Test kordocentezy do diagnozowania nieprawidłowości płodu

Kordocenteza, zwana również testem przezskórnego pobierania krwi pępowinowej (PUBS), to prenatalny test diagnostyczny, który można wykorzystać do ustalenia, czy u płodu występują jakiekolwiek nieprawidłowości. Polega na pobraniu próbki krwi płodu z pępowiny do dalszych badań.

Test jest zwykle wykonywany po 18^NS tydzień ciąży i może testować pewne choroby genetyczne, zaburzenia krwi i różne infekcje. Jeśli zajdzie taka potrzeba, zabieg może być również stosowany do podawania płodowi leków przez pępowinę, a także do transfuzji krwi.

Kordocenteza nie jest stosowana tak często, jak w przeszłości, ponieważ istnieją inne prenatalne testy diagnostyczne, które można zastosować zamiast tego, które są mniej ryzykowne dla płodu, takie jak amniopunkcja lub biopsja kosmówki (CVS). Jeśli jednak inne testy nie przynoszą wystarczających informacji, nadal wykonuje się kordocentezę.

Procedura

Między 18 a 23 tygodniem kordocenteza jest zwykle wykonywana bezpośrednio w gabinecie lekarza. Po 24 tygodniach robi się to w szpitalu na wypadek komplikacji, które mogą wymagać pilnego cesarskiego cięcia. Kiedy odbywa się to w szpitalu, zwykle proszony jest o poszczenie po północy, na wypadek konieczności operacji.

Najpierw wykonuje się USG, aby zlokalizować miejsce, w którym pępowina wnika do łożyska. Używając wskazówek ultradźwiękowych, bardzo cienką igłę wprowadza się przez brzuch i ścianę macicy do pępowiny, aby pobrać próbkę krwi. Następnie jest wysyłany do laboratorium, a wyniki zwykle trwają około 72 godzin.

Po zabiegu Ty i płód możecie być przez chwilę monitorowani i możesz odczuwać lekkie skurcze. Twój położna lub położna może zasugerować odpoczynek w łóżku przez resztę dnia, ale zwykle będziesz w stanie wznowić swój typowy tryb życia następnego dnia.

Jeśli zauważysz coś niezwykłego, na przykład krwawienie z pochwy lub wyciek płynu, lub wystąpią objawy, takie jak gorączka lub dreszcze, skontaktuj się z lekarzem położniczym.

Zagrożenia

Jak w przypadku każdej procedury, kordocenteza niesie ze sobą ryzyko zarówno dla matki, jak i dla płodu. Chociaż jest bezpieczny, jest uważany za zabieg inwazyjny. Według American Pregnancy Association poronienie jest głównym ryzykiem kordocentezy, przy czym na każde 100 zabiegów przypada od jednego do dwóch poronień. Procedura ma większe ryzyko poronienia niż inne prenatalne testy diagnostyczne, dlatego jej popularność spada.

Inne możliwe zagrożenia związane z kordocentezą mogą obejmować:

• Krwawienie z płodu
• krwiak pępowinowy
• Spowolnienie akcji serca płodu
• Infekcja
• Krwawienie płodowo-matczyne
• Przedwczesne pęknięcie błon (PROM)

Wyniki

Ludzie decydują się na wykonanie kordocentezy z różnych powodów, zwłaszcza jeśli z jakiegokolwiek powodu nie można wykonać innych prenatalnych badań diagnostycznych. Chociaż procedura nie może badać wad cewy nerwowej, może wykryć nieprawidłowości chromosomalne, zaburzenia krwi, wady rozwojowe płodu, infekcje płodu i anemię płodu.

Ważną rzeczą do zapamiętania jest to, że chociaż test jest w stanie wykryć wszelkie nieprawidłowości lub problemy z dużą dokładnością, test nie mierzy powagi tych problemów. Twój opiekun położniczy wraz z specjalistą genetykiem może pomóc Ci w nawigacji po wszelkich uzyskanych wynikach, odpowiedzieć na pytania, które możesz mieć, oraz zapewnić Ci wszystkie dostępne informacje i opcje.

Jeśli zdecydujesz się na wykonanie procedury, wyniki mogą pomóc w rozpoczęciu planowania dziecka z różnymi potrzebami, znalezieniu grup wsparcia i zasobów lub rozpoczęciu odkrywania metod leczenia dla Twojego dziecka. Możesz również zdecydować się na niewykonanie procedury, co również jest ważną decyzją.

Kordocenteza może być cennym prenatalnym badaniem diagnostycznym, gdy nie można wykonać innych badań. Jak każda procedura medyczna, ma swoje ryzyko. Jeśli Twój lekarz wspomni o kordocentezie, porozmawiaj z nią o tym, dlaczego zaleca się badanie, jakie są szczególne zagrożenia i korzyści dla Ciebie i Twojej sytuacji oraz jakie inne opcje są dla Ciebie dostępne.