Trening muzyczny poprawia uwagę i pamięć u dzieci, nowe programy badawcze

Nowe badanie opublikowane w październiku 2020 r. wykazało, że dzieci z treningiem muzycznym zwiększyły aktywację w obszarach kontroli poznawczej mózgu i lepiej radziły sobie z zadaniami związanymi z pamięcią słuchową i wzrokową niż dzieci bez treningu muzycznego.

„Nauka i granie na instrumencie muzycznym może wpłynąć na każdy etap rozwoju dziecka. Wiele badań potwierdza, że ​​angażowanie się w prywatne lub grupowe nauczanie muzyki może promować lepsze umiejętności poznawcze i wyniki w nauce” – mówi Bree Gordon, muzykoterapeuta z certyfikatem zarządu (MT-BC) i dyrektor Creative Arts Therapies w Palm Beaches na Florydzie.

Aktywne uczestnictwo w treningu muzycznym jako dziecko może mieć wiele korzyści w zakresie funkcji wykonawczych, takich jak pamięć robocza, uczenie się społeczno-emocjonalne, a także może przynieść korzyści uczniom z trudnościami rozwojowymi lub trudnościami w uczeniu się, zauważa badanie.

Co znalazło badanie?

W badaniu wzięło udział 40 dzieci — połowa z wykształceniem muzycznym, a połowa bez — w wieku od 10 do 13 lat. Wykształcone muzycznie dzieci grały na instrumencie od co najmniej dwóch lat, regularnie grały w orkiestrze lub zespole i ćwiczyły co najmniej dwie godziny tygodniowo. Dzieci bez wykształcenia muzycznego potwierdziły, że nie potrafią czytać ani pisać partytur i nie mają doświadczenia muzycznego poza typowymi zajęciami szkolnymi.

Naukowcy postawili hipotezę, że gra na instrumencie muzycznym poprawia uwagę słuchową i wzrokową oraz pamięć roboczą, a sieci neuronowe u dzieci wytrenowanych muzycznie, połączone z tymi umiejętnościami, zostaną wzmocnione.

Aby to przetestować, wykorzystali funkcjonalne obrazowanie rezonansem magnetycznym lub fMRI, aby śledzić aktywność neuronalną, podczas gdy dzieci uczestniczyły w fazie kodowania, po której następowały zadania odzyskiwania pamięci.

W fazie kodowania uczestnicy otrzymywali bodźce słuchowe i wzrokowe i poproszono o zwrócenie uwagi tylko na wzrok, tylko na słuch lub jednocześnie na wzrok i słuch. Następnie otrzymali parę bodźców wizualnych i słuchowych: ewoluującą abstrakcję i melodię. Następnie uczestnicy otrzymali zadanie pamięciowe, aby potwierdzić, na co kierują swoją uwagę.

Odkryli, że dzieci wytrenowane muzycznie lepiej radziły sobie zarówno z zadaniami odzyskiwania pamięci wzrokowej, jak i słuchowej, a także miały wyższą aktywację w obszarach kontroli poznawczej swoich mózgów niż grupa kontrolna.

„Kiedy dzieci tworzą muzykę i przeżywają muzyczne doświadczenia, stymuluje się kora słuchowa ich mózgu.Jest to podobne do ćwiczenia mięśni, które z czasem staje się coraz większe i silniejsze” – mówi Erin Layton, nauczycielka muzyczna z Gruzji, specjalizująca się w chórach gimnazjalnych i technologii muzycznej z ponad 16-letnim doświadczeniem w nauczaniu.

Korzyści z treningu muzycznego w dzieciństwie

Istnieje wiele korzyści, jakie trening muzyczny może mieć dla rozwijających się umysłów dzieci.

Poprawia funkcjonowanie wykonawcze

Według badania funkcje wykonawcze „pozwalają nam regulować, kontrolować i zarządzać naszymi myślami, emocjami i podejmowaniem decyzji”.Obejmują one procesy takie jak pamięć robocza, uwaga skierowana na cel, zmiana zadań i elastyczność poznawcza. Badanie dodaje, że większa elastyczność poznawcza może skutkować lepszymi umiejętnościami czytania w dzieciństwie, wyższą odpornością, kreatywnością i lepszą jakością życia.

„Kiedy dzieci tworzą muzykę, ich mózgi muszą wykonywać wiele zadań jednocześnie”, mówi Layton. „Słuchają i doświadczają w tym samym czasie. Wykorzystują również umiejętności, które rozwijają z biegiem czasu podczas prób i stosowania nowych umiejętności w swoich doświadczeniach muzycznych”.

Podczas gdy badanie to wykazało, że funkcje wykonawcze dzieci wytrenowanych muzycznie były lepsze niż ich odpowiedników nie wytrenowanych muzycznie, niektóre badania wykazały inaczej, szczególnie jeśli chodzi o pamięć wzrokową.

Dr Martin Norgaard, profesor nadzwyczajny edukacji muzycznej na Georgia State University, specjalizujący się w poznaniu muzyki, zasugerował, że jak, kiedy i na jakim instrumencie dziecko uczy się grać, może wyjaśniać różne odkrycia dotyczące funkcjonowania wykonawczego.

Na przykład gra na skrzypcach wymaga dostosowania palca, aby uzyskać odpowiednią nutę, i zazwyczaj gra się jedną nutę na raz, mówi. Z drugiej strony klawisz fortepianu, który grasz, koreluje z jedną nutą i możesz grać na pianinie wiele dźwięków na raz.

Wspomaga pamięć roboczą

Pamięć robocza korzysta również z gry na instrumencie muzycznym. Badania eye-trackingowe wykazały, że im bardziej zaawansowany jest dana osoba, tym dalej czyta muzykę, jednocześnie grając wcześniejszy takt.

„Oznacza to, że w pamięci roboczej muszą pamiętać, co widzieli pół sekundy temu, ponieważ właśnie to grają, nawet jeśli czytają coś innego. Ciągle wciągasz i usuwasz pamięć roboczą”, mówi Norgaard.

Ponadto Norgaard mówi, że kiedy improwizujesz to, co grasz, musisz przechowywać progresje akordów w swojej pamięci roboczej, aby się nie powtarzać. Badał wpływ treningu improwizacji na umysł i odkrył, że uczniowie, których nauczono improwizować w swojej muzyce, poprawili swoje funkcje wykonawcze w porównaniu z grupą, która nie nauczyła się improwizować.

„Jedną z mylących nazw jest to, że myślimy o muzyce jako o twórczej, ale jeśli dam ci nuty, które są wcześniej skomponowane i powiem: „OK, musisz się tego nauczyć”, czy to naprawdę twórcze? ? Kreatywność polega na tworzeniu czegoś nowego. Tutaj nie tworzysz nic nowego. Po prostu grasz utwór, który już został skomponowany, [and] nie improwizujesz”, mówi Norgaard.

Przyczynia się do uczenia się społeczno-emocjonalnego

Muzyka odgrywa również rolę w uczeniu się społeczno-emocjonalnym (SEL).SEL pomaga uczniom zdobyć umiejętności, takie jak samoświadomość, świadomość społeczna i odpowiedzialne podejmowanie decyzji, które mają zastosowanie do klasy muzycznej i wykraczają poza nią, zgodnie z National Association for Music Education.

Norgaard uważa, że ​​jest to prawdopodobnie najważniejsza korzyść dla dzieci wykształconych muzycznie.

„W nauce społeczno-emocjonalnej nie ma znaczenia, czy grałeś coś wcześniej wyuczonego, czy improwizowanego”, mówi Norgaard. „Jest pewien emocjonalny związek z muzyką. Może być kilka dzieci, które mają emocjonalny związek z matematyką, ale nie jest to takie powszechne”.

Gordon mówi, że „muzyka jest motywująca, a dołączenie do zespołu lub grupy może zwiększyć socjalizację i zmniejszyć izolację”. Osobiście widziała dzieci, które identyfikują się jako przygnębione i niespokojne, piszą, nagrywają i wykonują muzykę przed setkami nieznajomych.

SEL i muzyka współpracują ze sobą również w edukacji. Muzyka może być emocjonalnym bodźcem dla wyobraźni, formą wyrażania siebie i rodzajem doświadczenia grupowego.Layton mówi, że uczy uczniów dyscypliny i zaangażowania.

„Wysoki odsetek uczniów gimnazjów i liceów, którzy studiują muzykę, wyprzedza swoich rówieśników, którzy nie uczą się muzyki w osiągnięciach akademickich.Myślę, że ważne jest, aby docenić edukację muzyczną ze względu na jej korzyści społeczno-emocjonalne, a także akademickie.”mówi Layton.

Pozytywny wpływ na dzieci z zaburzeniami rozwojowymi

Muzyka ma również zalety akademickie dla dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju i uczenia się. Dzieci z autyzmem, które mają ograniczone umiejętności językowe, mogą używać muzyki, aby poprawić ich zdolność komunikowania się.Istnieją również badania, które pokazują, że trening muzyczny może pozytywnie wpływać na dzieci z zaburzeniami uwagi i rozwoju słuchowego, takimi jak ADHD czy dysleksja.

Gordon sugeruje, że uczenie się i granie muzyki może pomóc dzieciom w przetwarzaniu nowych informacji i że może również działać jako kinestetyczny lub praktyczny styl uczenia się.

„Jako terapeuta uważam, że najbardziej korzystną rzeczą w zaangażowaniu się w trening muzyczny jest to, że muzyka pozwala ci być dokładnie tym, kim jesteś, dokładnie takim, jakim jesteś. Muzyka promuje kreatywność i kreatywne myślenie, które jest nieszablonowe, tak cenne dla dziecka z niepełnosprawnością intelektualną lub rozwojową” – mówi Gordon.

Jednym z głównych powodów, dla których Layton wkroczyła na pole edukacji muzycznej, było zapewnienie swoim uczniom takich samych możliwości uczenia się, jakie dano jej, gdy dołączyła do zespołu w szkole podstawowej. Poprzez wykorzystanie wzorców, rytmu, wysokości, rytmu i innych koncepcji muzycznych, Layton mówi, że przezwyciężyła problemy z nauką i poprawiła swoje umiejętności czytania i języka.

„Muzyka zwiększyła również moje poczucie osobistego sukcesu” — mówi Layton. „Zawsze będę pamiętać moment, w którym zagrałem swoją pierwszą piosenkę na flecie. Poczułem się jak geniusz. To poczucie sukcesu i spełnienia dało mi bardziej pozytywną samoocenę i poczucie, że mogłem się uczyć”.

Nigdy nie jest za późno na naukę

Podczas gdy ludzie odczują największe korzyści z rozwojowego punktu widzenia we wczesnych latach swojego dzieciństwa, zdolność do uczenia się muzyki nigdy nie zanika.

„Jako muzykoterapeuta specjalizujący się w pracy z seniorami z diagnozami neurodegeneracyjnymi, takimi jak choroba Alzheimera, demencja i Parkinson, nieustannie jestem pod wrażeniem tego, czego moi pacjenci mogą się nauczyć, gdy mają okazję, cierpliwość i czas” – mówi Gordon.