12 rzeczy, których nie należy mówić komuś z niepłodnością

Wszyscy przeżyliśmy ten niezręczny moment, kiedy dzieliliśmy się poufnymi informacjami z przyjacielem, a oni odpowiedzieli czymś, co boli. Większość z nas również była po drugiej stronie tego – przyjaciel zwierza się nam, a my reagujemy w niewłaściwy sposób. Kiedy patrzymy na napięty, uprzejmy uśmiech przyjaciela, kulimy się w środku, besztając się za włożenie stopy do ust.

Większość niewrażliwych komentarzy nie ma ranić. Powstają z ignorancji lub silnego pragnienia powiedzenia czegoś, co rozładuje napiętą chwilę. W końcu chcemy rozwiązać problem koleżanki, wyleczyć jej ból, albo w żartobliwy sposób zlekceważyć sytuację. Zamiast tego nieumyślnie pogarszamy sytuację.

Rzeczy, których należy unikać mówienia

Jeśli masz przyjaciela lub członka rodziny z niepłodnością, będziesz chciał uniknąć mówienia tych 12 rzeczy.

Powiedziałeś już jeden z nich? Nie bój się wrócić do przyjaciela i przeprosić. To może stać się momentem uzdrowienia dla was obojga.

„Zawsze możesz zrobić in vitro”

IVF jest często postrzegany jako lekarstwo na niepłodność. Nie możesz zajść w ciążę? Po prostu zrób in vitro!, mówią ludzie. Tyle że to nie jest takie proste.

Przede wszystkim IVF jest bardzo kosztownym leczeniem. Rzadko jest objęta ubezpieczeniem w Stanach Zjednoczonych, a często tylko częściowo w innych krajach. Jeden cykl leczenia może kosztować od 12 000 do 25 000 USD. Jednak do osiągnięcia sukcesu może być potrzebnych wiele cykli. Pary mogą również potrzebować komórek jajowych, nasienia lub zarodków dawcy, a nawet surogatu, który jest znacznie droższy.

Jedno z badań wykazało, że średni koszt leczenia zapłodnienia in vitro na udany poród wynosi 61 377 dolarów! Był nawet wyższy w przypadku zapłodnienia in vitro z komórkami jajowymi dawcy i wynosił 72 642 USD. Te wysokie liczby są wynikiem wielu cykli potrzebnych do sukcesu.

Po drugie, zapłodnienie in vitro nie jest lekarstwem na wszystko. Nawet jeśli masz gotówkę, zapłodnienie in vitro może się nie powieść. W przypadku kobiet poniżej 35 roku życia wskaźnik sukcesu na cykl wynosi tylko 35,9%. Będzie się to również różnić w zależności od przyczyny niepłodności. Wskaźnik powodzenia IVF dla kobiet w wieku od 41 do 42 lat wynosi 12,6% na cykl.

Po trzecie, nie każdy chce przejść przez proces leczenia zapłodnienia in vitro. To zabieg inwazyjny i intensywny emocjonalnie. Chociaż zapłodnienie in vitro jest ogólnie uważane za bezpieczne, nie jest pozbawione ryzyka. Niektórzy mają zastrzeżenia religijne do zapłodnienia in vitro.

In vitro wyraźnie nie jest dla wszystkich.

„Po prostu zaadoptuj”

Adopcja może być wspaniałą opcją dla niektórych par, ale nie jest to decyzja, którą należy podjąć lekko. Sugerowanie adopcji w niepoważny sposób ignoruje finansowe i emocjonalne koszty adopcji. Również adopcja nie zawsze jest możliwa.

Istnieje proces składania wniosków i zatwierdzania adopcji dziecka. Nie każdy, kto chce adoptować, przejdzie proces przesiewowy. (Nawiasem mówiąc, nie przejście procesu przesiewowego nie oznacza, że ​​dana osoba nie byłaby świetnym rodzicem. To jest bardziej skomplikowane.)

Również adopcja nie usuwa bólu związanego z niemożnością posiadania biologicznego dziecka. Oferowanie tej opcji jako komfortu zwykle nie idzie dobrze. Adopcja nie zastępuje posiadania biologicznych dzieci, ale jest kolejnym sposobem budowania rodziny.

„Zaufaj mi, masz szczęście, że nie masz dzieci”

Niepłodne pary nie są bezradne. Kto nie siedział w restauracji obok głośnej, bałaganiarskiej rodziny lub nie przeżył długiej podróży samolotem obok krzyczącego dziecka?

Wszyscy wiemy, że dzieci płaczą i rzygają. Wiemy, że dzieci są bałaganiarskie i głośne. Wiemy, że nasze życie zmieni się drastycznie, gdy będziemy mieli dzieci. Nie bagatelizuj sytuacji pary, sprawiając, że twoje błogosławieństwo brzmiało bardziej jak przekleństwo.

„Musisz się zrelaksować. Cały stres powoduje twoją niepłodność”

Ten mit jest tak powszechny, że nawet niektórzy lekarze go powtarzają, ale codzienny stres nie powoduje bezpłodności.

Obszerne badanie opublikowane w BMJ dotyczyło 3000 kobiet z 10 różnych krajów. Odkryli, że wysoki poziom stresu emocjonalnego przed cyklem leczenia nie wpływa negatywnie na wynik. Innymi słowy, stres nie przeszkadza Twojej bezpłodnej przyjaciółce w zajściu w ciążę.

Możesz także zastanowić się, co było pierwsze — stres czy niepłodność? Twoja przyjaciółka z problemami z płodnością prawdopodobnie nie była zestresowana zajściem w ciążę, dopóki nie odkryła, że ​​nie dzieje się tak, jak powinno.

„Może nie macie być rodzicami”

Ten naprawdę boli. Jeśli to prawda, to jak można wyjaśnić, dlaczego naprawdę źli, a nawet agresywni rodzice mają dzieci? Posiadanie kwalifikacji do pracy wyraźnie nie jest wymagane.

Nikt nie wie, dlaczego dobre rzeczy przytrafiają się dobrym ludziom. Proszę, nie igraj w Boga, mówiąc ludziom, dlaczego nie poczęli.

„Ale jesteś taka młoda! Masz dużo czasu, aby zajść w ciążę”

Nie zawsze tak jest. Bycie młodym nie uodparnia Cię na bezpłodność, a czas nie zawsze jest po Twojej stronie.

Na przykład, jeśli kobieta ma przedwczesną niewydolność jajników (znaną również jako przedwczesna niewydolność jajników), czas nie jest po jej stronie. Im dłużej czeka, tym większe prawdopodobieństwo, że będzie potrzebować dawczyni komórki jajowej. Endometrioza to kolejny stan, który z czasem się pogarsza.

Chociaż bycie młodszym zwykle zwiększa szanse na powodzenie leczenia bezpłodności, nie zawsze tak jest. A bycie młodym nigdy nie gwarantuje sukcesu.

„Przedstawiasz swoją karierę przed posiadaniem rodziny? Tsk, Tsk”

Przede wszystkim sugerowanie, że niepłodność to czyjaś wina, jest niewrażliwe. Nawet jeśli może być w tym odrobina prawdy, po prostu tam nie idź. Po drugie, nie zakładaj, że ktoś nie miał dziecka w młodszym wieku z powodu kariery.

Badanie przeprowadzone wśród kanadyjskich kobiet, które właśnie urodziły pierwsze dziecko, wykazało, że mniej niż 30% kobiet wymieniło cele zawodowe jako ważną część planowania rodziny. Trzy najważniejsze czynniki, które kobiety brały pod uwagę przed założeniem rodziny, to bycie w bezpiecznym związku (97%), poczucie kontroli nad swoim życiem (82%) i poczucie gotowości do rodzicielstwa (77%).

„Co to za wielka sprawa? Masz już dziecko”

Niepłodność wtórna – niepłodność, która pojawia się już po urodzeniu dziecka – to wielka sprawa dla kobiet, które się z nią borykają. Posiadanie dziecka lub dzieci nie usuwa bólu związanego z niemożnością posiadania więcej, zwłaszcza jeśli zawsze wyobrażałeś sobie, że twoja przyszła rodzina jest większa.

Zanim powiesz komuś, żeby „był wdzięczny” za to, co ma, nie zakładaj, że nie jest. Pary z niepłodnością wtórną naprawdę wiedzą, jakim błogosławieństwem jest posiadanie dziecka. Można jednocześnie czuć wdzięczność za to, co masz i smucić się z powodu tego, czego nie masz.

„Więc, czyja to wina? Jego czy jej?”

Nie zakładaj, że skoro ktoś Ci się zwierzył, że jest bezpłodny, to jest teraz gotowy lub chętny do podzielenia się wszystkimi szczegółami. O niepłodności trzeba mówić więcej, ale nadal jest to temat osobisty. Proszę szanować prywatność ludzi.

„Gdybyś naprawdę chciał dziecka, już miałbyś je. Twój umysł prawdopodobnie nie pozwala ci zajść w ciążę”

Kiedy ktoś pragnie zajść w ciążę i mieć dziecko bardziej niż cokolwiek innego, powiedzenie mu, że nie chce dziecka wystarczająco, jest prawdziwym ciosem w brzuch.

Być może spopularyzowana przez The Secret, są ludzie, którzy naprawdę wierzą, że można zapobiec ciąży, po prostu „nie chcąc”, aby tak się stało. Powiedz to wszystkim kobietom w ciąży, które nie zamierzały zajść w ciążę! To nie prawda.

Nawet jeśli na jakimś nieświadomym poziomie kobieta lub mężczyzna nie chce mieć dziecka, „niewystarczająca chęć” nie spowoduje bezpłodności. Gdyby to była prawda, nie byłoby potrzeby kontroli urodzeń.

„Może być gorzej. To może być rak”

Jest to mniej więcej tak pocieszające, jak powiedzenie przyjacielowi, który właśnie stracił ojca: „Cóż, mogło być gorzej. Twoja matka i ojciec mogli umrzeć”.

Unikaj działania jako policja współczucia, określając, kto zasługuje na współczucie, a kto nie.

Co ciekawe, badania wykazały, że cierpienie emocjonalne doświadczane przez kobiety z niepłodnością jest podobne do cierpienia doświadczanego przez pacjentów cierpiących na raka, HIV i przewlekły ból.

„Cokolwiek zrobisz, nie poddawaj się. To się stanie!”

Wydaje się to uspokajające, ale niestety tak nie jest. Jednym z problemów jest to, że wydaje się nieuniknione, że w końcu wszystko się ułoży. Prawda jest taka, że ​​mogą nie.

Powiedzenie: „Nie martw się, to się stanie” jest zwykle tłumaczone wewnętrznie jako „Przestań narzekać, bo to i tak nic wielkiego”.

Innym problemem związanym z tym stwierdzeniem jest to, że oznacza to, że „poddanie się” nie jest opcją. Decyzja o przerwaniu leczenia, a nawet decyzja o zaprzestaniu leczenia w ogóle, jest czasami dokładnie tym, czego para chce lub musi zrobić.

Jeśli chcesz wspierać przyjaciela z niepłodnością, edukuj się. Pamiętaj, że często lepiej jest słuchać niż mówić.