Ukierunkowane terapie raka piersi

Terapie celowane są stosunkowo nową formą leczenia raka piersi i mogą być stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi metodami leczenia. W przeciwieństwie do tradycyjnej chemioterapii, która atakuje szybko rosnące komórki, terapie celowane bezpośrednio celują w komórki rakowe lub szlaki sygnałowe, które przyczyniają się do wzrostu komórek rakowych. Z tego powodu wiele leków może mieć mniej skutków ubocznych niż chemioterapia.

Dostępne są terapie celowane w leczeniu raka piersi z dodatnim receptorem estrogenowym, raka piersi z dodatnim wynikiem HER2 i potrójnie ujemnego raka piersi.

Leki te mogą działać bardzo dobrze, ale podobnie jak inne leki stosowane w leczeniu przerzutowego raka piersi, oporność zwykle rozwija się z czasem. Niektóre z tych leków są stosowane zarówno we wczesnym stadium, jak i w przerzutowym raku piersi, podczas gdy inne są stosowane przede wszystkim w leczeniu przerzutowego raka piersi.

W przypadku raka HER2-dodatniego

W około 25% raków piersi gen znany jako ludzki receptor wzrostu naskórka 2 (lub HER2/neu) powoduje nadekspresję białka HER2 (receptorów) na powierzchni komórek raka piersi.

Obecność receptorów HER2 może powodować wzrost i proliferację nowotworów HER2-dodatnich. Tak więc leki, które zakłócają te receptory, zakłócają sygnał do tych komórek rakowych, ograniczając ich wzrost.

Leki skierowane na HER2 obejmują:

• Herceptin (trastuzumab): Herceptin, przeciwciało monoklonalne, podaje się dożylnie (IV), zwykle raz w tygodniu lub raz na trzy tygodnie. Skutki uboczne obejmują gorączkę i wczesne dreszcze. Niewydolność serca może rozwinąć się u 3 do 5% osób leczonych lekiem, ale w przeciwieństwie do niewydolności serca związanej z lekami chemioterapeutycznymi, takimi jak adriamycyna (doksorubicyna), ta niewydolność serca może być odwracalna po przerwaniu leczenia. Skutki uboczne Herceptin zwykle ustępują z czasem.

• Kadcyla (ado-trastuzumab): Kadcyla to lek zawierający zarówno Herceptin, jak i bardzo silny lek chemioterapeutyczny zwany emtanzyną. Część leku Herceptin wiąże się z HER2-dodatnimi komórkami nowotworowymi, ale zamiast po prostu blokować receptor, aby zapobiec przyłączaniu się hormonów wzrostu, umożliwia chemioterapii wniknięcie do komórek rakowych, gdzie uwalniana jest emtanzyna. Chociaż ten środek chemioterapeutyczny jest w większości dostarczany bezpośrednio do komórek rakowych, istnieje również ogólna absorpcja leku do systemu. Z tego powodu lek może powodować działania niepożądane typowe dla leków stosowanych w chemioterapii, w tym supresję szpiku kostnego i neuropatię obwodową. Kadycla może być skuteczny nawet wtedy, gdy Herceptin okazał się nieskuteczny.

• Perjeta (pertuzumab): Perjeta, przeciwciało monoklonalne, jest zatwierdzone przez FDA do leczenia przerzutowego raka piersi i może zwiększać przeżywalność osób z przerzutowym HER2-dodatnim rakiem piersi. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z Herceptinem lub chemioterapią.

• Tykerb (lapatynib): Tykerb – który jest inhibitorem kinazy – może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z Herceptinem lub chemioterapią. Najczęstsze działania niepożądane to wysypka przypominająca trądzik i biegunka.

• Enhertu (trastuzumab deruxtecan): Ten lek wiąże się z receptorem HER2 na komórkach nowotworowych, aby zainicjować reakcję w komórce, która powoduje śmierć komórki.

• Tukysa (tukatynib): Ten lek jest połączeniem Herceptin i Xeloda (kapecytabiny). Hamuje wzrost białek nowotworowych z ekspresją HER2.

• Margenza (margetuksymab): To przeciwciało monoklonalne celuje w białko HER2.

• Nerlynx (neratynina): Ten lek hamuje receptor HER2.

Twój lekarz może sprawdzić czynność serca przed leczeniem i ponownie podczas przyjmowania leku. Poinformuj swojego lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy, takie jak duszność, obrzęk nóg i silne zmęczenie.

W przypadku raka z dodatnim receptorem estrogenowym

Leki te są stosowane w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie (lub przed menopauzą i poddanych terapii supresji jajników), aby zwiększyć skuteczność terapii hormonalnej.

• Ibrance (palbociclib): Ten lek hamuje enzymy zwane kinazami cyklinzależnymi (CDK4 i CDK6) i jest stosowany jako terapia początkowa w połączeniu z terapią hormonalną lub po tym, jak rak piersi z dodatnim receptorem estrogenowym u kobiet po menopauzie staje się oporny na terapię hormonalną. Może być stosowany razem z inhibitorem aromatazy, takim jak Femara (letrozol), Aromasin (eksemestan) lub Arimidex (aromasin) lub z lekiem antyestrogenowym Faslodex (fulwestrant). Najczęstsze działania niepożądane to niska liczba krwinek i zmęczenie. Nudności i wymioty, owrzodzenia jamy ustnej, wypadanie włosów, biegunka i ból głowy są rzadszymi skutkami ubocznymi. Bardzo niska liczba białych krwinek może zwiększać ryzyko poważnej infekcji.

• Afinitor (ewerolimus): Ten lek blokuje białko w organizmie znane jako mTOR. Affinitor jest zwykle stosowany w przypadku guza z dodatnim receptorem estrogenowym i HER2-ujemnym po tym, jak stanie się on oporny na inhibitor aromatazy. Częste działania niepożądane ewerolimusu obejmują owrzodzenia jamy ustnej, biegunkę, nudności, uczucie osłabienia lub zmęczenia, niską liczbę krwinek, duszność i kaszel. Everolimus może również zwiększać poziom cholesterolu, trójglicerydów i cukru we krwi, więc Twój lekarz będzie okresowo sprawdzał pracę krwi podczas przyjmowania tego leku. Może również zwiększać ryzyko poważnych infekcji, więc Twój lekarz będzie Cię również uważnie obserwował pod kątem infekcji.

• Piqray (alpelisib): Ten lek jest stosowany z fulwestrantem w leczeniu zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi, który ma receptory hormonalne, nie ma receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HR+/HER2-), zmutowany PIK3CA u kobiet po menopauzie i mężczyzn .

• Kisqali (rybocyklib): Ten inhibitor kinazy jest stosowany wraz z inhibitorem aromatazy w leczeniu kobiet w wieku przed-/okołomenopauzalnym lub pomenopauzalnym z HR-dodatnim, HER2-ujemnym zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi jako wstępna terapia hormonalna. Jest on stosowany z fulwestrantem w leczeniu kobiet po menopauzie z HR-dodatnim, HER2-ujemnym zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi jako wstępna terapia hormonalna lub po progresji choroby po leczeniu hormonalnym.

• Verzenio (abemacyklib): Ten lek jest wskazany do leczenia HR-dodatniego, HER2-ujemnego zaawansowanego lub przerzutowego raka piersi w połączeniu z inhibitorem aromatazy u kobiet po menopauzie jako początkowe leczenie hormonalne lub w skojarzeniu z fulwestrantem u kobiet z progresją choroby po leczenia hormonalnego lub jako pojedynczy środek po leczeniu hormonalnym i wcześniejszej chemioterapii w przypadku przerzutów.

Dla kobiet z mutacjami genu BRCA

U kobiet z mutacjami genów BRCA1 i BRCA2 stosuje się leki znane jako inhibitory PARP. Występują w postaci tabletek i obejmują Lynparza (olaparib) i Talzenna (talazoparib).

Białka polimerazy poli ADP rybozy (PARP) zwykle pomagają w naprawie uszkodzonego DNA wewnątrz komórek. Geny BRCA (BRCA1 i BRCA2) również pomagają w naprawie DNA (w nieco inny sposób), ale mutacje w jednym z tych genów mogą temu zapobiec.

Inhibitory PARP działają poprzez blokowanie białek PARP. Ponieważ komórki nowotworowe ze zmutowanym genem BRCA mają już problemy z naprawą uszkodzonego DNA, blokowanie białek PARP często prowadzi do śmierci tych komórek rakowych.

Olaparyb i talazoparyb mogą być stosowane w leczeniu przerzutowego, HER2-ujemnego raka piersi u osób z mutacją BRCA, które przeszły już chemioterapię. Olaparyb można również stosować u kobiet, które przeszły już terapię hormonalną, jeśli nowotwór ma receptory hormonalne.

Skutki uboczne mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie, utratę apetytu, zmiany smaku, niską liczbę czerwonych krwinek (niedokrwistość), małą liczbę płytek krwi, niską liczbę białych krwinek, ból brzucha oraz ból mięśni i stawów. Rzadko u niektórych osób leczonych inhibitorem PARP rozwinął się nowotwór krwi, taki jak zespół mielodysplastyczny (MDS) lub ostra białaczka szpikowa (AML).

W przypadku potrójnie ujemnego raka piersi

Nowotwory bez receptora estrogenowego, receptora progesteronowego i HER2-ujemnego skutkują tak zwanym potrójnie ujemnym rakiem piersi. Ta forma może być trudniejsza do leczenia, ponieważ terapie hormonalne i terapie HER2 są zwykle nieskuteczne.

Trodelvy (sacituzumab) jest stosowany w leczeniu przerzutowego lub nieoperacyjnego potrójnie ujemnego raka piersi u osób, które otrzymały dwie lub więcej wcześniejszych terapii, w tym co najmniej jedno leczenie choroby przerzutowej. Wiąże się z antygenem Trop-2 i hamuje replikację DNA oraz stymuluje śmierć komórki.

W niektórych przypadkach można rozważyć terapię celowaną Avastin (bewacyzumab). Jest klasyfikowany jako inhibitor angiogenezy. Inhibitory angiogenezy działają poprzez zapobieganie powstawaniu nowych naczyń krwionośnych przez nowotwory, zasadniczo „głodzenie” raka.

Oprócz terapii celowanej immunoterapia raka piersi jest również opcją, która działa nieco inaczej — immunoterapia obejmuje procedurę, która stymuluje układ odpornościowy organizmu do walki z rakiem. Ponieważ medycyna zmienia się tak szybko, ważne jest, aby być na bieżąco z najnowszymi metodami leczenia i rozumieć opcje dla konkretnego typu raka. Uzbrojony w te informacje, będziesz mógł przeprowadzić bardziej produktywną rozmowę ze swoim onkologiem na temat terapii, które będą dla Ciebie najskuteczniejsze.