Związek między otyłością a stwardnieniem rozsianym

Otyłość jest ogólnoświatową epidemią i głównym winowajcą wielu przewlekłych schorzeń (m.in. chorób serca i cukrzycy). Co więcej, badania wykazały, że otyłość w dzieciństwie i okresie dojrzewania może przyczyniać się do rozwoju stwardnienia rozsianego (MS) – a to odkrycie jest krytyczne, ponieważ sugeruje pewną kontrolę nad tą notorycznie nieprzewidywalną chorobą neurologiczną.

Przyjrzyjmy się badaniom potwierdzającym związek między otyłością a patogenezą SM, a co ważniejsze, co to oznacza dla nas, naszych dzieci i przyszłości SM.

Badania: Otyłość zwiększa ryzyko rozwoju SM

Poniższe badania naukowe sugerują, że otyłość we wczesnym okresie życia zwiększa ryzyko zachorowania na SM.

Jedno z duńskich badań, które opierało się na ponad 300 000 dzieci urodzonych w latach 1930-1983, wykazało, że osoby z indeksem masy ciała w dzieciństwie mieszczącym się w 95. percentylu lub wyższym były o 70 procent bardziej narażone na rozwój SM niż osoby z indeksem masy ciała niższym niż 85. centyl.

Należy pamiętać, że wskaźnik masy ciała (BMI) to obliczenie tkanki tłuszczowej na podstawie wzrostu i masy ciała. Chociaż nie jest to idealne, jest to dobre oszacowanie rozmiaru twojego ciała, niezależnie od tego, czy masz niedowagę (mniej niż 18,5), normalną wagę (18,5 do 24,9), nadwagę (25,0 do 29,9) lub otyłość (powyżej 30,0).

Idąc dalej, inne bardzo duże badanie w Stanach Zjednoczonych wykazało, że kobiety z indeksem masy ciała wynoszącym trzydzieści lub więcej w wieku 18 lat miały ponad dwukrotnie większe ryzyko zachorowania na SM w porównaniu z kobietami szczupłymi. (Co ciekawe, w tym badaniu nie znaleziono związku między dużym rozmiarem ciała w dzieciństwie a zwiększonym ryzykiem rozwoju SM).

Wreszcie, trzecie badanie z dziedziny neurologii obejmujące prawie 600 dzieci wykazało, że nadwaga zwiększa ryzyko zachorowania na SM z początkiem pediatrycznym. Stwardnienie rozsiane u dzieci stanowi około 5 procent wszystkich diagnoz SM.

Dlaczego otyłość zwiększa ryzyko SM

Naukowcy wciąż drapią się po głowach, dlaczego otyłość we wczesnym okresie życia (szczególnie w okresie dojrzewania) zwiększa ryzyko zachorowania na SM.

Niedobór witaminy D

Niektórzy eksperci podejrzewają, że pośredniczącym winowajcą może być niedobór witaminy D.

Witamina D jest często nazywana „witaminą słoneczną”, ponieważ jest produkowana głównie przez skórę pod wpływem promieni ultrafioletowych.

Chociaż nie zostało to jeszcze wyjaśnione, oto dwa potencjalne powody, dla których otyłość może predysponować do niedoboru witaminy D:

• Powierzchnia skóry osób otyłych nie zwiększa się proporcjonalnie do zmiany masy ciała, więc ich skóra nie może wytworzyć wystarczającej ilości witaminy D dla ich wielkości ciała
• Ponieważ witamina D jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach, może zostać zamaskowana lub ukryta w tkance tłuszczowej

Niedobór witaminy D może również negatywnie wpływać na aktywność choroby (tj. wywoływać nawroty SM), dlatego większość specjalistów ds. SM zapewnia swoim pacjentom odpowiedni poziom witaminy D.

Zapalenie związane z otyłością

Idąc dalej, poza cyklem otyłości/niedoboru witaminy D, inni eksperci podejrzewają, że uwalnianie pewnych komórkowych białek sygnałowych (zwanych adipokinami) z tkanki tłuszczowej u osób otyłych może modulować układ odpornościowy w taki sposób, że sprzyja rozwojowi SM .

W rzeczywistości stwierdzono, że jedna z takich adipokiny, zwana leptyną, jest znacznie wyższa u osób ze stwardnieniem rozsianym w porównaniu z osobami bez stwardnienia rozsianego. Chociaż, podobnie jak w przypadku witaminy D, jak dokładnie powiązane są czynniki otyłość/leptyna/stwardnienie rozsiane, nadal pozostaje tajemnicą.

Co to oznacza dla mnie?

Cofając się o krok, pamiętaj, że otyłość we wczesnym okresie życia nie oznacza, że ​​definitywnie rozwinie się SM. W rzeczywistości jest statystycznie prawdopodobne, że nie zachorujesz na SM. Z tego samego powodu fakt, że w dzieciństwie miałeś normalną wielkość ciała, nie oznacza, że ​​nie możesz rozwinąć się SM.

Pamiętaj też, że oprócz czynników środowiskowych, takich jak otyłość i niedobór witaminy D, genetyka odgrywa ważną rolę w patogenezie SM. Innymi słowy, eksperci uważają, że dana osoba musi być genetycznie podatna na rozwój SM, a następnie narażona na czynnik środowiskowy lub czynniki wywołujące SM. Oprócz otyłości i niedoboru witaminy D, inne potencjalne czynniki środowiskowe obejmują zakażenie wirusem Epsteina-Barra i narażenie na dym papierosowy.

Inne połączenia otyłości/stwardnienia rozsianego

Poza faktem, że otyłość w dzieciństwie i/lub okresie dojrzewania zwiększa ryzyko zachorowania na SM, inne potencjalne powiązania obejmują:

• Depresja jest powszechna w SM, a otyłość może zwiększać ryzyko depresji lub odwrotnie (lub obu)

• Otyłość jest powiązana z licznymi fizycznymi problemami zdrowotnymi (np. chorobami serca, bezdechem sennym, cukrzycą i chorobą zwyrodnieniową stawów), które mogą pogorszyć niepełnosprawność i objawy związane z SM, takie jak zmęczenie i ból
• Otyłość to stan przewlekłego zapalenia o niskim stopniu złośliwości, który może wpływać na przebieg choroby stwardnienia rozsianego

• Sterydy (na przykład prednizon), które są stosowane w celu łagodzenia nawrotów SM, mogą przyczyniać się do przybierania na wadze, podobnie jak siedzący tryb życia w przypadku SM

Osiągnięcie normalnej wagi

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na SM, możesz się obawiać, że Twoje dziecko zachoruje na SM (ryzyko zachorowania na SM u dziecka, jeśli rodzic ma SM, wynosi około 3 do 5 procent, w porównaniu do 0,1 procenta w populacji ogólnej).

Alternatywnie, być może masz nadwagę lub jesteś otyły i pragniesz wrócić do normalnej wagi, aby sprawdzić, czy to pomoże w objawach SM.

Niezależnie od motywacji ważne jest uzyskanie i utrzymanie prawidłowej, zdrowej wagi.

Oto kilka wskazówek, które należy złożyć, gdy rozpoczynasz zdrową dietę:

• Staraj się nie stosować diety ani ograniczać grup pokarmowych. W końcu prawdopodobnie przyniesie to odwrotny skutek, ponieważ w końcu popadniesz w głód, a następnie prawdopodobnie objadasz się tym jedzeniem. Zamiast tego skup się na umiarze.
• Wybieraj zdrowe, bogate w białko przekąski (np. masło orzechowe na pełnoziarnistych krakersach, garść orzechów zmieszanych z suszonymi owocami („mieszanka szlakowa”), ser sznurkowy lub hummus z selera naciowego
• Jedz przy kuchennym stole, a nie przed telewizorem lub rozmawiając przez telefon, co prawie zawsze prowadzi do przejadania się
• Porozmawiaj z lekarzem o rozpoczęciu programu ćwiczeń i wybierz formę ćwiczeń, która jest dla Ciebie przyjemna, a tym samym zrównoważona, na przykład taniec lub zabieranie psa na długie, codzienne spacery.
• Jeśli używasz urządzenia wspomagającego mobilność lub jesteś ograniczony przez zmęczenie, ból lub spastyczność związane z SM, staraj się nie zniechęcać. Wykonuj ćwiczenia, które możesz, takie jak wykonywanie ćwiczeń ramion i podnoszenie małych ciężarów.
• Przygotowuj własne posiłki i unikaj kupowania fast foodów. Jeśli tych pysznych, ale niezdrowych smakołyków nie ma w twojej spiżarni, nie możesz iść i złapać ich w słabym momencie.

Nie ma co do tego wątpliwości — SM to wyniszczająca choroba neurologiczna, która zwykle uderza w kwiecie wieku, kiedy ludzie myślą o małżeństwie, dzieciach i przyszłych perspektywach zawodowych.

Plusem jest jednak to, że każdego dnia dowiadujemy się coraz więcej o SM. Gdy pojawia się więcej informacji, zanurzmy je i pozostańmy odporni i tak zdrowi, jak tylko możemy.