Przewodnik Globalnej Inicjatywy na rzecz Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (GOLD)

Kieszonkowy przewodnik Globalnej Inicjatywy na rzecz Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (GOLD) dotyczący diagnozowania i profilaktyki przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) został opracowany na podstawie raportu Global Strategy for the Diagnosis, Management and Prevention of COPD 2020.

Przewodnik zawiera przegląd przyczyn i leczenia POChP i ma być źródłem informacji dla lekarzy, którzy leczą tę chorobę. Ten 141-stronicowy dokument jest swobodnie dostępny online bez członkostwa lub hasła.

Definicja POChP

Według przewodnika GOLD POChP jest częstą chorobą układu oddechowego, której można zapobiegać, z objawami obejmującymi duszność (duszność), uporczywy kaszel i wytwarzanie plwociny. Stan może powodować zaostrzenia, które są nagłymi epizodami nasilających się objawów. Osoby z POChP często doświadczają nawracających infekcji płuc.

Palenie i narażenie na toksyny unoszące się w powietrzu to główne czynniki ryzyka rozwoju POChP. Oprócz POChP często występują również inne poważne problemy zdrowotne. Choroba charakteryzuje się ograniczeniem przepływu powietrza w drogach oddechowych płuc i zniszczeniem tkanki płucnej.

Diagnoza

Przewodnik kieszonkowy GOLD zawiera wskazówki dotyczące diagnozowania i klasyfikacji POChP. Przewodnik GOLD zaleca wykluczenie innych chorób układu oddechowego, które mogą również powodować duszność, kaszel i produkcję plwociny, gdy rozważana jest diagnoza POChP.

Warunki te obejmują:

• Astma
• Rak płuc
• Lewostronna niewydolność serca
• Rozstrzenie oskrzeli
• Gruźlica
• Śródmiąższowa choroba płuc
• Zwłóknienie torbielowate
• Idiopatyczny (bez znanej przyczyny) kaszel
• Zarostowe zapalenie oskrzelików
• Rozlane zapalenie oskrzelików

Spirometria

Spirometria, interaktywny proces, który wymaga oddychania przez ustnik, jest wymaganym elementem diagnostyki POChP.Ilość powietrza, którą możesz wdychać i wydychać za pomocą spirometru, jest mierzona w czasie i porównywana ze standardowymi wartościami (które są oparte na takich czynnikach, jak wiek, płeć i wzrost).

Jedną z miar uzyskanych za pomocą spirometrii jest ilość powietrza, jaką można wydychać w ciągu jednej sekundy — wymuszona rezerwa wydechowa (FEV1). Twój zespół medyczny zmierzy również ilość powietrza, jaką możesz wydychać po wzięciu możliwie najgłębszego oddechu — wymuszonej pojemności życiowej (FVC).

Gdy FEV1/FVC wynosi mniej niż 70%, nasilenie ograniczenia przepływu powietrza w POChP można sklasyfikować na podstawie FEV1 po podaniu leku rozszerzającego oskrzela. Oznacza to, że twoje FEV1 jest mierzone po leczeniu lekiem rozszerzającym oskrzela.

Klasyfikacja według zaleceń GOLD to:

• GOLD 1 łagodny: FEV1 wyższy niż 80% przewidywanego

• GOLD 2 umiarkowane: FEV1 wynosi od 80% do 50% przewidywanej

• GOLD 3 ciężki: FEV1 wynosi od 50% do 30% przewidywanej

• GOLD 4 bardzo ciężki: FEV1 wynosi mniej niż 30% przewidywanej

Ocena objawowa

Według przewodnika GOLD ocena spirometryczna nie wystarcza do określenia wpływu POChP na zdrowie osoby lub do kierowania terapią. Inne rozważania obejmują ocenę następujących elementów:

• Rodzaj, częstotliwość i nasilenie objawów
• Historia zaostrzeń
• Obecność innych chorób

Skala duszności Modified Medical British Research Council (mMRC) jest formalną oceną POChP, która uwzględnia objawy.

Ocena jest następująca:

• Stopień 0: Brak tchu tylko przy intensywnych ćwiczeniach

• Ocena 1: brakuje Ci tchu, gdy spieszysz się na równym terenie lub wspinasz się na wzgórze

• Stopień 2: chodzisz wolniej niż większość osób w tym samym wieku z powodu duszności lub zatrzymujesz się na oddech podczas chodzenia

• Stopień 3: Zatrzymujesz się, by złapać oddech po przejściu około 100 metrów lub przez kilka minut po płaskim terenie

• Ocena 4: Jesteś zbyt zadyszany, aby wyjść z domu lub zadyszany podczas ubierania się i rozbierania

A test oceny POChP (CAT) obejmuje osiem czynników, które zostaniesz poproszony o ocenę w skali od zera do pięciu, przy czym pięć to najpoważniejsze oznaczenie. Liczby są sumowane, aby pomóc zespołowi medycznemu ocenić POChP.

Elementy do oceny obejmują:

• Nigdy nie kaszlesz/kaszlesz cały czas
• Brak flegmy / klatki piersiowej pełnej flegmy
• Brak ucisku w klatce piersiowej / bardzo ciasna klatka piersiowa
• Brak zadyszki podczas wchodzenia po schodach lub pod górę/bardzo zadyszany wchodzenie pod górę lub jeden bieg schodów
• Nieograniczone wykonywanie czynności w domu/bardzo ograniczone czynności w domu
• Pewny siebie opuszczając dom/niepewny siebie opuszczając dom z powodu choroby płuc
• Śpi dobrze/nie śpi dobrze
• Dużo energii/brak energii

Klasyfikacja POChP

Korzystanie z tych obiektywnych środków może pomóc Twojemu zespołowi medycznemu w opracowaniu najlepszego planu leczenia dla Twoich indywidualnych potrzeb. Udoskonalone narzędzie oceny ABCD w POChP obejmuje uwzględnienie spirometrii po podaniu leku rozszerzającego oskrzela, skali mMRC, oceny CAT i liczby zaostrzeń. Rozważa się kilka czynników, ponieważ POChP ma stopień A, B, C lub D (A jest łagodna, a D ciężka).

POChP wysokiego stopnia jest zgodny z:

• Posiadanie MRC większego lub równego dwa
• Całkowity wynik CAT wyższy niż 10
• Więcej niż dwa zaostrzenia lub więcej niż jedno wymagające hospitalizacji

Leczenie

Postępowanie w POChP obejmuje różne strategie. Zaprzestanie palenia, leki i rehabilitacja oddechowa to główne strategie omówione w przewodniku GOLD.

Zapobieganie

Przewodnik GOLD 2020 zaleca zaprzestanie palenia i nie promuje korzystania z e-papierosów ze względów bezpieczeństwa. Palenie prowadzi do POChP, a kontynuowanie palenia po rozwinięciu się POChP pogarsza chorobę, zwiększa ryzyko zaostrzeń.

Infekcje płuc zaostrzają POChP. Jeśli masz chorobę, wyzdrowienie z infekcji płuc może być trudne. Szczepienia mogą zapobiegać niektórym zakaźnym infekcjom.

Według przewodnika GOLD zalecenia dotyczące szczepień przeciw POChP obejmują szczepienie przeciw grypie, 23-walentną szczepionkę polisacharydową przeciwko pneumokokom (PPSV23) oraz 13-walentną skoniugowaną szczepionkę przeciw pneumokokom (PCV13).

Lek

W leczeniu POChP stosuje się kilka leków. Leki te obejmują codzienne terapie zapobiegające objawom i terapie w razie potrzeby, które mogą złagodzić nasilające się objawy.

Agoniści beta-2: Poradnik opisuje zalecane stosowanie leków rozszerzających oskrzela, czyli leków rozszerzających drogi oddechowe, aby ułatwić oddychanie. Selektywni agoniści beta-2 to leki rozluźniające drogi oddechowe.

Zalecane są zarówno krótkodziałające beta-2 agonisty (SABA) jak i długo działające beta-2 agonisty (LABA). Według przewodnika, LABA powinny być stosowane codziennie, aby zapobiec problemom z oddychaniem. SABA może złagodzić objawy, ale nie należy ich regularnie stosować.

Leki przeciwmuskarynowe: są to leki, które przeciwdziałają zwężeniu (napięciu) dróg oddechowych. Długodziałające środki przeciwmuskarynowe (LAMA) i krótkodziałające środki przeciwmuskarynowe działają podobnie, ale mają różne czasy działania.

Metyloksantyny: Przewodnik wymienia te leki, w tym teofilinę, z komentarzem, że są kontrowersyjne i że dowody dotyczące ich działania nie są jasne.

Terapia skojarzona: Wytyczne zwracają uwagę, że skojarzone terapie rozszerzające oskrzela mogą być bardziej skuteczne w zmniejszaniu objawów i poprawie wartości FEV1 niż terapie zawierające tylko jeden lek.

W przypadku osób z umiarkowaną lub ciężką POChP i doświadczających duszności i/lub nietolerancji wysiłku, wytyczne American Thoracic Society (ATS) 2020 zalecają połączenie zarówno długo działającego beta-agonisty (LABA) i długo działającego leku antycholinergicznego. /antagonista muskarynowy (LAMA) zamiast jednego z tych typów samych leków rozszerzających oskrzela.

Terapia przeciwzapalna: Wytyczne omawiają terapię przeciwzapalną, w tym steroidy, oraz wymieniają ryzyko i korzyści. Korzyści obejmują prawdopodobnie zmniejszenie zaostrzeń, a ryzyko obejmuje predyspozycje do infekcji.

Zgodnie z wytycznymi ATS 2020 wziewne kortykosteroidy powinny być stosowane tylko wtedy, gdy dana osoba ma również astmę i/lub wysoką liczbę eozynofili lub doświadcza jednego lub więcej zaostrzeń POChP każdego roku. Doustne kortykosteroidy mogą być potrzebne podczas zaostrzeń lub hospitalizacji, ale należy ich unikać w przypadku rutynowego stosowania podtrzymującego.

Inhibitory fosfodiesterazy-4 (PDE-4): Leki te zmniejszają stan zapalny i można je dodawać do schematu leczenia obejmującego LABA lub sterydy.

Antybiotyki: te leki są używane do zwalczania infekcji bakteryjnych. Zostały one przebadane jako leczenie zapobiegawcze POChP i według przewodnika regularne przyjmowanie antybiotyków nie zmniejsza zaostrzeń.

Leki opioidowe: Wytyczne ATS 2020 zalecają teraz leki opioidowe dla osób z ciężką POChP, które nadal doświadczają opornej na leczenie duszności pomimo optymalnego leczenia innymi lekami. W tym środowisku stwierdzono, że opiaty mogą znacznie poprawić duszność i jakość życia bez zwiększania ryzyka upadków, wypadków lub przedawkowania.

Interwencje i Procedury Specjalistyczne

Oprócz profilaktyki i leków, inne interwencje w leczeniu POChP opisane w przewodniku obejmują rehabilitację oddechową, suplementację tlenu, wspomaganie wentylacji i zabiegi chirurgiczne.

Rehabilitacja pulmonologiczna obejmuje ćwiczenia i edukację o chorobie. Suplementacja tlenem w domu może pomóc osobie z POChP łatwiej oddychać i mieć więcej energii. Takie podejście jest potrzebne, jeśli wysycenie krwi tlenem jest poniżej normalnego poziomu, co może wystąpić w późnym stadium POChP lub podczas infekcji płuc.

W przypadku zaostrzenia choroby lub ciężkiej infekcji płuc może być potrzebne wsparcie respiratora. Operacja nie jest typową opcją w POChP, ale może być korzystna dla osób, które mają skupiony obszar uszkodzenia płuc.

Możesz odczuwać niepewność po zdiagnozowaniu POChP. A jeśli masz inne problemy zdrowotne, możesz spotkać się z kilkoma różnymi specjalistami medycznymi w celu leczenia i dostosowania leków. Poradnik kieszonkowy GOLD zawiera metodyczne standardy dotyczące diagnozowania i leczenia POChP, które mogą pomóc Twojemu zespołowi medycznemu w spójnym zarządzaniu Twoją chorobą.