BMI, obwód talii czy stosunek talii do bioder?

Prawie wszyscy wiedzą już, że nadwaga lub otyłość znacznie zwiększają ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej (CAD), zawału serca i udaru mózgu. Z tego powodu lekarze powinni formalnie oceniać wagę danej osoby za każdym razem, gdy szacują swoje ogólne ryzyko sercowo-naczyniowe.

Jednak naukowcy nie zawsze zgadzają się, która metoda jest najlepsza do określenia ilościowego, czy dana osoba ma „zbyt” nadwagę. Trzy najczęściej używane miary to BMI (wskaźnik masy ciała), obwód talii i stosunek talii do bioder. Ale czy jeden jest lepszy od pozostałych?

BMI

Miarą najczęściej stosowaną do oceny ryzyka związanego z wagą jest BMI, stosunek obliczany na podstawie masy ciała i wzrostu. Konkretnie, Twoje BMI jest równe Twojemu ciału (w kilogramach) podzielonemu przez wzrost do kwadratu (w metrach).

„Normalny” BMI wynosi 18,5-24,9 kg/m2). BMI 25-29,9 kg/m2 uważa się za nadwagę, od 30 do 34,9 kg/m2 za otyłość, a 35 kg/m2 lub więcej za bardzo otyłą. Kalkulatory BMI są łatwe w użyciu (wystarczy Twój wzrost i waga) i są łatwo dostępne online. (Oto jeden z NIH.)

BMI jest przydatny, ponieważ pomiar ten był stosowany w wielu badaniach klinicznych, więc wiele analiz zostało wykonanych za pomocą pomiaru BMI. W rzeczywistości formalne definicje „nadwagi”, „otyłości” i „bardzo dużej otyłości” same opierały się na tych badaniach BMI.

Jednak BMI nie zawsze jest dokładny u każdej osoby. Przecenia tkankę tłuszczową u osób z dużą masą mięśniową i ma tendencję do niedoceniania jej u osób starszych (które często tracą masę mięśniową).

Obwód talii

Pomysł wykorzystania obwodu talii jako predyktora ryzyka wynika z faktu, że otyłość brzuszna (nagromadzenie tkanki tłuszczowej w brzuchu) jest ogólnie uważana za „gorszą” niż akumulacja tłuszczu w innych miejscach (takich jak pośladki czy uda). Dzieje się tak, ponieważ otyłość brzuszna koreluje ze zwiększonym ryzykiem nie tylko chorób układu krążenia, ale także zespołu metabolicznego, nadciśnienia i cukrzycy.

Badania wykazały, że obwód talii wynoszący 40 cali lub więcej (102 cm) u mężczyzn i 35 cali lub więcej (88 cm) u kobiet wiąże się z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.

Stosunek obwodu talii do bioder

Stosunek talii do bioder to kolejny sposób oceny otyłości brzusznej, a badania potwierdziły, że miara ta koreluje z ryzykiem sercowo-naczyniowym.Aby obliczyć stosunek talii do bioder, zmierz obwód talii i bioder, a następnie podziel obwód talii przez obwód bioder. U kobiet stosunek ten powinien wynosić 0,8 lub mniej, a u mężczyzn 1,0 lub mniej. (Oznacza to, że u kobiet talia powinna być węższa niż biodra, a u mężczyzn talia powinna być węższa lub taka sama jak biodra.)

Stosunek talii do bioder jest pomocny, ponieważ u mniejszych osób sam obwód talii może zaniżać ryzyko. Porównując obwód talii z obwodem bioder, można uzyskać lepsze wskazanie otyłości brzusznej.

Który pomiar jest lepszy w przewidywaniu ryzyka?

Nie ma ostatecznej odpowiedzi na to pytanie.

BMI jest z pewnością „standardową” miarą otyłości, ponieważ jest miarą zalecaną przez NIH, American Heart Association, American College of Cardiology i The Obesity Society. Te zalecenia ponownie opierają się na dużej liczbie badań, w których wykorzystano BMI do przewidywania wyników sercowo-naczyniowych.

Jednak ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że chociaż BMI jest dość dobry w przewidywaniu ogólnego ryzyka w dużych populacjach, może nie być szczególnie dokładną miarą dla danej osoby. Ponadto nie uwzględnia konkretnie stopnia otyłości brzusznej, jaką może mieć dana osoba.

Kilka badań sugeruje, że pomiar obwodu brzucha może być dokładniejszy niż BMI w przewidywaniu chorób serca.W szczególności, chociaż BMI jest predyktorem zawału serca, jest stosunkowo słabym predyktorem, gdy uwzględni się inne czynniki ryzyka (takie jak cukrzyca, palenie tytoniu, cholesterol, dieta, aktywność i nadciśnienie). W przeciwieństwie do tego, niektóre badania wykazały, że podwyższony stosunek talii do bioder jest silnym predyktorem chorób serca, zwłaszcza u kobiet.

Dolna linia

Wielu lekarzy polega obecnie na kombinacji środków, aby doradzić pacjentom ryzyko związane z wagą. Jeśli Twoje BMI wynosi 35 lub więcej, to prawie wszystko, co musisz wiedzieć. A jeśli twoje BMI wynosi 30-35, chyba że jesteś kulturystą lub innym typem sportowca muskularnego, prawie na pewno jesteś za gruby.

Ale jeśli należysz do kategorii „z nadwagą”, znajomość obwodu talii lub stosunku talii do bioder może ci powiedzieć coś ważnego, ponieważ otyłość brzuszna jest dla ciebie szkodliwa, nawet jeśli ogólna waga nie jest wyjątkowo wysoka.

Jedną z zalet stosunku talii do bioder jest to, że możesz sam go ocenić, bez formalnego mierzenia czegokolwiek, w zaciszu własnego domu. Po prostu rozbierz się do spodni i spójrz na siebie w lustrze, zarówno z przodu, jak iz profilu. Jeśli twoja talia w którymkolwiek z wymiarów jest większa niż biodra, jesteś zgarbiony, a nadmierna masa ciała, którą nosisz w brzuchu, przyczynia się do ogólnego ryzyka sercowo-naczyniowego. Aby zmniejszyć to ryzyko, musisz zająć się swoją wagą.

Nadwaga jest ważnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i stanów metabolicznych, takich jak cukrzyca. Pytanie, jak najlepiej zmierzyć, czy ważymy „za dużo”, jest dobre, ale w większości przypadków nie jest to dla nas zbyt trudne do rozszyfrowania.

Dla osób, których BMI jest dość podwyższony (powyżej 30 kg/m2), jest to zwykle jedyna miara, którą musisz znać, aby stwierdzić, że otyłość stanowi znaczne ryzyko. Ale dla osób, których BMI mieści się w zakresie 25-30 kg/m2, pomiar otyłości brzusznej może być bardzo pomocny w ustaleniu, czy nadmiar tłuszczu przyczynia się do ich ryzyka.