Zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca

Zaczerwienienie twarzy (znane również jako uderzenia naczynioruchowe) można najlepiej opisać jako uczucie gorąca i pieczenia, które powoduje zauważalne zaczerwienienie twarzy, szyi i klatki piersiowej. Towarzyszy mu zwykle uderzenie gorąca, nagłe i intensywne rozgrzanie ciała, które może trwać od 30 sekund do pięciu minut.

Uderzenia gorąca i zaczerwienienie twarzy są stosunkowo częstymi objawami, które mogą wahać się od prostej irytacji do bardziej wyniszczającego i niepokojącego stanu. Chociaż istnieje wiele przyczyn tych stanów, menopauza jest jedną z najczęstszych.

Większość kobiet nie będzie zaskoczona słysząc, że uderzenia gorąca występują u około 75% kobiet w okresie menopauzy, najczęściej w połączeniu z narastającym rumieńcem od klatki piersiowej do twarzy.

Jak menopauza powoduje uderzenia gorąca?

Uderzenia gorąca i zaczerwienienie twarzy są spowodowane obniżeniem nastawy ośrodka regulującego ciepło w mózgu (zwanego podwzgórzem). Zmiany chemiczne zachodzące w tej części mózgu mogą czasami oszukać go w myśleniu, że temperatura ciała jest albo zbyt wysoka, albo zbyt niska.

Podczas uderzenia gorąca naczynia krwionośne w skórze nagle się rozszerzają, powodując zaczerwienienie i uczucie gorąca i pieczenia. W odpowiedzi organizm szybko obniży temperaturę, zwężając naczynia krwionośne i umożliwiając ucieczkę ciepła. Dlatego kobiety często najpierw się pocą, a potem drżą podczas uderzenia gorąca.

Menopauza bezpośrednio powoduje te objawy, zmieniając równowagę hormonalną organizmu. W okresie menopauzy jajniki przestają działać, powodując spadek poziomu estrogenów. Estrogen, hormon kluczowy dla kobiecego rozmnażania płciowego, służy również do stabilizacji ośrodka regulacji ciepła w mózgu. Gdy poziom estrogenu spada lub ulega wahaniom, naturalny termostat organizmu może czasami wariować, aż w końcu zostanie przywrócona równowaga.

Zabiegi

Chociaż ani uderzenia gorąca, ani zaczerwienienia twarzy nie mogą być wyleczone same w sobie, można sobie z nimi poradzić. Najskuteczniejszym sposobem jest terapia estrogenowa, którą można przyjmować doustnie (doustnie) lub przezskórnie (przez skórę). U kobiet z nienaruszoną macicą progesteron byłby przepisywany w tandemie, aby zapobiec przerostowi tkanki macicy.

Istnieje również wiele niehormonalnych terapii, z których mogą skorzystać kobiety, w tym antydepresant Brisdelle (paroksetyna). Wykazano, że niektóre leki na ciśnienie krwi, takie jak klonidyna, zmniejszają uderzenia gorąca poprzez regulację substancji chemicznych w mózgu, będących kluczem do regulacji temperatury. Inne terapie obejmują progestyny, Effexor (wenlafaksyna) i Neurontin (gabapentyna).

Uważa się również, że preparaty ziołowe zawierające soję zmniejszają częstość występowania zaczerwienień u niektórych kobiet. (Tego samego nie można powiedzieć o żeń-szeniu, czarnuszce czy ziele dziurawca, które są często reklamowane jako korzystne w łagodzeniu objawów menopauzy).

Ponieważ gorące potrawy i stres emocjonalny mogą nasilać uderzenia gorąca, unikanie gorących napojów i pikantnych potraw w okresie menopauzy może pomóc, podobnie jak uprawianie jogi i inne czynności sprzyjające stopniowemu rozluźnieniu mięśni.

Inne interwencje niemedyczne obejmują zmniejszenie spożycia kofeiny i/lub alkoholu, np. noszenie luźnych ubrań. Zdecydowanie zaleca się również rzucenie palenia.