Zwężenie światła w jelitach

Światło jest otworem wewnątrz cylindrycznej struktury ciała, która jest wyłożona tkanką ciała znaną jako błona nabłonkowa. Przykładami struktur ciała, które mają światło, są jelito grube, jelito cienkie, żyły i tętnice.

Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa lūmen, którego jednym ze znaczeń jest „światło”. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że światło jest otworem wewnątrz tuby i światło przechodzi przez tubę.

Wielkość światła jelita można zmierzyć w celu określenia, czy ściany jelita ulegają pogrubieniu. Kiedy ściany jelita gęstnieją i powodują zwężenie światła, może to prowadzić do problemów, takich jak zwężenia (zwężenie części jelita).

Światło jelita

W jelitach światło jest otworem wewnątrz jelit. Jest otoczony przez inne części ściany jelita: błonę śluzową, podśluzową, mięśniówkę i błonę surowiczą.

Aby pokarm mógł przejść przez jelita, światło musi być czyste, otwarte i wolne od jakichkolwiek problemów strukturalnych, które mogą powodować niedrożność. U osób z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) może to mieć wpływ na światło.

IBD przechodzi okresy aktywnej choroby i remisji. W okresie aktywnej choroby występuje stan zapalny, który atakuje warstwę powierzchniową (błonę śluzową) jelita, co może powodować wrzody. Gdy choroba jest leczona, a owrzodzenia na wewnętrznej ścianie jelita goją się miejscami, może tworzyć się tkanka bliznowata.

Powtarzający się cykl zapalenia i gojenia może doprowadzić do powstania tkanki bliznowatej do tego stopnia, że ​​spowoduje pogrubienie ściany jelita.

Kiedy światło zaczyna się zwężać

Tkanka bliznowata nie jest tak elastyczna jak zwykła tkanka, dlatego zachowuje się inaczej. Gdy w jelicie znajduje się tkanka bliznowata, światło jest zaatakowane i może ulec zwężeniu lub niedrożności (zablokowaniu).

Zwężona część światła nazywana jest zwężeniem. Odpady nie mogą łatwo przejść przez światło, co może prowadzić do bólu, niedrożności jelit lub innych powikłań.

Zwężenia są częściej związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna niż z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, jednak mogą wystąpić w obu postaciach IBD.

Powodem tego jest to, że choroba Leśniowskiego-Crohna może wystąpić w dowolnym miejscu przewodu pokarmowego od ust do odbytu i może zaatakować kilka warstw ściany jelita. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego zwykle dotyczy tylko jelita grubego i odbytnicy, a wywołany przez nie stan zapalny ogranicza się na ogół do powierzchniowej warstwy śluzówki.

W chorobie Leśniowskiego-Crohna zwężenia mają tendencję do występowania w jelicie cienkim, a we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego zwężenia mają tendencję do występowania w odbytnicy.

Zwężenia mogą być bardzo kłopotliwe dla osób z IBD, ponieważ blokują przepływ pokarmu przez jelita. Przy bardzo wąskich zwężeniach pokarm zaczyna cofać się w jelicie. Może to prowadzić do niedrożności jelit i mogą wystąpić objawy bólu, wymiotów, biegunki lub zaparć.

W niektórych przypadkach niedrożność można leczyć w szpitalu za pomocą zgłębnika nosowo-żołądkowego i innymi metodami, ale niektóre zwężenia są na tyle zaawansowane, że wymagają operacji. Bez operacji przeszkody mogą nadal występować.