Zdarzenia jatrogenne podczas zabiegów medycznych

Gdy leczenie medyczne lub chirurgiczne powoduje nową chorobę lub uraz, wynik uważa się za jatrogenny. Jeśli Ty lub Twoje dziecko wybieracie się na opiekę medyczną, jedną z najgorszych obaw może być to, że w wyniku leczenia coś może pójść nie tak. Zdarzenie jatrogenne może albo skomplikować Twój istniejący stan zdrowia, albo spowodować problemy zdrowotne niezwiązane z chorobą, na którą w pierwszej kolejności poszukiwałeś leczenia.

Tego typu sytuacje rzadko są zamierzone, chociaż dostawcy usług medycznych są ludźmi i można popełnić błędy. Chociaż nie możesz wyeliminować ryzyka zdarzenia jatrogennego, są rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć to ryzyko.

Przykłady zdarzeń jatrogennych

„Jatrogenny” pochodzi z języka greckiego. „Iatros” oznacza lekarza lub uzdrowiciela, a „gennan” oznacza „w rezultacie”. Dlatego słowo dosłownie oznacza „w wyniku lekarza”.

Zdarzenia jatrogenne mogą być spowodowane dowolną liczbą niedopatrzeń medycznych lub błędów. Mogą wystąpić podczas pobytu w szpitalu lub rutynowej wizyty świadczeniodawcy i nie ma jednej przyczyny, stanu zdrowia ani okoliczności związanych z tymi zdarzeniami. Zdarzenia jatrogenne mogą prowadzić do problemów fizycznych, psychicznych lub emocjonalnych, a w niektórych przypadkach nawet do śmierci.

Kilka przykładów zdarzeń jatrogennych to:

• Jeśli miałbyś zostać zarażony, ponieważ pracownik służby zdrowia nie umył rąk po dotknięciu poprzedniego pacjenta, zostanie to uznane za infekcję jatrogenną.
• Jeśli miałeś operację i usunięto niewłaściwą nerkę lub wymieniono niewłaściwe kolano, byłoby to uznane za uraz jatrogenny.
• Jeśli otrzymasz receptę na leki, o których wiadomo, że wchodzą ze sobą w interakcje, ale nie jesteś poinformowany o ryzyku, niekorzystny wynik zostanie uznany za efekt jatrogenny.
• Jeśli terapia psychologiczna doprowadzi do pogorszenia stanu psychicznego, wynik ten zostanie uznany za chorobę jatrogenną.

Różne perspektywy

Jeśli nowa choroba lub uraz jest spowodowany opieką medyczną świadczoną przez świadczeniodawcę, jest on klasyfikowany jako jatrogenny. Choć może się to wydawać proste, pacjenci, świadczeniodawcy, szpitale i prawnicy mogą nie patrzeć na te wydarzenia w ten sam sposób.

Jako pacjent lub rodzic pacjenta chciałbyś wiedzieć, czy nie zachorowałbyś lub nie zraniłbyś się, gdyby nie kontaktował się z systemem opieki zdrowotnej. Twoje priorytety to wiedzieć, jakie są twoje krótkoterminowe i długoterminowe wyniki.

Twój lekarz, pielęgniarki i terapeuci koncentrują się na podejmowaniu środków ostrożności, aby uniknąć błędu medycznego, który zostałby uznany za zdarzenie jatrogenne. Oczywiście te błędy nigdy nie są zamierzone, ale nie są mniej szkodliwe dla pacjenta. Jednocześnie wiadomo, że niektóre zalecane metody leczenia mogą potencjalnie powodować działania niepożądane, a zespół opieki zdrowotnej rozważy z Tobą wady i zalety tych metod leczenia i ostrzeże Cię o zagrożeniach.

Szpitale zajmują się zapobieganiem zdarzeniom jatrogennym, ale zwykle patrzą na szerszy obraz, identyfikując trendy i obszary, nad którymi należy pracować w celu poprawy całego systemu.

A systemy prawne i rządowe są ogólnie bardziej zainteresowane dokładnym zdefiniowaniem tego, co stanowi zdarzenie jatrogenne.

Jak często się zdarzają

Według Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) „każdego dnia około jeden na 25 pacjentów szpitali ma co najmniej jedną infekcję związaną z opieką zdrowotną”. Ale ogólna liczba wszystkich rodzajów zdarzeń jatrogennych jest trudna do ustalenia.

Istnieje kilka przyczyn takiego stanu rzeczy:

• Zgłaszane statystyki skupiają się raczej na zgonach niż na wszystkich niekorzystnych skutkach, głównie dlatego, że zgon jest łatwiejszy do zdefiniowania.
• Niektóre badania są prowadzone w celu zebrania danych dotyczących bardzo konkretnych wyników, takich jak jatrogenne uszkodzenie śledziony. Chociaż liczne badania utrudniają obliczenie całkowitej liczby zdarzeń jatrogennych, są one pomocne w tworzeniu metod zapobiegawczych, ponieważ są tak ukierunkowane.
• Ustalenie, czy zdarzenie miało charakter jatrogenny, może być trudne. Jeśli ktoś doświadczył wymiotów i odwodnienia w wyniku antybiotyków, które zlikwidowały infekcję, może to być uważane za jatrogenne lub nie.
• Wiele zdarzeń nie jest zgłaszanych z powodu braku uznania, strachu ze strony świadczeniodawcy lub niejasnego systemu zgłaszania.

Co możesz zrobić, aby zapobiec zdarzeniom jatrogennym?

Jako pacjent lub rodzic możesz podjąć kilka kroków, aby zapobiec zdarzeniom jatrogennym, które mogą przytrafić się Tobie lub Twoim bliskim:

• Postaraj się zrozumieć swoje leczenie i zadawaj tyle pytań, ile potrzebujesz, aby uspokoić swój umysł.
• Po wykonaniu jakichkolwiek procedur bądź świadomy wszelkich potencjalnych działań niepożądanych i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz coś niepokojącego.
• Spróbuj przyprowadzić na wizytę lekarską członka rodziny lub zaufanego przyjaciela. Chociaż powinieneś podać własną historię medyczną oraz listę leków i alergii, możesz zapomnieć o niektórych szczegółach, gdy jesteś chory. Ta dodatkowa para oczu i uszu może dostarczyć cennych informacji dotyczących Twojej opieki.
• Komunikuj się jasno i z szacunkiem ze swoim zespołem opieki zdrowotnej. Badania pokazują, że ci, którzy mają tendencję do lepszej opieki.

Ograniczenie zdarzeń jatrogennych jest ważnym celem każdego systemu opieki zdrowotnej lub rządu, ponieważ zapobiega chorobom, bólowi, dyskomfortowi, a nawet śmierci. Kiedy polityki i fundusze są skierowane na współpracę i produktywne środowisko opieki zdrowotnej, aby zapobiegać błędom medycznym, wyniki mogą być bardzo dobre.

Na przykład Partnerstwo na rzecz Pacjentów (PdP) zostało utworzone jako krajowa inicjatywa sponsorowana przez Departament Zdrowia Stanów Zjednoczonych i Ośrodki Usług Społecznych w zakresie Medicare i Medicaid w celu zmniejszenia możliwych do uniknięcia stanów nabytych w szpitalu w Wojskowym Systemie Opieki Zdrowotnej (MHS). Program jest nadal w toku, a wczesne inicjatywy zmniejszyły liczbę stanów chorobowych szpitali o 15,8 procent i liczbę ponownych hospitalizacji o 11,1 procent, co pokazuje, że dobrze zorganizowane procesy mogą ograniczyć zdarzenia jatrogenne.