Związek między genetyką a opornością na HIV

Niektórzy ludzie są genetycznie bardziej narażeni na zakażenie wirusem HIV niż inni. Pierwsza mutacja genetyczna związana z podatnością na HIV została zidentyfikowana w połowie lat 90. XX wieku. Znana jako mutacja CCR5-Delta32, wydaje się nadawać silną odporność na zakażenie wirusem HIV. Ta mutacja genu występuje najczęściej w niektórych populacjach europejskich. Jest to możliwe, ponieważ wiązało się to również z odpornością na inne choroby, takie jak ospa czy dżuma dymienicza.

Białko Pk i odporność na HIV

Na początku 2009 roku opublikowano artykuł, w którym ogłoszono, że inna mutacja genetyczna może również nadawać pewien poziom odporności na HIV. Ta mutacja wpływa na poziom ekspresji białka znanego jako Pk. Pk znajduje się na powierzchni kilku rodzajów komórek krwi. W szczególności znajduje się na wielu komórkach podatnych na zakażenie wirusem HIV.

To małe badanie wykazało, że komórki o wysokim poziomie Pk były znacznie trudniejsze do zarażenia wirusem HIV niż komórki bez Pk. Ci sami naukowcy opublikowali również badanie wykazujące, że osoby z chorobą (choroba Fabry’ego), która zwiększa ich poziom Pk, wydają się być odporne na jeden typ wirusa HIV.

Co ciekawe, ta oporność genetyczna odegrała ważną rolę w badaniach nad funkcjonalnymi lekami. Przypadek berlińskiego pacjenta dotyczył mężczyzny, któremu podano komórki szpiku kostnego od osoby z mutacją CCR5. W połączeniu z leczeniem antyretrowirusowym wydaje się, że terapia ta usunęła wirusa z jego organizmu. Wydawało się, że wirus został nawet usunięty z rezerwuaru wirusa.

Zastrzeżenia

Badanie z 2009 roku zostało szeroko nagłośnione jako mówiące, że twoja grupa krwi może chronić cię przed wirusem HIV. Pk to sposób na typowanie krwi. Jednak nie jest powszechnie używany i nie jest częścią systemów typowania A/B/O ani Rh.

Co więcej, badanie, o którym mowa, dotyczyło tylko wrażliwości in vitro, a ich wcześniejsze badania u ludzi wykazały oporność tylko na jeden typ wirusa HIV. Dlatego ważne jest, aby nie przeceniać wyników badania.

Wydaje się prawdopodobne, że osoby z mutacjami, które zwiększają ilość Pk, będą bardziej odporne na HIV niż osoby z niższym poziomem Pk. Informacje te mogą potencjalnie prowadzić do nowych rodzajów leków na HIV. Jednak stwierdzenie, że grupa krwi może chronić przed zakażeniem wirusem HIV, jest rażąco przedwczesne.