Zaparcia u przewlekle chorych pacjentów

Zaparcia to zmniejszenie częstości oddawania dobrze uformowanych stolców i charakteryzują się twardymi, małymi i trudnymi do wydalenia stolcami. Jest to stan subiektywny, różniący się u osób w oparciu o ich normalny wzorzec wypróżnień i objawy dyskomfortu. Może to być spowodowane wszystkim, co spowalnia ruchliwość jelit lub blokuje jelita.

Zaparcie występuje często u pacjentów pod koniec życia. Pacjenci z nowotworami mogą mieć najwyższą częstość występowania, a nawet 70 do 100% pacjentów doświadcza zaparć w pewnym momencie choroby.Ten stan znacząco wpływa na jakość życia pacjenta. Powoduje fizyczne, społeczne i psychiczne cierpienie pacjentów, co może mieć również wpływ na ich opiekunów.

Objawy

Pierwszą oznaką zaparć jest zmniejszenie częstotliwości i ilości wypróżnień. Pacjenci i ich opiekunowie czasami przypisują ten spadek zmniejszonemu przyjmowaniu pokarmów lub płynów. Ponieważ zaparcie jest subiektywne, to, co oznacza dla jednego pacjenta, może być inne dla drugiego. Na przykład, jeśli pacjent zwykle ma wypróżnienia codziennie i nagle zaczyna je mieć trzy razy w tygodniu, należy wziąć pod uwagę zaparcia. Jeśli jednak pacjent normalnie wypróżnia się co drugi dzień, chodzenie bez niego przez dwa lub trzy dni może nie stanowić problemu.

Inne objawy zaparć to wzdęcia, wzdęcia brzucha, zmiana ilości wydalanego gazu, sączący płynny stolec, ból lub ucisk w odbytnicy, ból w odbytnicy z ruchami jelit oraz niemożność oddawania stolca. Jeśli zaparcia nie były leczone przez pewien czas, mogą również wystąpić nudności i wymioty.

Powoduje

Zaparcia mogą być spowodowane chorobą. Zaparcia związane z rakiem mogą być spowodowane guzami w narządach trawiennych, kręgosłupie lub okolicy miednicy lub w ich pobliżu. Guzy mogą uciskać lub blokować jelito lub spowalniać ruchliwość jelit.

Choroby neurologiczne, takie jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane i ALS, czasami zaburzają ruchliwość żołądka. Cukrzyca może powodować neuropatię, prowadząc do zmniejszenia ruchu w okrężnicy.Inne stany, takie jak niedoczynność tarczycy, mogą również powodować zaparcia.

Zmiany stylu życia, takie jak zmniejszenie apetytu i przyjmowanie płynów, mogą prowadzić do hiperkalcemii lub wzrostu stężenia wapnia we krwi, co z kolei może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania wody w jelicie, powodując zaparcia. Osłabienie i zmniejszona aktywność wpływają na zdolność używania mięśni ściany brzucha oraz rozluźnienia mięśni dna miednicy, które są niezbędne do prawidłowej eliminacji.

Leki mogą być również odpowiedzialne za zaparcia.Opioidowe środki przeciwbólowe, takie jak morfina i oksykodon, spowalniają motorykę jelit, hamując perystaltykę do przodu i zwiększając napięcie zwieracza odbytu. Opioidy zwiększają również wchłanianie wody i elektrolitów w jelicie grubym i cienkim, prowadząc do twardych, suchych stolców.

Inne leki, które mogą przyczyniać się do zaparć to:

• Chemioterapia alkaloidami Vinka, taka jak Velban (winblastyna)
• Leki antycholinergiczne, takie jak Phenergan (prometazyna)
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak Paxil (paroksetyna)
• Leki przeciw parkinsonizmowi, w tym lewodopa
• Suplementy żelaza
• Leki przeciwnadciśnieniowe (leki na nadciśnienie)
• Leki przeciwhistaminowe, takie jak Benadryl (difenhydramina)
• Leki zobojętniające sok żołądkowy
• Diuretyki, w tym Lasix (furosemid)

Jak mogę zapobiegać lub leczyć zaparcia?

Skuteczna profilaktyka zaparć opiera się na odpowiedniej podaży płynów, odpowiedniej diecie i aktywności fizycznej (aktywność pobudza pracę jelit).