Testowanie i ocena dysleksji w edukacji specjalnej

Jak diagnozuje się dysleksję? Jakie testy są potrzebne i co należy wiedzieć, aby Twoje dziecko kwalifikowało się do opieki specjalnej?

Przegląd

Dysleksja to jeden z kilku rodzajów problemów z czytaniem. Szerokie pojęcie specyficzne zaburzenie uczenia się obejmuje dysleksję i inne specyficzne problemy z czytaniem.

Uczeń może mieć objawy dysleksji, które są problematyczne, ale nie powodują niepełnosprawności – lub objawy, które praktycznie uniemożliwiają czytanie i pisanie.

Oznaki

Objawy dysleksji są zróżnicowane i mogą obejmować:

Widząc litery od tyłu
Niemożność odróżnienia od siebie podobnych liter (na przykład d od b)
Niemożność połączenia pisanych liter lub kombinacji liter z powiązanymi dźwiękami
Umiejętność czytania słów, ale niezdolność do zrozumienia słów podczas ich czytania

Dysgrafia

Zaburzenie pokrewne, dysgrafia, obejmuje nieumiejętność pisania słów, niemożność zrozumienia związku między wypowiedzianymi słowami a pisanymi literami lub tendencję do nieprawidłowego pisania listów. Osoby z dysgrafią mogą, ale nie muszą, mieć dysleksję. Istnieją trzy rodzaje dysgrafii: dysgrafia dyslektyczna, dysgrafia ruchowa i dysgrafia przestrzenna. W przypadku dysgrafii z dysleksją spontanicznie pisany tekst jest nieczytelny, ale kopiowanie tekstu jest stosunkowo normalne.

Diagnoza

Dysleksja jest diagnozowana na podstawie pełnej oceny, która jest wieloaspektowa. To zawiera:

Testowanie inteligencji: Testowanie inteligencji jest ważnym testem, który zapewnia ogólne podstawy uczenia się, które może pomóc odróżnić dysleksję od innych schorzeń.

Ocena edukacyjna: Standaryzowane testy osiągnięć to kolejna ważna droga do dalszego scharakteryzowania procesu uczenia się Twojego dziecka.

Ocena mowy i języka: Istnieje kilka aspektów mowy i języka, które są oceniane w diagnozie dysleksji. Mogą to być:

Znajomość języka mówionego
Rozpoznawanie słów
Rozszyfrowanie
Pisownia
Płynność
Znajomość słownictwa
Czytanie ze zrozumieniem
Przetwarzanie fonologiczne lub interpretacja „dźwięków” w języku

Ważnymi informacjami pomocniczymi w postawieniu diagnozy są:

Obserwacje dziecka pracującego z językiem
Wkład nauczycieli
Wkład rodziców
Analiza pracy uczniów
Historia rozwoju, zwłaszcza ocena wszelkich opóźnień rozwojowych
Historia społeczna, w tym sytuacja życiowa, rodzice, rodzeństwo i inne czynniki.

Podczas procesu oceny egzaminatorzy szukają dowodów na zaburzenia, a także wykluczają inne czynniki, które mogą powodować problemy z czytaniem i językiem ucznia. Czynniki, które należy wykluczyć, obejmują:

Brak instrukcji
Brak uczęszczania z jakiegokolwiek powodu, np. z powodu choroby lub z powodu fobii szkolnej
Czynniki społeczne i ekonomiczne
Problemy fizyczne, takie jak problemy ze słuchem lub wzrokiem.

Jak dzieci z dysleksją kwalifikują się do opieki specjalnej?

Aby spełnić federalne wytyczne kwalifikujące do specjalnych usług edukacyjnych, uczeń z dysleksją musi spełniać wymagania kwalifikacyjne oparte na wytycznych ustalonych przez departament edukacji swojego stanu. Kwalifikowalność można określić na podstawie jednej z następujących metod:

Metoda rozbieżności umiejętności/osiągnięć

Ta metoda rozbieżności uzdolnień/osiągnięć wymaga od ucznia spełnienia wszystkich następujących kryteriów w celu określenia kwalifikowalności:

Wynik testu inteligencji w średnim zakresie lub wyższym
Wyniki testów z czytania i/lub pisemnych testów językowych, które są znacznie niższe od wyników testów na inteligencję
Żadne inne możliwe przyczyny niepowodzeń w szkole nie są czynnikiem

Odpowiedź na metodę interwencji

Odpowiedź na interwencję jest metodą określania stopnia niepełnosprawności i została wprowadzona w 2004 r. w ustawie o ponownej autoryzacji osób niepełnosprawnych (IDEA). Aby ustalić, czy ta metoda jest stosowana w twoim stanie, skontaktuj się z biurem departamentu edukacji swojego stanu w sprawie specjalnych programów edukacyjnych. Konkretne kroki wymagane przez tę metodę mogą się różnić w zależności od stanu, ale zasadniczo obejmuje ona trzy poziomy interwencji i identyfikacji:

Poziom I: Uczeń otrzymuje odpowiednie instrukcje w zakresie czytania i pisania. Jeśli nadal doświadcza trudności, przechodzi do następnego poziomu interwencji.

Poziom II: Uczeń otrzymuje bardziej zindywidualizowaną interwencję. Jeśli nadal ma trudności, przechodzi do następnego poziomu interwencji.

Poziom III: Ten poziom zazwyczaj rozpoczyna się w specjalnym programie edukacyjnym.

Odpowiedź na metodę interwencji została zaprojektowana zasadniczo po to, aby pomóc dzieciom, które przeżywają trudności — tym, które mają niezdiagnozowane trudności w uczeniu się, ale nie są na tyle poważne, aby kwalifikować się do kształcenia specjalnego.

Skierowanie dziecka na badania

Jeśli uważasz, że Twoje dziecko może żyć z dysleksją, następnym krokiem jest otrzymanie skierowania na badania.