Jak diagnozowany jest PCOS

Żadne dwie kobiety z zespołem policystycznych jajników (PCOS) nie mają dokładnie takich samych objawów. To sprawia, że ​​diagnoza PCOS jest trudna, podobnie jak fakt, że wiele innych stanów może występować podobnie do PCOS. Z tego powodu diagnoza PCOS w dużej mierze opiera się na wykluczeniu innych możliwych przyczyn. Aby zostać formalnie zdiagnozowanym z PCOS, musisz spełnić dwa z następujących kryteriów diagnostycznych:

1. Nieregularne lub nieobecne okresy
2. Biologiczne lub fizyczne oznaki hiperandrogenizmu (wysoki poziom androgenów) bez innej przyczyny medycznej
3. Ciąg małych pęcherzyków (torbieli) w badaniu USG

Wytyczne te, zwane kryteriami rotterdamskimi, są powszechnie stosowane przez endokrynologów w Stanach Zjednoczonych i za granicą.

Badanie lekarskie

Twój lekarz przeprowadzi pełne badanie fizyczne i miednicy i poszuka fizycznych oznak wysokiego poziomu androgenów, takich jak wzrost włosów wywołany testosteronem (szczególnie na twarzy, podbrzuszu, plecach, klatce piersiowej i sutkach). Inne objawy mogą obejmować trądzik, plamki skórne, łysienie typu męskiego i rogowacenie ciemne (zaciemniona, gruba skóra na szyi, udach, pachach lub sromie).

Kiedy kobieta ma rzadkie, nieobecne lub nieregularne miesiączki (osiem lub mniej cykli rocznie), jest to znak, że owulacja może nie występować i może wskazywać na PCOS.

Twój lekarz zapyta Cię o wszelkie nietypowe objawy, które mogłeś zauważyć, więc pamiętaj, aby wspomnieć o wszelkich swoich obawach.

Sporządzenie listy przed wizytą może pomóc w zapamiętaniu ważnych punktów, o które należy zapytać. Może to obejmować konkretne fakty i liczby dotyczące częstotliwości miesiączek, kiedy one wystąpiły, co się wydarzyło, gdy je miałaś i jakie inne objawy występowały między miesiączkami. Może to pomóc Twojemu lekarzowi ustalić, czy masz owulację.

Testy laboratoryjne

Najprawdopodobniej zostaną podjęte badania krwi. Oprócz testów hormonalnych, takich jak testosteron, należy sprawdzić inne hormony płciowe, takie jak hormon folikulotropowy (FSH), hormon luteinizujący (LH) i prolaktyna. Twój lekarz może przeprowadzić testy pod kątem innych powiązanych stanów, takich jak wysoki poziom cholesterolu i insulinooporność.

Nowsze badanie krwi, które ocenia hormon anty-Mullerowski (AMH) u kobiet, jest obecnie wykorzystywane przez niektórych świadczeniodawców również jako narzędzie diagnostyczne.

USG przezpochwowe

Można wykonać przezpochwowe USG, aby wykluczyć PCOS. W USG przezpochwowym sonda jest umieszczana w pochwie, co pozwala lekarzowi zbadać narządy rozrodcze i znaleźć nieprawidłowości. Można zmierzyć grubość endometrium.

Często te pęcherzyki nazywane są cystami. Jest wiele kobiet, które mają torbielowate jajniki bez objawów hiperandrogenizmu i wiele kobiet, u których zdiagnozowano PCOS, które nie mają klasycznych torbielowatych jajników.

Niektórzy pracownicy służby zdrowia uważają, że stosowanie przezpochwowego USG u nastolatków jest niepotrzebne.

Biopsja endometrium

Biopsję endometrium można wykonać w celu ustalenia, czy tkanka endometrium jest we właściwej fazie lub w celu zbadania raka endometrium, który występuje częściej u osób z PCOS. To ryzyko raka endometrium wzrasta wraz z liczbą i długością odstępu między miesiączkami.

Biopsję można wykonać w gabinecie lekarza i jest ona stosunkowo bezbolesna, chociaż podczas zabiegu mogą wystąpić minimalne skurcze. Podczas biopsji niewielka ilość tkanki jest usuwana z macicy przez cienki cewnik wprowadzony przez szyjkę macicy do macicy. Tkanka ta jest następnie analizowana w kontekście twojego cyklu i badana pod kątem komórek rakowych.

Diagnoza różnicowa

Twój lekarz będzie szukał innych schorzeń, w których często występują nieregularne miesiączki, takich jak choroba tarczycy, hiperprolaktynemia, zespół Cushinga i wrodzony przerost nadnerczy.

W chorobie tarczycy zbyt mała lub zbyt duża ilość hormonu tarczycy może zakłócić cykl menstruacyjny i prowadzić do zmian masy ciała. Testy hormonów tarczycy są przeprowadzane w celu wykrycia tych stanów.

Hiperprolaktynemia to zwiększona produkcja hormonu prolaktyny przez przysadkę mózgową. Hormon ten stymuluje produkcję mleka matki, a także może być zwiększony w PCOS. Obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) można wykonać w celu wyszukania narośli na przysadce mózgowej.

Zespół Cushinga pojawia się, gdy łagodny guz przysadki mózgowej lub nadnerczy powoduje wytwarzanie zbyt dużej ilości kortyzolu i androgenów. Objawy mogą przypominać PCOS. Testy diagnostyczne dla tego zaburzenia obejmują testy kortyzolu w moczu i ślinie, a także test supresji deksametazonem.

Klasyczny przerost nadnerczy (CAH) to niedobór enzymów w nadnerczach, który prowadzi do nadmiernej produkcji DHEA-S (androgenu) i braku produkcji kortyzolu i aldosteronu, innych głównych hormonów nadnerczy. Jest to zwykle diagnozowane przy urodzeniu. Jednak stan zwany nieklasycznym przerostem nadnerczy jest wersją tego stanu, która jest bardzo podobna do PCOS. Prowadzi to do produkcji tego samego hormonu (DHEA-S), ale pacjenci nadal produkują normalne ilości kortyzolu i aldosteronu, więc może pozostać niezdiagnozowany aż do dorosłości. Test przesiewowy dotyczy hormonu zwanego 17-hydroksyprogesteronem, który jest mierzony rano.

Inne stany, które mogą wymagać wykluczenia, w zależności od objawów, obejmują ciążę, brak miesiączki podwzgórza i pierwotną niewydolność jajników.

Postawienie diagnozy PCOS może wymagać wytrwałości, ponieważ wiadomo, że jest ona niedodiagnozowana lub błędnie zdiagnozowana. Poszukaj drugiej opinii, jeśli twoja diagnoza nie jest jasna. Chociaż to wszystko może wydawać się przytłaczające, pamiętaj, że nie jesteś sam.

PCOS jest najczęstszym zaburzeniem endokrynologicznym wśród kobiet w wieku rozrodczym, dlatego jest wiele kobiet, które przeszły przez to lub obecnie przechodzą. Dotrzyj do grupy wsparcia i osób, którym zależy na tobie. Postępowanie zgodnie z radą lekarza i poznanie swojej choroby to najlepsze sposoby radzenia sobie z nią.