Zastosowania kanamycyny, skutki uboczne i ostrzeżenia

kanamycyna

Nazwa ogólna: kanamycyna [ KAN-a-MYE-sin ]

Nazwa marki: Kantrex
Klasa leków: Aminoglikozydy

Co to jest kanamycyna?

Kanamycyna należy do grupy leków zwanych aminoglikozydami (a-MEEN-oh-GLY-koe-sides). Zwalcza bakterie w organizmie.

Kanamycynę stosuje się w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez bakterie.

Kanamycynę można również stosować do innych celów niewymienionych w tym przewodniku po lekach.

Jakie są najważniejsze informacje, które powinienem wiedzieć o kanamycynie?

Nie używaj tego leku bez poinformowania lekarza, jeśli jesteś w ciąży. Może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Stosuj skuteczną kontrolę urodzeń i poinformuj lekarza, jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia.

Nie należy stosować tego leku, jeśli jesteś uczulony na kanamycynę lub jakikolwiek inny rodzaj aminoglikozydu, w tym amikacynę (Amikin), gentamycynę (Garamycin), neomycynę (Mycifradin, Neo-Fradin, (Neo-Tab), netylmycynę (Netromycyna), paromomycynę (Humatyna, Paromycyna), streptomycyna lub tobramycyna (Nebcin, Tobi).

Przed użyciem kanamycyny należy poinformować lekarza, jeśli jesteś uczulony na jakiekolwiek leki lub jeśli masz chorobę nerek, astmę lub alergię na siarczyny lub zaburzenia mięśni, takie jak miastenia.

Aby mieć pewność, że ten lek nie powoduje szkodliwych skutków, czynność nerek będzie musiała być regularnie testowana. Twój słuch może również wymagać sprawdzenia. Nie przegap żadnych zaplanowanych spotkań.

Używaj tego leku przez cały przepisany czas. Twoje objawy mogą ulec poprawie, zanim infekcja zostanie całkowicie usunięta. Kanamycyna nie wyleczy infekcji wirusowej, takiej jak przeziębienie lub grypa.

Należy przerwać stosowanie tego leku, jeśli wystąpią poważne działania niepożądane, takie jak utrata słuchu, dzwonienie w uszach, uczucie wirowania, problemy z równowagą, drętwienie lub mrowienie, drżenie mięśni, drgawki (drgawki) lub oddawanie moczu mniej niż zwykle lub wcale.

Co powinienem omówić z moim lekarzem przed użyciem kanamycyny?

Nie należy stosować tego leku, jeśli jesteś uczulony na kanamycynę lub jakikolwiek inny rodzaj aminoglikozydu, w tym:

amikacyna (Amikin),
gentamycyna (Garamycyna),
neomycyna (Mycifradin, Neo-Fradin, Neo-Tab),
netilmycyna (netromycyna),
paromomycyna (Humatyna, Paromycyna),
streptomycyna lub
tobramycyna (Nebcin, Tobi).

Przed użyciem kanamycyny należy poinformować lekarza, jeśli jesteś uczulony na jakiekolwiek leki lub jeśli masz:

choroba nerek;
astma lub alergia na siarczyny; lub
zaburzenie mięśni, takie jak miastenia.

Jeśli masz którykolwiek z tych stanów, możesz potrzebować dostosowania dawki lub specjalnych testów, aby bezpiecznie używać kanamycyny.

Kategoria ciąży FDA D. Ten lek może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Nie używaj kanamycyny bez poinformowania lekarza, jeśli jesteś w ciąży. Może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Stosuj skuteczną kontrolę urodzeń i poinformuj lekarza, jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia.

Kanamycyna może przenikać do mleka matki i może zaszkodzić dziecku karmiącemu. Nie należy stosować tego leku bez poinformowania lekarza o karmieniu piersią dziecka.

Jak podaje się kanamycynę?

Kanamycynę podaje się we wstrzyknięciu przez igłę umieszczoną do żyły lub mięśnia. Twój lekarz, pielęgniarka lub inny pracownik służby zdrowia poda ci ten zastrzyk. Możesz zostać poinformowany, jak stosować lek w domu. Nie należy samodzielnie wstrzykiwać tego leku, jeśli nie rozumiesz w pełni, jak wykonać wstrzyknięcie i prawidłowo pozbyć się igieł, przewodów dożylnych i innych przedmiotów używanych do podawania leku.

Ten lek należy podawać powoli, gdy jest podawany we wlewie dożylnym i może trwać do 60 minut.

Nie pobieraj dawki kanamycyny do strzykawki, dopóki nie będziesz gotowy do wykonania zastrzyku. Nie należy stosować leku, jeśli zmienił kolor lub zawiera jakiekolwiek cząstki. Zadzwoń do lekarza po nową receptę.

Każdą igłę jednorazowego użytku należy użyć tylko raz. Zużyte igły należy wyrzucić do pojemnika odpornego na przekłucie (należy zapytać farmaceutę, gdzie można je dostać i jak je wyrzucić). Przechowuj ten pojemnik w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych.

Przechowuj kanamycynę w temperaturze pokojowej z dala od wilgoci i ciepła.

Co się stanie, jeśli pominę dawkę?

Użyj pominiętej dawki, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, poczekaj do tego czasu, aby użyć leku i pomiń pominiętą dawkę. Nie należy stosować dodatkowych leków w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Co się stanie, jeśli przedawkuję?

Poszukaj pomocy medycznej w nagłych wypadkach, jeśli uważasz, że użyłeś zbyt dużo tego leku.

Objawy przedawkowania mogą obejmować problemy ze słuchem, dzwonienie w uszach, zawroty głowy lub problemy z równowagą lub drgawki (drgawki).

Czego powinienem unikać podczas stosowania kanamycyny?

Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi wszelkich ograniczeń dotyczących jedzenia, napojów lub aktywności podczas stosowania kanamycyny.

Skutki uboczne kanamycyny

Uzyskaj pomoc medyczną w nagłych wypadkach, jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów reakcji alergicznej: pokrzywka; trudności w oddychaniu; obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.

Przestań używać kanamycyny i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z tych poważnych skutków ubocznych:

zmiany w twoim słuchu;
uczucie wirowania, problemy z równowagą;
dzwonienie lub ryk w uszach;
drętwienie lub mrowienie skóry;
drganie mięśni, drgawki (drgawki); lub
oddawanie moczu mniej niż zwykle lub wcale.

Mniej poważne skutki uboczne mogą obejmować:

ból lub podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia;
łagodna wysypka skórna;
ból głowy;
gorączka; lub
nudności wymioty.

To nie jest pełna lista skutków ubocznych i mogą wystąpić inne. Należy poinformować lekarza o wszelkich nietypowych lub uciążliwych skutkach ubocznych. Możesz zgłosić skutki uboczne do FDA pod numerem 1-800-FDA-1088.

Informacje o dawkowaniu kanamycyny

Zwykła dawka dla dorosłych w przypadku infekcji bakteryjnej:

Pozajelitowo: 15 mg/kg/dobę IM lub IV w dawkach podzielonych co 8 do 12 godzin
Czas trwania: 7 do 10 dni

Aerozol: 250 mg w 3 ml soli fizjologicznej przez nebulizator 2 do 4 razy dziennie.

Płukanie: Kanamycynę 2,5 mg/ml stosowano do irygacji jam otrzewnowych i komorowych, jam ropniowych i przestrzeni opłucnowej.

Maksymalna dawka: Maksymalna zalecana dawka na wszystkich drogach wynosi 1,5 g/dzień. Podczas leczenia należy monitorować stężenie w surowicy. Należy unikać stężeń maksymalnych >35 mcg/ml i poziomów minimalnych >10 mcg/ml.

Zwykła dawka dla dorosłych w zapaleniu otrzewnej:

Dootrzewnowo, pooperacyjnie: 500 mg w 20 ml sterylnej wody destylowanej wkroplone do rany przy jej zamknięciu.

Zwykła dawka dla dorosłych na gruźlicę – aktywna:

15 mg/kg (maksymalnie 1 g) domięśniowo lub dożylnie co 24 godziny.

Należy podawać w połączeniu z co najmniej 3 innymi aktywnymi lekami w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej lub gdy pacjent nie toleruje leków pierwszego rzutu. Rozmaz i posiew AFB należy monitorować co miesiąc.

Czas trwania: Leczenie gruźlicy powinno być kontynuowane przez 18 do 24 miesięcy lub przez 12 do 18 miesięcy po ujemnych wynikach hodowli. Ze względu na swoją toksyczność kanamycyna nie jest wskazana do długotrwałej terapii.

Zwykła dawka pediatryczna w przypadku infekcji bakteryjnej:

>=2 kg: 15 do 20 mg/kg/dobę w dawkach podzielonych co 12 godzin.

>=7 dni:
>=2 kg: 15 do 30 mg/kg/dobę w dawkach podzielonych co 8 godzin.

>=1 miesiąc: 15 do 30 mg/kg/dobę w dawkach podzielonych co 8 do 12 godzin.

Zwykła dawka pediatryczna na gruźlicę – aktywna:

15 do 30 mg/kg (maksymalnie 1 g) domięśniowo lub dożylnie co 24 godziny.

Jakie inne leki wpłyną na kanamycynę?

Kanamycyna może być szkodliwa dla nerek, a efekty te nasilają się, gdy jest stosowana razem z innymi lekami, które mogą uszkodzić nerki. Przed użyciem kanamycyny należy poinformować lekarza, jeśli używasz również:

każdy inny rodzaj antybiotyku;
lit (Lithobid);
środek moczopędny (pigułka na wodę);
metotreksat (Rheumatrex, Trexall);
leki przeciwbólowe lub zapalenie stawów, takie jak aspiryna (Anacin, Excedrin), acetaminofen (Tylenol), etodolak (Lodine), ibuprofen (Advil, Motrin), indometacyna (Indocin), naproksen (Aleve, Naprosyn) i inne;
leki stosowane w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, takie jak mesalamina (Pentasa) lub sulfasalazyna (azulfidyna);
leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu, takie jak sirolimus (Rapamune) lub takrolimus (Prograf);
leki przeciwwirusowe, takie jak adefowir (Hepsera), cydofowir (Vistide) lub foskarnet (Foscavir); lub
leki przeciwnowotworowe, takie jak aldesleukina (Proleukin), karmustyna (BiCNU, Gliadel), cisplatyna (Platinol), ifosfamid (Ifex), oksaliplatyna (Eloksatin), plikamycyna (Mithracin), streptozocyna (Zanosar) lub tretinoina (Vesanoid).

Podczas przyjmowania któregokolwiek z tych leków razem z kanamycyną może być konieczne dostosowanie dawki lub specjalne testy.

Ta lista nie jest kompletna i mogą istnieć inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z kanamycyną. Poinformuj swojego lekarza o wszystkich lekach na receptę i bez recepty, witaminach, minerałach, produktach ziołowych i lekach przepisanych przez innych lekarzy. Nie rozpoczynaj nowego leku bez poinformowania lekarza.

Dalsza informacja

Pamiętaj, trzymaj ten i wszystkie inne leki w miejscu niedostępnym dla dzieci, nigdy nie dziel się swoimi lekami z innymi i używaj tego leku tylko zgodnie z przepisanymi wskazaniami.

Zawsze konsultuj się z lekarzem, aby upewnić się, że informacje wyświetlane na tej stronie dotyczą Twojej sytuacji osobistej.