Wspólne spanie z małym dzieckiem

Decyzja o wspólnym spaniu (lub nie) z dzieckiem jest osobista. Jednak Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) odradza wspólne spanie z dziećmi, ponieważ wspólne spanie zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS).

Wielu rodziców może zmienić swoje nawyki związane ze snem we wczesnych latach swojego dziecka, decydując się na wspólne spanie w jednym momencie, a następnie pozwalając dziecku spać samodzielnie w innym czasie.

Istnieje wiele różnych powodów, dla których rodzina może zdecydować się na wspólne spanie ze swoimi dziećmi. Niektóre rodziny uważają, że wspólne spanie to zdrowe i naturalne podejście do snu.

Inni mogą uznać, że wspólne spanie sprawia, że ​​ciężar nocnego karmienia jest nieco łatwiejszy. A jeszcze innym może się zdarzyć, że wpadną w przypadkowe wspólne spanie, ponieważ łatwiej jest po prostu zaakceptować okazjonalną nocną wizytę dziecka zamiast walczyć z nim.

Co to jest wspólne spanie?

Wspólne spanie ma miejsce wtedy, gdy rodzic lub opiekun dzieli z dzieckiem powierzchnię do spania o każdej porze dnia i nocy. Rodzina może spać w tym samym łóżku lub jeden rodzic może spać z dzieckiem, podczas gdy drugi rodzic zajmuje inny pokój lub powierzchnię do spania.

Rodziny mogą spać wspólnie przez całą noc lub może się to zdarzyć przez część nocy, na przykład gdy maluch zakrada się do łóżka rodziców i spędza tam resztę nocy. Istnieje wiele różnych sposobów wspólnego spania, ale zasadniczo sprowadza się to do tego, że rodzic i dziecko zajmują razem powierzchnię do spania.

Wiele rodzin, które śpią wspólnie, rozpoczyna praktykę wspólnego spania w wieku niemowlęcym. W rezultacie wiele uwagi poświęcono niebezpieczeństwu wspólnego spania w okresie niemowlęcym.

AAP sugeruje, że rodzice śpią w tym samym pokoju co ich niemowlęta (tzw. „współdzielenie pokoju”) przez co najmniej pierwsze 6 miesięcy życia. Zalecają jednak, aby dzieci spały na bezpiecznej, oddzielnej powierzchni do spania, takiej jak gondola lub łóżeczko, zamiast dzielić łóżko z rodzicami.

Dlaczego rodziny wspólnie śpią

Niezależnie od powodów wspólnego spania, wpływ wspólnego spania na rodzinę może się znacznie różnić. Jedna rodzina może uznać wspólne spanie za pozytywne doświadczenie i wierzyć, że zbliża rodzinę, podczas gdy inne mogą być sfrustrowane dzieleniem łóżka z małym dzieckiem.

Jeśli wspólne spanie może negatywnie wpłynąć na sen rodziców, dlaczego robią to rodziny? Istnieje wiele różnych powodów – nie wszystkie oczywiste na pierwszy rzut oka – które mogą prowadzić do decyzji o wspólnym spaniu.

Wszystko, począwszy od sytuacji życiowych, braku miejsc do spania, po wierzenia i tradycje kulturowe, może przyczynić się do podjęcia decyzji o wspólnym spaniu. Niektórzy rodzice mogą na przykład pracować na nocne zmiany i zdecydować się na wspólne spanie, aby spędzić więcej czasu z dziećmi.

Tymczasem inne rodziny uważają, że wspólne spanie przynosi korzyści, takie jak umożliwienie dzieciom nawiązania więzi z rodzicami. Wspólne spanie może nawet pomóc dzieciom poczuć się bezpiecznie.

Ale dla innych rodzin wspólne spanie nie jest korzystne ani dla ich snu, ani dla ich rodziny. Są zmęczone i pragną więcej miejsca w łóżku. W rezultacie tak naprawdę nie chcą wspólnie spać, ale nie są pewni, jak pomóc dziecku spać bardziej niezależnie.

Jak zachęcić do niezależnego snu?

Jeśli Twoja rodzina śpi z małym dzieckiem i masz nadzieję, że zachęcisz je do snu bardziej samodzielnie, możesz się zastanawiać, jak sprawić, by maluch spał samodzielnie. Jeśli próbowałeś i nie udało ci się, prawdopodobnie już wiesz, że przełamanie nawyku wspólnego spania może być trudne.

Jesteś wyczerpany. Twoje dziecko jest wyczerpane i wszyscy są zepsuci. W rezultacie wprowadzenie niezbędnych zmian, które pomogą wdrożyć nowy nawyk, może być niezwykle trudne. Ale są sposoby, aby spróbować zachęcić do niezależnego snu.

• Opracuj plan snu z pediatrą. Nie ma wstydu poprosić o pomoc profesjonalistę. Sen jest ważny dla całej rodziny i może być jednym z najważniejszych czynników wpływających na ogólny stan zdrowia. Dlatego sensowne jest włączenie pediatry Twojego dziecka do wszelkich problemów, jakie możesz napotkać ze snem, abyś mógł wspólnie pracować nad planem na przyszłość.

• Rozważ trenera snu. Jeśli masz środki finansowe, trener snu może być właściwym wyborem dla Twojej rodziny. Rodziny, które korzystały z trenera snu, osiągnęły wyniki już po jednej lub dwóch sesjach. W związku z tym warto zainwestować, jeśli szybko zobaczysz wyniki. Inną opcją jest Big Little Feelings. Ten kurs online dla rodziców małych dzieci zawiera konkretne narzędzia, które pomogą rodzicom ułożyć i trzymać się planu, który pomoże małym dzieciom pozostać we własnych łóżkach przez całą noc.

Należy zauważyć, że wspólne spanie z dziećmi w wieku poniżej 12 miesięcy nie jest uważane przez AAP za bezpieczne praktyki snu i jest zdecydowanie odradzane.

Jeśli chodzi o wspólne spanie z maluchem, ostatecznie sprowadza się to do wyboru opcji, która najlepiej pasuje do Twojej rodziny. Najważniejsze jest to, że dobry sen w nocy jest ważny dla każdego i wpływa zarówno na zdrowie fizyczne, jak i psychiczne.

Jeśli obecnie współśpisz i to działa dla Ciebie, nie ma powodu, aby cokolwiek zmieniać. Ale jeśli to nie działa dla Twojej rodziny, porozmawiaj z pediatrą Twojego dziecka, aby opracować plan działania, aby maluch mógł nauczyć się spać bardziej samodzielnie.