Obecnie w Stanach Zjednoczonych istnieje 7 zatwierdzonych leków dla dorosłych chorych na przewlekłe zapalenie wątroby typu B. Leki te obejmują 5 rodzajów leków przeciwwirusowych, które są przyjmowane jako pigułka raz dziennie przez 1 rok lub dłużej. Istnieją dwa rodzaje leków modulujących odporność zwanych „interferonem”, które podaje się we wstrzyknięciach w ciągu 6 miesięcy do 1 roku.
Ważne jest, aby wiedzieć, że nie każdy musi być leczony. Specjalista ds. Wątroby (lub lekarz posiadający wiedzę na temat wirusowego zapalenia wątroby typu B) powinien ocenić stan zdrowia poprzez badanie fizykalne, badania krwi i badanie obrazowe wątroby (USG, FibroScan [Transient Elastography] lub tomografii komputerowej). Następnie wspólnie z lekarzem omówicie, czy należy się Pani leczyć, ponieważ leki są najskuteczniejsze w przypadku objawów czynnej choroby wątroby. Ponadto porozmawiaj ze swoim lekarzem o badaniach klinicznych HBV, ponieważ testowanych jest kilka nowych leków dostępnych dla zarażonych dorosłych.
Zatwierdzone leki na wirusowe zapalenie wątroby typu B dla dorosłych (Stany Zjednoczone)
Leki przeciwwirusowe przyjmowane doustnie (analogi nukleozydów)
- Tenofovir disoproxil (Viread) to pigułka przyjmowana raz dziennie, z niewielkimi skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Ten lek jest uważany za lek pierwszego rzutu o doskonałym profilu oporności. (Zatwierdzony w 2008 r.)
- Alafenamid tenofowiru (Vemlidy) to pigułka przyjmowana raz dziennie, z niewielkimi skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Ten lek jest uważany za lek pierwszego rzutu o doskonałym profilu oporności. (Zatwierdzony w 2016 r.)
- Entekawir (Baraclude) to pigułka przyjmowana raz dziennie, z niewielkimi skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Ten lek jest uważany za lek pierwszego rzutu o doskonałym profilu oporności. (Zatwierdzony w 2005 r.)
- Telbivudine (Tyzeka lub Sebivo) to pigułka przyjmowana raz dziennie, z niewielkimi skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Ten lek jest uważany za opcję leczenia drugiego rzutu. (Zatwierdzony w 2006 r.)
- Adefovir Dipivoxil (Hepsera) to tabletka przyjmowana raz dziennie, z kilkoma skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Lek ten jest uważany za opcję leczenia drugiego rzutu i pacjenci muszą regularnie monitorować czynność nerek. (Zatwierdzony w 2002 r.)
- Lamiwudyna (Epivir-HBV, Zeffix lub Heptodin) to tabletka przyjmowana raz dziennie, z niewielkimi skutkami ubocznymi, przez co najmniej rok lub dłużej. Lek ten na ogół nie jest stosowany w Stanach Zjednoczonych, ponieważ jest mniej skuteczny niż nowsze leki i u większości ludzi lekooporność rozwija się w ciągu roku lub dwóch. (Zatwierdzony w 1998 r.)
Modulatory immunologiczne (interferony)
- Pegylowany interferon (Pegasys) podaje się we wstrzyknięciu raz w tygodniu, zwykle przez 6 miesięcy do 1 roku. Ten lek może powodować działania niepożądane, takie jak objawy grypopodobne i depresja. (Zatwierdzony w 2005 r.)
- Interferon Alpha (Intron A) podaje się we wstrzyknięciach kilka razy w tygodniu, zwykle przez 6 miesięcy do 1 roku, ale leczenie może być dłuższe. Ten lek może powodować działania niepożądane, takie jak objawy grypopodobne, depresja i bóle głowy. Jest to starszy lek i nie jest często używany. (Zatwierdzony w 1991 r.)
.
Discussion about this post