Wyjaśnienie martwicy kości (martwicy jałowej)

Martwica kości to stan, który rozwija się w wyniku czasowej lub trwałej utraty dopływu krwi do kości. Brak dopływu krwi do kości powoduje obumieranie tej części kości. Kość może zapaść się, gdy umiera, a jeśli zaatakowana kość znajduje się w pobliżu stawu, powierzchnia stawu może się zapaść.

Martwica kości może wpływać na każdą kość, ale najczęściej dotyczy końców kości udowej, kości ramienia, kolan, barków i kostek. Martwicę kości szczęki uważa się za rzadką i powiązano ze stosowaniem bisfosfonianów. W przypadku martwicy kości może dojść do uszkodzenia jednej kości lub więcej niż jednej kości, w tym samym czasie lub w różnym czasie.

Martwica kości jest również określana jako martwica jałowa, martwica aseptyczna lub martwica niedokrwienna kości.

Rozpowszechnienie

Amerykańska Akademia Chirurgów Ortopedycznych szacuje, że każdego roku u 10 000 do 20 000 osób rozwija się martwica kości.

Powoduje

Często upośledzenie dopływu krwi, które powoduje martwicę kości, rozwija się po urazie (urazie). Mogą jednak istnieć również przyczyny nietraumatyczne.

Pourazowa martwica kości występuje, gdy złamanie, zwichnięcie lub uraz stawu uszkadza otaczające naczynia krwionośne, zaburzając krążenie krwi w kości. Złamanie i zwichnięcie biodra są częstymi przyczynami urazowej martwicy kości.

Nieurazowa martwica kości rozwija się bez urazów i urazów. Pewne schorzenia są związane z nieurazową martwicą kości, taką jak toczeń, dna moczanowa, zapalenie naczyń, choroba zwyrodnieniowa stawów, rak, cukrzyca, choroba Gauchera, zespół Cushinga, choroba wątroby, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, zapalenie trzustki, nowotwory i zaburzenia krzepnięcia krwi. Chemioterapia, stosowanie dużych dawek lub długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, przeszczepianie narządów, radioterapia, palenie tytoniu i przewlekłe spożywanie alkoholu są uważane za czynniki ryzyka martwicy kości. Niektóre źródła uważają stosowanie kortykosteroidów za najczęstszą przyczynę martwicy kości.

W przypadku 20% pacjentów z martwicą kości przyczyna jest nieznana, a stan jest znany jako idiopatyczna martwica kości.

Objawy

Początkowo mogą nie występować żadne zauważalne objawy związane z martwicą kości. Ale gdy stan się pogarsza, zwykle pojawia się ból stawów. Na początku ból może wystąpić tylko podczas noszenia ciężaru, ale wraz z postępem martwicy kości może pojawić się ból nawet podczas odpoczynku. Z biegiem czasu ból może ograniczyć zakres ruchu i stać się niepełnosprawny. Utrata funkcji stawów może rozwijać się przez kilka miesięcy. Chociaż objawy zwykle pojawiają się stopniowo, możliwe jest odczuwanie nagłego bólu spowodowanego martwicą kości.

Diagnoza

Zdjęcia rentgenowskie są zazwyczaj pierwszym badaniem diagnostycznym zlecanym w przypadku podejrzenia martwicy kości. Jednak zdjęcia rentgenowskie nie wykryją wczesnych stadiów martwicy kości. Jeśli promieniowanie rentgenowskie wydaje się normalne, zwykle wykonuje się MRI, aby zapewnić najlepszą szansę wykrycia wczesnych stadiów martwicy kości, których nie można jeszcze wykryć na zdjęciu rentgenowskim.

Chociaż mogą być używane do diagnozowania martwicy kości, tomografia komputerowa, skany kości i biopsja są rzadko stosowane.

Leczenie

Cele leczenia obejmują poprawę wykorzystania dotkniętego stawu, zatrzymanie dalszego uszkodzenia stawu i promowanie przeżycia kości. Wybierając najlepszą opcję leczenia, Twój lekarz uwzględni Twój wiek, stadium martwicy kości, miejsce uszkodzenia kości i przyczynę problemu.

Mogą być podawane leki łagodzące ból lub odstawiane leki, jeśli uważa się, że są przyczyną (np. kortykosteroidy). Zmniejszenie ciężaru jest zwykle niezbędne do gojenia i można je osiągnąć poprzez ograniczenie aktywności lub przy użyciu kul lub innych środków ułatwiających poruszanie się. Ćwiczenia zakresu ruchu są zazwyczaj częścią planu leczenia. Stymulacja elektryczna jest czasami wykorzystywana do pobudzania wzrostu kości. Ostatecznie jednak większość osób z martwicą kości będzie wymagać operacji, aby spowolnić lub zatrzymać postęp choroby. Operacja jest najskuteczniejsza, jeśli martwica kości nie rozwinęła się do zapadnięcia kości. Procedury stosowane w przypadku martwicy kości obejmują dekompresję rdzenia, osteotomię, przeszczep kości i całkowitą wymianę stawu.