Zrozumienie autyzmu niewerbalnego

Szacuje się, że 40% osób ze zdiagnozowanym zaburzeniem ze spektrum autyzmu (ASD) uważa się za osoby niewerbalne, co oznacza, że ​​mogą nigdy nie nauczyć się mówić więcej niż kilka słów.

Autyzm niewerbalny nie jest rzeczywistą diagnozą, uważa się, że zwykle występuje w tak zwanym ciężkim autyzmie lub autyzmie trzeciego stopnia. W niektórych przypadkach dziecko w końcu nauczy się mówić. Dla tych, którzy tego nie robią, nowe podejścia i technologie umożliwiają dzieciom z autyzmem komunikowanie się na inne sposoby.

Co to jest autyzm niewerbalny?

Pomimo przewagi osób z autyzmem, które nie mówią, termin „autyzm niewerbalny” nie ma oficjalnego statusu diagnozy. Po części dzieje się tak dlatego, że nie ma wyraźnej granicy między osobami z autyzmem werbalnymi i niewerbalnymi.

Niektóre osoby z autyzmem niewerbalnym rozwijają umiejętność używania kilku słów w sensowny sposób, ale nie są w stanie prowadzić żadnej ważnej rozmowy. Na przykład mogą powiedzieć „samochód” w znaczeniu „chodźmy na przejażdżkę”, ale nie byliby w stanie odpowiedzieć na pytanie „gdzie powinniśmy jechać?”

Niektórzy mają zdolność mówienia, ale brakuje im umiejętności posługiwania się językiem w znaczący sposób. Mogą „echować” skrypty z telewizji lub wyrażenia, których nauczyli ich terapeuci. Zamiast używać tych skryptów do komunikowania pomysłów lub pragnień, wydają się używać „skryptów” jako sposobu na uspokojenie się.

Co powoduje autyzm niewerbalny?

Nikt tak naprawdę nie wie, dlaczego niektórzy ludzie z autyzmem nie mogą lub nie używają języka mówionego. Jest to szczególnie zagadkowe, ponieważ sporo osób niewerbalnych w tym spektrum może i decyduje się komunikować za pomocą amerykańskiego języka migowego, kart obrazkowych i szeregu narzędzi cyfrowych.

Niektóre osoby z autyzmem mają również dziecięcą apraksję mowy, zaburzenie neurologiczne, które sprawia, że ​​język mówiony jest niezwykle trudny. Jednak większość niewerbalnych osób ze spektrum autyzmu nie ma apraksji; po prostu nie mówią.

Do niedawna zakładano, że wszystkie niewerbalne dzieci z autyzmem są niepełnosprawne intelektualnie z tego prostego powodu, że ich wyniki IQ spadły poniżej 70; osoby, które uzyskały mniej niż 70 punktów są uważane za osoby niepełnosprawne intelektualnie.

Ostatnio stało się jasne, że typowe testy IQ są słabymi narzędziami do pomiaru zdolności intelektualnych u dzieci z autyzmem – szczególnie, gdy te dzieci są niewerbalne. Powody tego są następujące:

• Testy IQ w większości zależą od zdolności osoby badanej do szybkiego zrozumienia informacji werbalnych i reagowania na nie. Niewerbalne dzieci z autyzmem mają wyzwania w tych obszarach, które mogą, ale nie muszą mieć żadnego związku z podstawową inteligencją.
• Większość testów IQ wymaga umiejętności rozumienia i reagowania na normy społeczne i oczekiwania oraz reagowania w określonym czasie. Te oczekiwania są bardzo trudne dla dzieci z autyzmem, zarówno werbalne, jak i nie.

• Problemy sensoryczne, które nie powodują problemów u typowych dzieci, mogą rozpraszać dzieci z autyzmem. Niewerbalne dzieci z autyzmem nie mają możliwości informowania testerów o takich problemach.

• Testerzy rzadko są szkoleni do pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach, kontaktowania się z nimi lub „czytania” z nimi, zwłaszcza dzieci niewerbalnych. Jeśli nie potrafią zaangażować dziecka, jest bardzo mało prawdopodobne, że zaprezentuje ono swój najwyższy poziom umiejętności.

Idealnie, określenie IQ niewerbalnego dziecka z autyzmem powinno obejmować zarówno niewerbalne testy IQ, jak i obserwacje niezwiązane z testami.

TONI (Test inteligencji niewerbalnej) jest jednym z przykładów niewerbalnego testu IQ, który jest zwykle lepszą opcją dla dzieci niewerbalnych i ogólnie dla dzieci z autyzmem. Obserwacja dzieci niewerbalnych w znajomym otoczeniu może również dostarczyć oceniającym informacje z rzeczywistego świata na temat umiejętności w porównaniu do umiejętności pisania testu.

Diagnozowanie autyzmu niewerbalnego

Diagnozowanie dziecka z autyzmem niewerbalnym jest trudne.

Po pierwsze, nie zawsze jest łatwo odróżnić dzieci, które są niewerbalne (brak języka mówionego), przedwerbalne (młodsze dzieci, które nie rozwinęły jeszcze języka werbalnego) lub niekomunikujące się (nie mają ani umiejętności komunikacji werbalnej, ani niewerbalnej).

Dziecko niewerbalne może zostać przesłuchane przez lekarza, chociaż rozmowa z rodzicami i nauczycielami na temat historii dziecka i czy nastąpiła jakakolwiek poprawa zdolności mówienia dziecka, daje pełniejszy obraz. Na przykład obecność choćby jednego słowa lub jakiejś mowy echolicznej wydaje się być znaczącym predyktorem przyswajania języka mówionego po ukończeniu piątego roku życia.

Badania wykazały różnice w funkcjonowaniu mózgu u osób z autyzmem niewerbalnym przy użyciu instrumentów takich jak elektroencefalogramy (do pomiaru fal mózgowych) i MRI (do pomiaru aktywności mózgu) w celu lepszego zrozumienia, co dzieje się w umyśle osoby, która nie lub Nie mogę rozmawiać.

Inne oznaki autyzmu

Główne objawy autyzmu występują u wszystkich dzieci z ASD, zarówno werbalne, jak i niewerbalne. Obejmują one:

• Trudności w nawiązaniu kontaktu wzrokowego
• Trudności w odczytywaniu wskazówek społecznych
• Problemy z wyrażaniem emocji i odczytywaniem emocji innych osób
• Wyzwania sensoryczne (uczucie przytłoczenia hałasem, dotykiem lub bodźcami wizualnymi)
• Powtarzające się ruchy ciała (kołysanie, trzepotanie, wirowanie, bieganie tam i z powrotem)
• Zachowania rytualne (np. ustawianie obiektów w szeregu, wielokrotne dotykanie obiektów w ustalonej kolejności)
• Wąskie lub skrajne zainteresowania konkretnymi tematami
• Odporność na zmiany w rutynie

Czy moje dziecko nauczy się mówić?

Sporo dzieci autystycznych z opóźnioną mową nabywa zdolność komunikowania się językiem mówionym. Niektórzy stają się dość płynni. Inni jednak nigdy nie dostają więcej niż kilku słów, jeśli tak.

Istnieje wiele technik zachęcających i poprawiających język mówiony dzieci z autyzmem, chociaż nie ma gwarancji, że jakakolwiek konkretna metoda będzie skuteczna dla danego dziecka. Różne podejścia, które mogą poprawić komunikację werbalną, obejmują:

• Terapia mowy

• PECS (system komunikacji wymiany obrazu)

• Interwencje behawioralne

• Terapia zabawowa

• Muzykoterapia i techniki pokrewne, według niektórych wczesnych badań

Inne sposoby komunikacji

Podczas gdy niektórzy niewerbalni ludzie z autyzmem nie są w stanie skutecznie posługiwać się językiem mówionym, mogą być w stanie komunikować się za pomocą języka pisanego, amerykańskiego języka migowego, kart obrazkowych lub cyfrowych urządzeń komunikacyjnych. Gdy osoba z autyzmem może skutecznie komunikować się, nawet bez języka mówionego, jej zdolność do angażowania się w świat dramatycznie wzrasta.

W ostatnich latach opracowano wiele aplikacji, które pomagają niewerbalnym dzieciom z autyzmem w skuteczniejszej komunikacji. Jednym z nich jest Proloquo2Go, w którym użytkownicy dotykają obrazów na ekranie, aby wyrazić swoje pomysły, a aplikacja „mówi” za nich.

Jednak ważne jest, aby unikać oszustw, które brzmią zbyt dobrze, aby mogły być prawdziwe. W świecie autyzmu jedną z tych potencjalnych pułapek jest „ułatwiona komunikacja”, w ramach której terapeuta „podtrzymuje” ramię osoby z autyzmem podczas pisania.

To podejście jest nadal dostępne, ale zostało obalone przez liczne badania, które pokazują, że to terapeuta, a nie osoba z autyzmem, kieruje palcem podczas pisania.

Jeśli Twoje dziecko nie osiąga etapów rozwoju w zakresie mówienia lub używania słów do komunikacji, powinieneś porozmawiać z pediatrą w celu wstępnej oceny. Lekarz może wtedy skierować Cię do specjalistów od autyzmu. Im szybciej Twoje dziecko zostanie zdiagnozowane jako niewerbalne, tym szybciej będzie mogło otrzymać leczenie, które może poprawić jego zdolność mówienia i komunikowania się.

Starsze dzieci niewerbalne mogą czerpać inspirację z czytania książek niewerbalnych osób z autyzmem, takich jak Powód, dla którego skaczę, autorstwa Naoki Higashidy.