7 sposobów, w jakie rodzice zachęcają dzieci do złego zachowania

Co mówisz? Nigdy nie zachęcałbyś swojego dziecka do złego zachowania? Jeśli wykonujesz którąkolwiek z poniższych czynności, być może właśnie to robisz. Dzieci uczą się źle zachowywać, podobnie jak uczą się być miłym, uprzejmym i dobrze wychowanym. Oto kilka typowych sposobów, w jakie rodzice nieświadomie zachęcają dzieci do złego zachowania.

Jak dzieci uczą się źle zachowywać od rodziców

1. Brak konsekwencji
Mówisz „nie” temu dodatkowemu cukierkowi. Twoje dziecko wpada w szał. Dajesz dziecku ten cukierek. Teraz w umyśle swojego dziecka utrwalił się jasny przekaz, że wpadnięcie w szał da mu dokładnie to, czego chce, a to, co powiesz w jednej chwili, nie ma znaczenia, ponieważ możesz zmienić zdanie.

2. Nie podążasz dalej
Czy kiedykolwiek widziałeś, jak rodzic wygłasza puste groźby? Na przykład: „Jeśli zrobisz to jeszcze raz, zamierzam [take away TV time; not take you to the ball game; not give you ice cream; etc.]”, a potem nie wywiązywać się z konsekwencji, nawet jeśli dziecko nie zrobiło tego, o co prosił rodzic? Jeśli masz w zwyczaju to robić, twoje dziecko prawdopodobnie ma zwyczaj nie słuchania cię, gdy pytasz mu coś zrobić lub nie zrobić czegoś.Dlaczego miałby? Nie ma konsekwencji.

3. Przepraszam
On jest zmęczony. Jest jeszcze młody. On jest głodny. Jasne, nie można oczekiwać, że dzieci będą najlepsze przez 100 procent czasu — to niesprawiedliwe i nie jest możliwe. Dzieci bywają głodne, zmęczone i marudne, zwłaszcza gdy są młode i nie potrafią jeszcze wyrażać swoich emocji. Nawet starsze dzieci w wieku szkolnym mogą mieć wolne chwile. Ale jeśli cały czas usprawiedliwiasz swoje dziecko, to Houston, mamy problem.

4. Krzyk
Możesz myśleć, że krzyczenie zwiększy prawdopodobieństwo, że twoje dziecko cię usłyszy i będzie posłuszne, ale podobnie jak dawanie klapsów (patrz #6), jest to rozwiązanie krótkoterminowe, które nie tylko traci skuteczność na dłuższą metę, ale może zaszkodzić twojemu związkowi.Rozmowa z dzieckiem w miły, ale stanowczy sposób przyniesie lepsze rezultaty i wzmocni więź rodzic-dziecko.

5. Grożenie
Istnieje różnica między ostrzeżeniem dziecka, że ​​jeśli źle się zachowa (na przykład straci czas gry wideo, jeśli uderzy swojego brata) a grożeniem ukaraniu. Jedno fascynujące badanie wykazało, że gdy dzieciom grozi kara za kłamstwo, jest bardziej prawdopodobne, że kłamią —.A kiedy grozisz bez rzeczywistych konsekwencji (patrz #2: Nie dotrzymanie kroku), to dajesz dziecku jeszcze mniej powodów, by zrobiło to, o co go poproszono.

6. Uderzenie
Badania pokazują, że kary cielesne prowadzą do bardzo niepożądanych skutków u dzieci, takich jak między innymi zwiększona agresja, zmniejszona empatia, zachowania antyspołeczne i obniżona samoocena.Dodaj do tego brak długoterminowej skuteczności (wykazano, że dzieci stają się bardziej wyzywające na dłuższą metę, a lekcja, której się nauczyły, to jak unikać bólu, a nie jak regulować własne zachowanie i uczyć się, jak chcieć właściwych wyborów) sprawia, że ​​kary cielesne są bardzo nieskutecznym długoterminowym rozwiązaniem wszelkich problemów behawioralnych u dzieci.

7. Śmiech lub uśmiech z ich zachowania
Tak, to może być urocze, gdy Twoje dziecko podskakuje w górę iw dół na krześle w restauracji, śpiewając swoją ulubioną piosenkę lub zjada makaron z palców. Ale złe maniery i słaba etykieta nie są zabawne dla tych wokół ciebie,a kiedy nie uda ci się powstrzymać złego zachowania, gdy myślisz, że jest to zabawne, twoje dziecko będzie nadal robić to, na co ma ochotę, a nawet może próbować być głośniejsze i może być jeszcze bardziej destrukcyjne, aby uzyskać więcej śmiechu.