9 cech charakterystycznych nadopiekuńczego rodzica

Oczywiście chcesz chronić swoje dzieci. Wszyscy robimy. Ale czy zmieniasz się w nadopiekuńczego rodzica, który faktycznie może utrudniać pełny potencjał twojego dziecka? Uważaj na dziewięć znaków ostrzegawczych, że jesteś nadopiekuńczym rodzicem i dowiedz się, co możesz zrobić, aby odprężyć się.

Mikrozarządzanie wszystkim dla Twoich dzieci

Czy trzymasz swoje dziecko blisko, trochę za blisko? Rządzenie nad każdym aspektem ich życia nie jest dobre ani dla nich, ani dla ciebie.

Mikrozarządzanie może zatrzymać Twoje dziecko w ich ślady i uniemożliwić im znalezienie tych zainteresowań, które chcieliby realizować. Otwórz drzwi, aby mogli powiedzieć Ci, co chcieliby robić, od podjęcia nowego hobby po nocowanie w domu przyjaciela.

Ochrona dziecka przed porażką

Nikt nie chce zawieść. Czasami kwestionujemy siebie, ponieważ nasze pragnienie bycia doskonałymi prowadzi nas do myślenia, że jako rodzice zawodzimy. Ten strach przed porażką oznacza, że czasami robimy wszystko, aby upewnić się, że nasze dzieci też nie zawiodą.

Jednak realistycznie rzecz biorąc, twoje dziecko poniesie porażkę. I to jest w porządku. Niech doświadczą porażki i patrz, jak się odbijają. Prawdopodobnie cię zaskoczą. Jeśli nie stworzą drużyny piłkarskiej, mogą trenować ciężej i zostać następną gwiazdą toru szkolnego. Jeśli nie oddają swojej pracy domowej, ponieważ nie byłeś tam, aby ich do tego popchnąć, zmierzą się z nauczycielem i wymyślą sposób na odrobienie pracy.

Nie nauczanie odpowiedzialności

Ty ścielisz im łóżko. Sprzątasz ich pokój. Odłożyłeś wszystkie ich ubrania.

Wszyscy wiemy, że może być łatwiej i szybciej zrobić to wszystko samemu. Jednak uczenie dziecka odpowiedzialności jest ważną lekcją. Nawet najmłodsze dzieci mogą pomóc w nauce odpowiedzialności.

Poświęć trochę czasu, aby nauczyć ich, jak sprzątać pokój, nawet jeśli oznacza to, że pomagasz im i robisz zdjęcia, aby dokładnie zapamiętali, jak ma wyglądać, gdy jest czysty. Przydziel w całym domu odpowiednie do wieku obowiązki, aby wszyscy wykonywali sprawiedliwy udział.

Pocieszając swoje dziecko za dużo

Łamie ci serce, gdy widzisz, jak twoje dziecko się denerwuje, niezależnie od tego, czy chodzi o boo-boo, czy o inne dziecko, które jest dla niego wredne. Chcemy naprawić te zranione uczucia, a to zwykle oznacza nadmierną rekompensatę w dziale pocieszenia.

Nie chodzi o to, że chcesz zepsuć swoje dziecko, żeby poczuło się lepiej. Dzieje się tak, gdy nadmiernie pocieszamy nasze dzieci i nie pozwalamy im pracować nad emocjami do samoukojenia. To nie znaczy, że nie możesz być przy swoim dziecku.

Pocałuj te buu. Daj im ciepły uścisk, gdy mówisz o tym, co to drugie dziecko zrobiło, aby je zranić. Tylko nie przesadzaj z wycieczką do lodziarni, nową grą ze sklepu z zabawkami i nocą w kinie z popcornem do woli na obiad po jednym drobnym incydencie.

Zarządzanie przyjaźniami Twojego dziecka

Ale Nathan to taki miły dzieciak. Twoje dziecko naprawdę powinno być z nimi najlepszymi przyjaciółmi. Jak cudownie by było, gdybyśmy mogli wybierać i wybierać przyjaciół naszego dziecka! Z drugiej strony nie chcielibyśmy, żeby nasi rodzice wybierali i wybierali naszych przyjaciół, prawda?

Chociaż nie zaszkodzi przełamać lody dla dzieci, aby przedstawić je innym dzieciom, nie oznacza to, że możemy zmusić je do przyjaźni tylko dlatego, że byłoby wspaniale, gdyby dzieci twojego najlepszego przyjaciela były z twoimi przyjaciółmi .

Jest jednak dobry powód, by wtrącać się, gdy jest to konieczne. Bez wątpienia należy zająć się tak zwanymi przyjaźniami, które są szkodliwe, na przykład inne dziecko krzywdzące fizycznie lub psychicznie Twoje dziecko.

Ciągle przypominając im o niebezpieczeństwie

Bezpieczeństwo dzieci powinno być zawsze najwyższym priorytetem. Jednak straszenie ich prawie na śmierć każdą drobnostką, którą robią, nie zawsze jest najlepszą polityką.

Jeśli zauważysz, że ciągle wykrzykujesz „Nie!” i stój!” na swoje dziecko „nie rób” tego i spróbuj się „zatrzymać”. Wszystko, co słyszy twoje dziecko, to negatywy dochodzące ze wszystkich kierunków. Jeśli bawią się na ulicy, oczywiście będziesz chciał im powiedzieć, żeby przestali. Jeśli po raz setny wejdą po pięciostopniowej drabinie na placu zabaw, możesz zrobić sobie przerwę, obserwować uważnie i wiedzieć, że to zrozumieli.

Kontrolowanie wyborów dotyczących ich aktywności

Twoje dziecko chce spróbować gry w baseball w tym roku, ale wiesz, że jest naprawdę dobre w piłce nożnej. Albo chcą być w zespole matematycznym ze swoim najlepszym przyjacielem, ale wiesz, że ich mocne strony leżą w geografii. Chcą jechać na inny obóz letni zamiast na ten sam obóz, na który jeździli przez ostatnie cztery lata.

Czasami z roztargnieniem blokujemy naszym dzieciom możliwość samodzielnego rozgałęziania się. W porządku, jeśli nie są tak świetni w baseballu, ale naprawdę chcą spróbować. Nie ma znaczenia, czy głównym powodem dołączenia do zespołu matematycznego jest to, że ich kumpel będzie kolegą z drużyny. A jeśli chcą pojechać na inny obóz letni, aby odkryć coś nowego, to też w porządku.

Pozwól dziecku podejmować własne decyzje dotyczące jego zainteresowań i zajęć. Będą cieszyć się wolnością i stać się bardziej niezależną osobą, czego wszyscy chcemy dla naszych dzieci.

Ciągłe sprawdzanie ich

Nauczyciele Twojego dziecka mają dostęp do szybkiego wybierania, dzięki czemu możesz często otrzymywać aktualne informacje o tym, jak sobie radzi na zajęciach. Nie mogą iść do domu przyjaciela na ulicy bez ciebie dzwoniącego co godzinę o każdej godzinie. Zawsze pytasz, czy wszystko w porządku i czy możesz coś dla nich zrobić.

Jako kochający rodzice czasami przesadzamy. Chcemy tylko upewnić się, że nasze dzieci dobrze sobie radzą, ale może to prowadzić do tego, że będziemy je dusić i wariować, gdy znikną z pola widzenia.

Tak, powinieneś skontaktować bazę z nauczycielami Twojego dziecka. Oczywiście powinieneś sprawdzić, czy Twoje dziecko dotarło do domu przyjaciela. Porozmawiaj ze swoim dzieckiem, aby zobaczyć, jak sobie radzi.

Zrównoważ wszystkie te zameldowania, aby nie doprowadzać siebie i wszystkich wokół siebie do szaleństwa z ciągłą potrzebą zapewniania.

Umieszczanie dziecka w bańce

Gdyby tylko życie było pełne słońca i jednorożców. Dzisiejsze dzieci grają w gry wideo typu shoot’em-up, o których stworzeniu nigdy byśmy nie marzyli. Stają w obliczu niebezpieczeństw, o które nie musieliśmy się martwić i oglądają w telewizji obrazy, które byłyby dostępne tylko w płatnych kanałach kablowych po północy, gdy byliśmy młodsi.

Absolutnie chcesz je chronić tak długo, jak możesz, przed wszystkim, co szkodliwe. Choć bardzo chcielibyśmy, aby nasze dzieci dorastały w bańce z dala od realnego świata, to po prostu nie jest to możliwe.

Lepiej, abyś nauczył ich niektórych trudnych realiów współczesnego świata, aby byli bardziej mądrzy, bez uczenia się od przyjaciół lub wchodzenia w sytuację, w której podążają za tłumem, ponieważ nie mają pojęcia, co się dzieje. Ta bańka może ich chronić tylko tak długo, a ty chcesz się upewnić, że to ty uczysz ich o otaczającym ich świecie, jak tylko kochający rodzic może.

Dzieci potrzebują przestrzeni, aby rosnąć i rozwijać się — oraz popełniać błędy i uczyć się na naturalnych konsekwencjach. Ale czasami trudno jest pozwolić im odkrywać i bałaganić. Jeśli jesteś nadopiekuńczym rodzicem, spróbuj zrobić krok w tył. Daj dziecku trochę więcej miejsca. Prowadź ich po drodze, ale nie chroń ich przed wszystkim.

Jeśli starasz się trochę odpuścić, porozmawiaj z kimś. Może się okazać, że rozmowa ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego może pomóc w nauczeniu się, jak zapewnić dziecku przestrzeń potrzebną do rozwijania umiejętności potrzebnych do wyrośnięcia na odpowiedzialnego dorosłego.