Skala siły mięśni w fizjoterapii

Nauczyciele nie są jedynymi, którzy uważnie śledzą systemy oceniania.

Fizjoterapeuci stosują system klasyfikacji siły mięśni, aby zobaczyć, jak działa mięsień lub grupa mięśni.

Terapeuci zazwyczaj używają systemu podczas wstępnej oceny i oceny, a następnie w regularnych odstępach czasu w celu określenia postępów pacjenta podczas rehabilitacji.

Pomiar siły mięśni może być ważną częścią planu rehabilitacji, zwłaszcza jeśli fizjoterapeuta uważa, że ​​osłabienie mięśni przyczynia się do bólu i ograniczonej mobilności.

Istnieje kilka sposobów pomiaru siły mięśni. Dostarczają zarówno obiektywnych, jak i obserwacyjnych wyników.

Ten artykuł wyjaśnia, czym jest siła mięśni i jak można ją zmierzyć na dwa sposoby: poprzez ręczne testowanie mięśni i testy dynamometryczne.

Definiowanie siły

Siła mięśni jest definiowana jako zdolność mięśnia do skurczu i wytworzenia maksymalnej siły podczas pojedynczego wysiłku. Siła mięśni różni się od wytrzymałości mięśni, gdy przez dłuższy czas wywierana jest mniejsza siła (np. gdy ktoś skacze lub podskakuje na mini trampolinie).

Aby osiągnąć optymalną sprawność fizyczną i mobilność, potrzebna jest zarówno siła, jak i wytrzymałość mięśni. Wiele rzeczy może zakłócić ten wynik, w tym:

• Ostra lub przewlekła choroba
• Obrażenia
• Brak doświadczenia
• Niedożywienie
• Choroba neuronu ruchowego
• Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego
• Choroba nerwowo-mięśniowa

• Otyłość

• Niepełnosprawność
• Ciężkie zapalenie stawów
• Operacja

Jeśli zostaniesz skierowany do PT, siła mięśni prawie na pewno będzie miała wpływ na Twój plan leczenia, bez względu na to, jaką masz dolegliwość. I są szanse, że zaangażowane będą mięśnie wszystkich rozmiarów.

Na przykład fizjoterapeuta może badać duże mięśnie, takie jak biceps lub ścięgno podkolanowe, a także mniejsze mięśnie, takie jak nadgarstek i ręka, zwłaszcza jeśli dochodzi do siebie po operacji cieśni nadgarstka.

Fizjoterapeuci stosują dwie metody pomiaru siły mięśni: ręczne testowanie mięśni i testowanie dynamometryczne.

Ręczne testy mięśni

Ręczne testowanie mięśni (MMT) to najczęstszy sposób testowania siły mięśni. W tym teście PT naciska na ciało w określonych kierunkach, podczas gdy pacjent opiera się naciskowi.

Podobnie jak nauczyciel, fizjoterapeuta przydziela ocenę, która odzwierciedla, jak dobrze pacjent był w stanie oprzeć się presji. Siłę mięśni mierzy się w pięciostopniowej skali:

• 0/5: Ocena 0/5 oznacza, że ​​nie jesteś w stanie wywołać żadnego zauważalnego skurczu w określonym mięśniu. Może się to zdarzyć, gdy mięsień jest sparaliżowany, na przykład po udarze, urazie rdzenia kręgowego lub radikulopatii szyjnej lub lędźwiowej. Czasami ból może zapobiec skurczowi mięśnia.

• 1/5: Stopień 1/5 występuje, gdy obserwuje się skurcz mięśni, ale nie występuje ruch. W tym przypadku mięsień nie jest wystarczająco silny, aby unieść daną część ciała wbrew grawitacji lub przesunąć ją w pozycji o obniżonej grawitacji. Niewielki skurcz można wykryć za pomocą palpacji (dotyk fizyczny), ale nie na tyle, aby wpłynąć na ruch.

• 2/5: Ocena 2/5 jest przypisywana, gdy mięsień może się kurczyć, ale nie może w pełni poruszyć częścią ciała wbrew grawitacji. Jednakże, gdy grawitacja zostanie zmniejszona lub wyeliminowana wraz ze zmianą pozycji ciała, część ciała będzie mogła poruszać się w pełnym zakresie ruchu.

• 3/5: Z oceną 3/5 jesteś w stanie w pełni napiąć mięsień i część ciała w pełnym zakresie ruchu wbrew sile grawitacji. Ale kiedy stosuje się opór, mięsień nie jest w stanie utrzymać skurczu.

• 4/5: Ocena 4/5 wskazuje, że mięsień poddaje się maksymalnemu oporowi. Mięsień jest w stanie się kurczyć i zapewniać opór, ale gdy wywierany jest maksymalny opór, mięsień nie jest w stanie utrzymać skurczu.

• 5/5: Stopień 5/5 oznacza, że ​​mięsień funkcjonuje normalnie i jest w stanie utrzymać swoją pozycję nawet przy maksymalnym obciążeniu.

Czasami PT może oceniać siłę w pół przyrostach, używając znaku + lub -. Na przykład ocena 4+/5 wskazuje, że mięsień poddał się maksymalnemu oporowi, ale był w stanie zapewnić pewien opór podczas testu.

Ocena 4/5 oznacza, że ​​mięsień nie był bliski załamania się podczas testu.

MMT jest popularny, ponieważ jest niedrogi i łatwo dostępny. Jest łatwy w wykonaniu i nie wymaga specjalnego sprzętu.

Mimo to metoda testowania jest mniej wiarygodna w zakresie od dobrego (4/5) do normalnego (5/5), a wyniki często różnią się między jednym a drugim PT.

Testy dynamometryczne

Inna metoda pomiaru siły mięśni nazywa się dynamometrią i wykorzystuje podręczne urządzenie zwane dynamometrem.

Testy dynamometryczne oceniają zależność między długością a napięciem mięśnia, co oznacza, jak duże napięcie wywiera mięsień podczas skurczu izometrycznego w stosunku do długości mięśnia.

Test polega na umieszczeniu części ciała w pozycji, w której nie ma na nią wpływu grawitacja. Po przyłożeniu dynamometru do mięśnia pacjent przez kilka sekund wywiera na niego nacisk.

Następnie wyświetlany jest odczyt w funtach lub kilogramach. Niektóre urządzenia są cyfrowe, a inne sprężynowe.

Aby określić ilościowo względną siłę mięśni, odczyt dynamometryczny jest porównywany z wartościami referencyjnymi (oczekiwanymi) dla osoby w Twoim wieku i płci. Te odczyty są wykorzystywane do śledzenia wydajności podczas fizjoterapii.

Streszczenie

Siła mięśni jest definiowana jako zdolność mięśnia do skurczu i wytworzenia maksymalnej siły podczas pojedynczego wysiłku. Bez względu na to, jak silny możesz się czuć, gdy dochodzisz do siebie po chorobie lub kontuzji, dwa rodzaje testów mogą powiedzieć Ci, jak silne są Twoje mięśnie: manualne badanie mięśni i badanie dynamometryczne. Ten pierwszy, bardziej powszechny z tych dwóch, wymaga PT, aby naciskał na ciało, podczas gdy pacjent opiera się naciskowi. PT następnie ocenia wysiłek. Drugi test mierzy napięcie, jakie mięsień wywiera podczas skurczu izometrycznego. Testy dostarczają informacji, które mogą ukierunkować plan rehabilitacji pacjenta.

Jeśli doświadczasz osłabienia mięśni powodującego utratę sprawności ruchowej, porozmawiaj ze swoim lekarzem o zbadaniu możliwych przyczyn. Możesz zostać skierowany do chirurga ortopedy, jeśli uważa się, że przyczyną jest układ mięśniowo-szkieletowy lub neurologa, jeśli uważa się, że osłabienie mięśni jest spowodowane zaburzeniem nerwowym. Tylko właściwa diagnoza może prowadzić do skutecznego planu rehabilitacji.