8 rzeczy do powiedzenia podczas karcenia dzieci

„Pamiętaj, aby użyć swoich słów”.

Jeśli chodzi o dyscyplinę, każdy rodzic powie ci, że chodzi o konsekwencję. Jeśli powiesz dziecku, że nadszedł limit czasu na uderzenie rodzeństwa jednego dnia, a następnego dnia go puścisz, wysyła mieszane wiadomości o tym, czy bicie jest dopuszczalne w twoim gospodarstwie domowym.

Dlatego musisz znaleźć wyrażenie, które konsekwentnie odnosi się do problemu behawioralnego Twojego dziecka. Jeśli Twoje dziecko bije lub wyzywa ludzi za każdym razem, gdy jest zły, powiedz: „Pamiętaj, aby użyć swoich słów”.

Celem powinno być, aby w końcu była w stanie przypomnieć sobie, że „użyj moich słów”, zanim zacznie się atakować. Przekazanie jej spójnej wiadomości od wszystkich pomoże jej rozwinąć język, którego potrzebuje, aby lepiej zarządzać własnym zachowaniem.

„Bez gryzienia”.

Kiedy dyscyplinujesz malucha, pamiętaj, że niekoniecznie rozumie on wszystko, co mówisz, ani nie może koniecznie podążać za wskazówkami, które dajesz.

Dlatego powinieneś ocenić sytuację tak, jak zrobiłby to maluch i porozmawiać z nim w języku, który zrozumie. Pomiń przydługi wykład i nie wdawaj się w dyskusję na temat wszystkich powodów, dla których zachowanie Twojego dziecka jest złe.

Maluchowi, który gryzie, możesz powiedzieć „Nie gryzienie” za każdym razem, gdy próbuje ugryźć. Starsze dziecko może być w stanie zrozumieć: „ Żadnego gryzienia. Gryzienie boli”.

W przypadku starszych dzieci możesz powtórzyć problem i potwierdzić, jak się czuje Twoje dziecko. Powiedz coś w stylu: „Wiem, że jesteś zdenerwowany, że twoja siostra nie podzieli się lalką. Ale musimy bawić się zabawkami na zmianę, więc kiedy ona skończy się zabawką, to będzie twoja kolej”.

Następnie możesz podzielić się alternatywnym wyborem, mówiąc: „Pobaw się zestawem kuchennym, aż nadejdzie Twoja kolej na zabawę lalką”. Kontynuuj z innymi opcjami. Przekierowanie pozwala dziecku poczuć, że może kontrolować swoje emocje i zachowanie.

„Idź na przerwę za uderzenie brata”.

Kiedy twoje dziecko zachowuje się skandalicznie, możesz mieć ochotę krzyknąć: „Po co to zrobiłeś?” lub „O czym myślałeś?” Ale utrata chłodu nikomu nie pomoże. Krzyki tylko eskalują sytuację.

Bez względu na to, jak bardzo jesteś zdenerwowany, używaj neutralnego tonu. Nadal możesz być stanowczy i bezpośredni, ale pomiń krzyki. To najlepszy czas na modelowanie skutecznego zarządzania emocjami.

Po prostu określ konsekwencje i powód, dla którego Twoje dziecko jest karane. „Brak elektroniki przez resztę dnia, ponieważ nie wyłączyłeś telewizora za pierwszym razem, gdy ci powiedziałem” lub „Przerwa na uderzenie”.

„Jeśli nie odbierzesz swoich zabawek, nie będziesz mógł dzisiaj bawić się w parku”.

Dziecko szybko dowiaduje się, czy groźby przerwy w pracy, uziemienia, odebrania gadżetów są uzasadnione, czy też są pustymi groźbami.

Ważne jest, aby dać dziecku ostrzeżenie, którego faktycznie chcesz przestrzegać. Jednym z najlepszych ostrzeżeń może być stwierdzenie „jeśli…to”.

Powiedz: „Jeśli nie odbierzesz teraz swoich zabawek, nie będziesz mógł dzisiaj iść do parku”. Następnie pozostaw wybór dziecku. Jeśli nie słucha, postępuj zgodnie z ostrzeżeniem, które mu dałeś. Nie dawaj mu wielokrotnych ostrzeżeń — albo ryzykujesz wytrenowanie go, że nie musi słuchać za pierwszym razem.

„Wiem, że to trudne, ale i tak oczekuję, że to zrobisz”.

Jako rodzic będziesz słyszeć takie rzeczy jak: „To niesprawiedliwe!” całe mnóstwo razy. Ważne jest, aby przyznać, że to, o co prosisz, może wydawać się trudne, ale jasno sprecyzuj swoje oczekiwania.

Tak długo, jak twoje oczekiwania są takie, które twoje dziecko jest w stanie spełnić, będzie bardziej prawdopodobne, że to zrobi, gdy jasno podasz, że w niego wierzysz.

Unikaj kłótni i debat. Złóż proste oświadczenie i zignoruj ​​dalsze protesty dotyczące tego, dlaczego nie może tego zrobić lub jak nie powinieneś oczekiwać, że zrobi tak wiele.

„Dziękuję za włożenie naczynia do zlewu, kiedy pierwszy raz o to poprosiłem.”

Dyscyplina nie powinna polegać tylko na wskazywaniu rzeczy, które Twoje dziecko robi źle. Ważne jest również, aby zwracać uwagę na to, co robi dobrze.

Pochwała zachęca dziecko do powtarzania dobrego zachowania. Więc nie zapomnij powiedzieć mu, że doceniasz, gdy gra cicho lub gdy wykonuje obowiązki bez pytania.

„Kiedy skończysz sprzątać swój pokój, możesz bawić się na zewnątrz”.

Kuszące może być przypomnienie dzieciom, czego tracą, mówiąc: „Nie możesz bawić się na zewnątrz, dopóki nie posprzątasz pokoju”.

Zamiast mówić dziecku, czego nie może zrobić, użyj babcinej zasady dyscypliny i postaw ją w pozytywnym świetle. Powiedz: „Kiedy skończysz sprzątać swój pokój, możesz bawić się na zewnątrz”.

Następnie zostaw dziecku decyzję, kiedy chce posprzątać swój pokój. Oprócz prac domowych sprawdza się to dobrze w pracy domowej. Powiedz: „Możesz korzystać ze swojej elektroniki, gdy tylko skończysz pracę domową”.

Chociaż oznacza to samo, co negatywne sformułowanie, sformułowanie go w pozytywny sposób daje dzieciom zachętę. Podobnie do sposobu, w jaki dorośli zarabiają pensję za pójście do pracy, dzieci zaczynają dostrzegać, że one również mogą zyskać przywileje za swoje dobre zachowanie.

„Używaj swoich chodzących stóp”.

Większość dzieci słyszy dużo o rzeczach, których nie wolno im robić, na przykład „Przestań walić w klocki” i „Nie uciekaj”. Ale pomocne może być przypomnienie im o dobrym zachowaniu, które chcesz zobaczyć, w przeciwieństwie do złego zachowania, które chcesz, aby przestali.

Zamiast więc mówić „Nie biegaj”, spróbuj „Korzystaj z chodzących stóp”. Albo zamiast mówić „Nie krzycz”, powiedz „Użyj swojego wewnętrznego głosu”.

Wskazywanie na zachowanie, które chcesz zobaczyć, kładzie większy nacisk na dobro, a nie na złe. A to może zmotywować dzieci do lepszego zachowania.

Chociaż zajmowanie się niewłaściwym zachowaniem jest frustrujące, słowa, których używasz, mogą być kluczem do pomocy dziecku w dokonywaniu lepszych wyborów. Oczywiście wszystkie dzieci czasami popełniają błędy i testują granice. Jednak konsekwentne używanie tych zwrotów dyscypliny może być jednym z najlepszych sposobów rozwiązywania problemów z zachowaniem.