Co to jest rzęsistkowica?

Rzęsistkowica jest chorobą przenoszoną drogą płciową (STD). Jest to jeden z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową i może być określany jako „trich”. Objawy obejmują swędzenie, podrażnienie i wydzielinę u kobiet oraz ból przy oddawaniu moczu u mężczyzn. Jest wywoływany przez pasożyta, można go zdiagnozować w badaniu fizykalnym i analizie mikroskopowej, i można go leczyć za pomocą Flagyl (metronidazol), środek przeciwdrobnoustrojowy.

Objawy rzęsistkowicy

Objawy rzęsistkowicy mogą pojawić się od kilku dni do miesiąca po zarażeniu, a zanim objawy pojawią się, może wystąpić nawet kilkumiesięczne opóźnienie. W rzeczywistości wiele osób w ogóle nie ma objawów, ale nadal może przenosić infekcję na innych.

Objawy u kobiet

Objawy u kobiet są zwykle bardziej zauważalne niż objawy u mężczyzn. Kobiety na ogół doświadczają objawów rzęsistkowicy w ciągu 1 do 4 tygodni od początkowego zakażenia.

Objawy rzęsistkowicy u kobiet obejmują:

• Podrażnienie i swędzenie pochwy i okolic
• Pienista, kolorowa wydzielina z pochwy
• Silny zapach pochwy
• Ból podczas stosunku
• Ból podczas oddawania moczu

Powikłania u kobiet

• Rzęsistkowica może negatywnie wpływać na wynik ciąży. Kobiety w ciąży zarażone pasożytem częściej rodzą przedwczesny poród i częściej rodzą dziecko o niskiej masie urodzeniowej.

Objawy u mężczyzn

Większość mężczyzn z rzęsistkowicą nie ma żadnych objawów. Kiedy to robią, ich objawy są na ogół łagodne i obejmują:

• Ból podczas oddawania moczu
• Ból podczas wytrysku
• Rozładować się
• Dyskomfort penisa

Rzęsistkowica i HIV

Jeśli masz rzęsistkowicę, jesteś bardziej podatny na zakażenie wirusem HIV, wirusem wywołującym AIDS. Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, rzęsistkowica zwiększa prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa HIV na swoich partnerów seksualnych.W przypadku kobiet istnieje silniejszy związek między rzęsistkowicą a HIV niż w przypadku mężczyzn.

Powoduje

Rzęsistkowica dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety i jest wywoływana przez jednokomórkowy organizm pasożytniczy znany jako Trichomonas vaginalis. Infekcja jest przenoszona drogą płciową i może rozprzestrzeniać się podczas stosunku płciowego, a także przez kontakt skóry ze skórą obejmujący pochwę lub penisa. Pasożyt może żyć w pochwie i wokół niej lub wewnątrz penisa i zwykle nie jest związany z działaniem innych obszarów ciała. Nie rozprzestrzenia się poprzez uścisk dłoni, dotykanie lub całowanie.

Jak się rozprzestrzenia

CDC szacuje, że ponad 2 miliony ludzi w Stanach Zjednoczonych jest zarażonych rzęsistkowicą. Im częstsze i bardziej rozpowszechnione, tym większe prawdopodobieństwo zakażenia. Uprawianie seksu bez zabezpieczenia z osobą, która może być zarażona, zwiększa prawdopodobieństwo, że sam zachorujesz na infekcję.

Wpływ na organizm

U kobiet rzęsistkowica powoduje zakażenie pochwy zwane zapaleniem pochwy. U mężczyzn infekuje cewkę moczową, rurkę wewnątrz prącia, która przenosi plemniki i mocz. Pasożyt atakuje warstwę pod skórą i wywołuje reakcję zapalną. Obecność pasożyta i wynikający z niego stan zapalny powoduje charakterystyczny swędzenie, ból, wydzielinę i zapach związany z rzęsistkowicą.

Diagnoza

Objawy rzęsistkowicy są nieco niejasne i podobne do objawów chorób skóry lub innych chorób przenoszonych drogą płciową. Wizyta u lekarza jest konieczna do ostatecznej diagnozy, zwłaszcza że istnieje lek przeciwpasożytniczy na receptę, który może wyleczyć infekcję.

Jak identyfikowany jest organizm

Zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet próbki mogą być badane pod kątem samego pasożyta, co można zwizualizować pod mikroskopem. W diagnostyce infekcji można również zastosować test reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), który umożliwia wykrycie składników genetycznych pasożyta.

Diagnoza u kobiet

Jeśli masz rzęsistkowicę, badanie fizykalne może wykazać podrażnienie pochwy, a także wydzielinę, a także może pojawić się charakterystyczny zapach. Rzęsistkowica może również powodować podrażnienie szyjki macicy, która znajduje się wewnątrz organizmu i może być uwidoczniona tylko podczas badania lekarskiego.

Wymaz z pochwy, cewki moczowej (rurka na mocz) lub szyjki macicy dostarcza niewielką próbkę wydzieliny pochwowej. Twoi pracownicy służby zdrowia mogą następnie obejrzeć tę próbkę pod mikroskopem. Ta metoda diagnostyczna nazywa się za pomocą mokrego mocowania. Może służyć do wizualizacji samego pasożyta.

Pasożyt wywołujący rzęsistkowicę nie zawsze jest jednak widoczny na mokrym wierzchowcu. Twoi pracownicy służby zdrowia mogą również hodować wydzieliny pochwowe na specjalnym podłożu, aby umożliwić organizmowi wzrost, zwiększając szanse na jego zidentyfikowanie. Do diagnozy można również wykorzystać badanie moczu.

Diagnoza u mężczyzn

Badanie fizykalne rzadko jest nieprawidłowe u mężczyzn z zakażeniem rzęsistkowicą. Jeśli masz objawy infekcji, Twój lekarz może wykonać test na infekcję za pomocą próbki moczu lub wymazu z cewki moczowej.

Ponadto test PCR z wymazem z nosa może być stosowany zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.

Leczenie

Leczenie rzęsistkowicy jest ogólnie skuteczne, jeśli jesteś w dobrym stanie zdrowia. W przypadku kobiet zaleca się 500 mg Flagyl (metronidazol) dwa razy dziennie przez siedem dni, natomiast u mężczyzn pojedynczą, dwugramową dawkę metronidazolu. Alternatywnym schematem zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet jest pojedyncza dwugramowa dawka Tindamax (tynidazol).

Dla mężczyzn i kobiet, którzy byli leczeni, a infekcja nawróciła, przepisywane są dodatkowe dawki. Powtórzenie powyższego schematu jest zalecane u tych, których nawracające zakażenie było spowodowane ponownym narażeniem od nieleczonego partnera seksualnego.

Jeśli leczenie początkowego zakażenia nie powiodło się, powodując utrzymywanie się zakażenia, u kobiet zaleca się raz dziennie dwugramową dawkę metronidazolu lub tynidazolu przez siedem dni. W przypadku mężczyzn zaleca się 500 mg metronidazolu dwa razy dziennie przez siedem dni.

Nie należy pić alkoholu przez kilka dni podczas stosowania tych leków, ponieważ połączenie może wywołać ciężką reakcję fizyczną charakteryzującą się wysokim ciśnieniem krwi, dusznością, nudnościami i wymiotami.

Po zastosowaniu leków zaleca się powstrzymanie się od aktywności seksualnej bez zabezpieczenia przez tydzień i do czasu ustąpienia objawów. Dzieje się tak, ponieważ pozbycie się infekcji zajmuje około tygodnia. Ważne jest również, aby Twoi partnerzy seksualni byli leczeni na rzęsistkowicę w tym samym czasie, aby zmniejszyć ryzyko reinfekcji.

Zapobieganie

Podczas gdy powstrzymywanie się od seksu waginalnego, oralnego i analnego jest jedynym niezawodnym sposobem zapobiegania infekcji rzęsistkowicy, wykazano, że konsekwentne i prawidłowe stosowanie prezerwatyw zmniejsza ryzyko infekcji.