Jak ustawić zdrowe granice dla dzieci

Każdy rodzic wie, że testowanie limitów leży w naturze dzieci; wydaje się, że wszystkie dzieci rodzą się, wiedząc, jak to zrobić, na przykład oddychać lub sięgać po coś, czego nie powinny. Zaletą tego trudnego zachowania jest to, że przekraczanie granic jest ważną częścią dorastania i stawania się bardziej niezależnym, a pewnego dnia samodzielnego myślenia i (miejmy nadzieję) dokonywania dobrych wyborów.

Dzieci muszą teraz napiąć mięśnie przesuwające granice, a czasem rzucać ci wyzwanie i nie zgadzać się z tobą, aby mogły coraz bardziej podkreślać swoją indywidualność w miarę dorastania. Twoja misja — i jako rodzic już zdecydowałeś się to zaakceptować — polega na nauczeniu dzieci, jak z szacunkiem sprawdzać swoje granice, bez złości i wyzywania, i aby wiedzieć, że ostatecznie to ty, jako rodzic, rządzisz.

Dlaczego dzieci potrzebują granic

Istnieje wiele powodów, dla których ważne jest, aby dzieci miały granice.

Wiedząc, kto jest szefem

Dzieci czują się niepewnie, gdy nie mają wyraźnych granic. Tak jak dzieci potrzebują przewidywalnych procedur, aby były zdrowe, i zasad — takich jak nieprzechodzenie przez ulicę bez osoby dorosłej — aby zapewnić im bezpieczeństwo, tak potrzebują granic, które dadzą im poczucie bezpieczeństwa.

Na przykład, jeśli dziecko czuje, że zwykle może przekonać swoich rodziców do robienia tego, co chce, poczuje, że jest silniejsze od swoich rodziców. Niezależnie od tego, czy dziecko zdaje sobie z tego sprawę, czy nie, ta niepewność i poczucie, że jest w stanie zdominować ludzi którzy powinni być odpowiedzialni, sprawią, że poczują się niespokojni i niepewni. Wniosek: w walce o władzę rodzic musi być wyraźnym zwycięzcą.

Posiadanie solidnego poczucia siebie

Brak granic wypacza poczucie siebie dzieci. Istnieje wyraźna różnica między dobrą samooceną a narcyzmem. Brak ograniczeń zasiewa nasiona narcyzmu i uprawnień. Zachęca również dziecko do myślenia o ludziach i rzeczach wokół nich jako o rzeczach, które istnieją, aby zaspokoić ich potrzeby i dać im to, czego chcą. Dzieci bez granic i dyscypliny doznają niegrzecznego przebudzenia, gdy nie zawsze dostają to, czego chcą.

Zmniejszenie konfliktu

Ustalanie limitów usuwa – lub przynajmniej znacznie ogranicza – argumenty, backtalk i dyskusję. To nie znaczy, że dzieci nie będą próbowały postawić na swoim. Jednak wiedza, jakie są granice i przypominanie im, gdy próbują cię przetestować, pomaga zmniejszyć ilość tego, co twoje dziecko stworzy, gdy będzie próbowało cię przekonać, abyś dał mu to, czego chce.

Granice są jak konsekwencje — gdy już ustalisz, że istnieją zasady i konsekwencje nieprzestrzegania tych zasad, stopniowo będzie coraz mniej odpychań, gdy dzieci nauczą się modyfikować swoje zachowanie zgodnie z oczekiwaniami.

Jak ustalić granice

Oto kilka sposobów, w jakie rodzice mogą delikatnie poprowadzić dzieci we właściwym kierunku podczas testowania granic.

Nawiąż skuteczną komunikację

Naucz dzieci wyrażania swoich opinii i potrzeb z szacunkiem. Jednym z ważnych sposobów, w jaki możesz to zrobić, jest modelowanie pożądanego zachowania. Mów do dziecka uprzejmym tonem, bądź stanowczy, ale przyjacielski, gdy dyscyplinujesz i nigdy nie krzycz na dziecko ani nie lekceważ go, gdy robi coś złego lub nie zgadzasz się z nim.

Miej zasady rodzinne

Jasno określ, co znajduje się w „strefie absolutnie zakazanej”. Ustal jasne zasady ze swoimi dziećmi. Poinformuj ich, że jesteś otwarty na ich wysłuchanie, jeśli uznają, że zasada jest niesprawiedliwa — o ile będą zwracać się do ciebie z szacunkiem. Są jednak pewne zasady, takie jak jazda na rowerze w kasku, których nie można negocjować i których należy zawsze przestrzegać.

Zachowaj krótkie instrukcje

Nie prowadź długiej dyskusji z małym dzieckiem. Tak, ważne jest, aby dziecko czuło, że jego myśli i emocje są słyszane i że rodzice się o nie troszczą.

Ale wdawanie się z pięciolatkiem w długie wyjaśnienia, dlaczego muszą iść wcześnie spać lub dlaczego nie powinni nagle puścić twojej ręki i biegać po parkingu, nie ma żadnego sensu. Rozwojowo, Twoje dziecko nie będzie w stanie w pełni słuchać, przyswajać reguły i zapamiętywać tych informacji następnym razem.

Skuteczniejszą rzeczą do zrobienia jest nadanie im konsekwencji. Na przykład bieganie po parkingu może oznaczać, że nie będziesz mógł kupić im ulubionej przekąski w sklepie. Przypomnij im, co mają robić zamiast tego: „Będziesz trzymać mnie za rękę, gdy będziemy chodzić z samochodu do sklepu”.

Lub przypomnij dziecku, że skoro nie przygotowało się do snu na czas, nie będzie miało czasu na ulubioną bajkę na dobranoc ani dodatkowe przytulenie z tobą. Te taktyki są znacznie bardziej skuteczne zarówno w przypadku młodszych, jak i starszych dzieci w wieku szkolnym.

Bądź konsekwentny

Nie przerzucaj się, jakie są granice. Jeśli mówisz, że jednej nocy przed snem nie mówisz o telewizji, tylko po to, by wieczorem się ugiąć, wysyłasz dziecku jasny komunikat, że zasady niewiele znaczą, nie trzeba ich szanować i można je łatwo zmieniony.

Podążaj przez

Prześledź konsekwencje złego zachowania. Nie bój się karać ani nie martw się, że Twoje dziecko będzie na Ciebie zdenerwowane lub rozgniewane. To normalne, a na dłuższą metę Twoje dziecko skorzysta na ustalonych przez Ciebie granicach, aby było zdrowe i szczęśliwe.

Mieć cierpliwość

Nie oczekuj, że dzieci dostaną to od razu. Być może będziesz musiał dać dziecku kilka przyjaznych przypomnień, zanim pogrąży się w tym złym lub niebezpiecznym zachowaniu, które doprowadzi do konsekwencji, których nie chce. Praktyka czyni mistrza, a granice, jak wszystko inne, mogą wymagać kilku prób, zanim dziecko przypomni sobie, co ma robić.

Złe lub niepożądane zachowania u dzieci często nie są zamierzone. Pamiętaj, że jako rodzic budujesz zdrowe, pozytywne i pełne szacunku nawyki wobec siebie i innych. Te lekcje wymagają mnóstwa ćwiczeń i powtórek, co jest wyczerpujące dla rodzica. Jednak w ten sposób dzieci uczą się i integrują ważne lekcje do wykorzystania w przyszłości.