD, choroby afektywnej dwubiegunowej i podobnych schorzeń, nie jest to właściwy wybór dla każdego. Twoi lekarze rozważą wszystkie czynniki, które są specyficzne dla Twojej sytuacji i upewnią się, że zalecane przez nich leczenie spełnia Twoje potrzeby w zakresie zdrowia psychicznego.

Często Zadawane Pytania

Jak działa terapia szokowa?

Mimo że ECT istnieje od prawie 90 lat, naukowcy nadal nie są do końca pewni, dlaczego iw jaki sposób przynosi korzyści niektórym osobom z depresją.

Naukowcy wiedzą, co robią neurony, czyli wysyłają sygnały elektryczne tam iz powrotem. Sygnały te mówią mózgowi, aby uwolnił określone chemikalia. Kiedy mózg przechodzi ECT, może zostać uwolniony wzrost korzystnych substancji neurochemicznych, takich jak serotonina lub dopamina.

ECT może również wpływać na neurony w inny sposób, na przykład poprzez stymulację rozwoju nowych komórek mózgowych lub połączeń lub poprzez wpływanie na aktywność elektryczną w częściach mózgu związanych z regulacją nastroju.

Ile kosztuje terapia szokowa?

Koszt ECT jest różny. Jednak cena może wynosić od 300 do 1000 USD za zabieg. Jeśli masz ubezpieczenie medyczne, które obejmuje leczenie psychiatryczne, Twoje ubezpieczenie może obejmować ECT.

Co to jest terapia szokowa stosowana w leczeniu?

Najczęstszym powodem terapii szokowej jest ciężka depresja oporna na leczenie. Jednak ECT jest również uważane za opcję leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej, katatonii i schizofrenii. Czasami jest używany w celu zmniejszenia pobudzenia u osób z demencją.