Zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi

Są rzeczy, które wszyscy możemy zrobić, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia niebezpiecznego zakrzepu krwi. Osobom szczególnie narażonym na ryzyko może być wskazane dodatkowe i bardziej specyficzne leczenie profilaktyczne.

Mierniki stylu życia

Najlepszym sposobem zapobiegania zakrzepicy i zatorowości jest zarządzanie czynnikami ryzyka powstawania zakrzepów krwi. i żyć ogólnie zdrowym stylem życia. Ogólnie rzecz biorąc, powinieneś dążyć do stylu życia, który promuje zdrowie serca i zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia i raka.

Konkretne zmiany stylu życia, które możesz wprowadzić, aby zapobiec zakrzepom krwi, obejmują:

• Nie pal
• Dużo ruchu
• Unikaj siedzenia przez dłuższy czas
• Utrzymuj zdrową wagę
• Zmniejsz spożycie sodu
• Zażywaj leki zgodnie z zaleceniami

Dodatkowe środki zapobiegawcze

Osoby z pewnymi schorzeniami lub innymi szczególnymi okolicznościami powinny rozważyć dodatkowe środki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi. Osoby, które są unieruchomione przez dłuższy czas, na przykład te, które dużo podróżują lub są przykute do łóżka, mają chronicznie podwyższone ryzyko zakrzepicy żył głębokich (DVT) lub zatorowości płucnej lub mają wysokie ryzyko ostrego zespołu wieńcowego lub udaru mózgu, muszą bądź szczególnie ostrożny.

Przedłużona podróż

Jeśli wybierasz się w długą podróż samolotem lub samochodem, twoje bezpośrednie ryzyko rozwoju DVT znacznie wzrasta.

Utrzymywanie odpowiedniego nawodnienia i noszenie skarpet uciskowych może również pomóc zmniejszyć ryzyko wystąpienia DVT podczas podróży lotniczych.

Unieruchomienie z powodu hospitalizacji, urazu lub operacji

Jeśli jesteś tymczasowo unieruchomiony z powodu urazu, operacji lub hospitalizacji, będziesz mieć zwiększone ryzyko wystąpienia DVT. Ponieważ jesteś pod opieką medyczną, Twój lekarz powinien wprowadzić środki zapobiegawcze i udzielić Ci porad, jak zapobiegać zakrzepom krwi.

Środki te mogą obejmować podnoszenie stóp łóżka, wykonywanie określonych ćwiczeń, aby utrzymać przepływ krwi w żyłach oraz przyjmowanie wystarczającej ilości leków przeciwbólowych, aby zapewnić jak największy ruch. W niektórych przypadkach można przepisać leki przeciwzakrzepowe.

Wysokie ryzyko zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej

Zazwyczaj po epizodzie DVT lub zatorowości płucnej ludzie są leczeni przez co najmniej trzy miesiące lekiem przeciwzakrzepowym.Uważa się jednak, że niektórzy ludzie mają chroniczne ryzyko nawrotu zakrzepicy i mogą wymagać długotrwałej terapii przeciwzakrzepowej. Osoby w tej kategorii to osoby z:

• ZŻG lub zatorowość płucna, która już się nawraca

• DVT lub zatorowość płucna, która nie została wywołana przez możliwą do zidentyfikowania przyczynę (i dlatego prawdopodobnie powróci bez powodu)
• Aktywny rak
• Genetyczna skłonność do nadmiernej krzepliwości krwi

Migotanie przedsionków

Osoby z przewlekłym lub nawracającym migotaniem przedsionków mają wysokie ryzyko powstania zakrzepów krwi w lewym przedsionku serca. Te skrzepy mogą się oderwać i spowodować udar.Osoby z migotaniem przedsionków, które nie jest jedynie przemijające, powinny być leczone przewlekłą terapią przeciwzakrzepową.

Wysokie ryzyko ostrego zespołu wieńcowego lub udaru mózgu

Osoby z wysokim ryzykiem wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego (zawał serca lub niestabilna dławica piersiowa) powinny otrzymywać leki przeciwpłytkowe (takie jak aspiryna lub Plavix), aby zmniejszyć ryzyko tworzenia się skrzepów w przypadku pęknięcia blaszka miażdżycowa. Leki przeciwpłytkowe są również stosowane w celu zapobiegania zakrzepicy po umieszczeniu stentu w tętnicy wieńcowej.

Leki przeciwpłytkowe są również powszechnie stosowane w celu zmniejszenia ryzyka kolejnych udarów u osób po udarze zakrzepowym.