Znaczenie nauczania samodyscypliny dzieci

Twoja taktyka dyscypliny nie powinna polegać na kontrolowaniu dziecka. Zamiast tego dyscyplina powinna polegać na nauczeniu dziecka samokontroli. Dzieci, które uczą się samodyscypliny, będą lepiej przygotowane do stawiania czoła życiowym wyzwaniom, radzenia sobie ze stresem i dokonywania zdrowych wyborów, nawet gdy nie ma Cię w pobliżu.

Co oznacza samodyscyplina

Tylko dlatego, że dziecko jest grzeczne, niekoniecznie oznacza to, że ma samodyscyplinę. Zdyscyplinowane dzieci mogą zrezygnować z natychmiastowej gratyfikacji. Mogą dokonywać dobrych wyborów bez względu na to, jak się czują.

Dzieci, które mają samodyscyplinę, potrafią zdrowo radzić sobie z niewygodnymi emocjami. Nauczyli się radzenia sobie z gniewem i są w stanie kontrolować zachowania impulsywne. Mogą reagować z szacunkiem, gdy dorośli je poprawiają i mogą wziąć odpowiedzialność za swoje zachowanie.

Nauczyli się także dokonywać dla siebie zdrowych wyborów na podstawie ważenia zalet i wad swoich wyborów. Zamiast mówić: „Muszę to zrobić, ponieważ tak powiedzieli moi rodzice”, uznają, jak ważne jest dokonywanie zdrowych wyborów. Potrafią podejmować dobre decyzje w zakresie obowiązków domowych, prac domowych, pieniędzy, nacisku rówieśników i dbania o siebie.

Uczenie dzieci umiejętności samodyscypliny, gdy są małe, może pomóc im przez całe życie. Ludzie, którzy nigdy nie nauczą się samodyscypliny, mają tendencję do walki o zachowanie zdrowych nawyków, nawet w wieku dorosłym. Zarządzanie pracą szkolną, zatrudnieniem, pieniędzmi i obowiązkami domowymi wymaga samodyscypliny. Dorośli, którym brakuje samodyscypliny, mogą zmagać się z problemami, takimi jak zarządzanie czasem i zarządzanie pieniędzmi.

Przykłady braku samodyscypliny

• Czterolatek wielokrotnie przerywa rozmowy między dorosłymi, ponieważ nie może się doczekać swojej kolejki.
• Sześciolatka nieustannie wstaje z łóżka, ponieważ ma problemy z tolerowaniem nudy, gdy próbuje zasnąć.
• 8-latek przemyca niezdrowe jedzenie w chwili, gdy jego rodzice są poza zasięgiem jego wzroku.
• Dziesięciolatek spędza wolny czas w szkole, bawiąc się ołówkami, zamiast wykonywać swoją pracę.
• 12-latek mówi, że chce nauczyć się grać na skrzypcach, ale nigdy nie ćwiczy.
• 14-latek przyjmuje wyzwanie przyjaciela i próbuje ukraść batonika ze sklepu.
• 16-latka nie może się oprzeć odpowiedzi na SMS-a podczas prowadzenia samochodu.
• 18-latka postanawia spędzać czas na spotkaniach towarzyskich, zamiast wykonywać pracę niezbędną na zajęciach w college’u.

Przykłady samodyscypliny

• Czterolatka prosi o pomoc osobę dorosłą, zamiast agresywnie mścić się, gdy rówieśnik zabiera jej zabawkę.
• 6-latek sam się ubiera zaraz po śniadaniu bez konieczności przypominania.
• 8-letnie dziecko odmawia dołączenia do swoich przyjaciół, którzy drażnią się z innym dzieckiem.
• Dziesięciolatek siada do odrabiania lekcji po zjedzeniu popołudniowej przekąski.
• 12-latka co tydzień oszczędza pieniądze, dopóki nie będzie mogła kupić nowej gry, o której marzyła.
• 14-latek mówi swoim przyjaciołom, że nie może przyjść, bo musi się uczyć do testu.
• 16-latka postanawia nie chodzić na imprezę z przyjaciółmi, ponieważ uważa, że ​​na imprezie mogą być osoby nieletnie.
• 18-latek nie chce oszukiwać na teście, gdy jego przyjaciel oferuje mu odpowiedzi.

Nauczanie umiejętności samodyscypliny

Nauka samodyscypliny to proces trwający całe życie i wszystkie dzieci będą zmagać się z samodyscypliną w różnych momentach. Daj dziecku narzędzia odpowiednie do wieku, które pomogą mu ćwiczyć opieranie się pokusom i opóźnianie gratyfikacji.

Dobrą wiadomością jest to, że im bardziej samodyscyplina staje się twoje dziecko, tym mniej dyscypliny będzie od ciebie potrzebował. Kiedy Twoje dziecko przyjmie odpowiedzialność za swoje zachowanie, nie będziesz musiał ponosić tylu negatywnych konsekwencji. Zamiast tego będziesz mógł skupić się na uczeniu dziecka nowych umiejętności i budowaniu zdrowej relacji.