Przyczyny i czynniki ryzyka lęku

Większość ludzi od czasu do czasu odczuwa niepokój, ale jeśli te uczucia są ekstremalne, wpływają na codzienne życie i nie ustępują, mogą być objawem zaburzenia lękowego.

Istnieje kilka rodzajów zaburzeń lękowych, w tym uogólnione zaburzenie lękowe (GAD), zespół lęku napadowego i zaburzenia związane z fobią.

Chociaż dokładna przyczyna tych zaburzeń nie jest znana, uważa się, że zaangażowane są pewne czynniki ryzyka, takie jak predyspozycje genetyczne, struktura mózgu i stresujące doświadczenia życiowe. Czynniki te mogą się różnić dla każdego rodzaju zaburzenia lękowego.

Najczęstsze przyczyny

Nie jest znana przyczyna zaburzeń lękowych, ale wspólne dla nich czynniki ryzyka obejmują:

• Stresujące, negatywne doświadczenia życiowe lub czynniki środowiskowe we wczesnym dzieciństwie lub dorosłości: badacze zdrowia psychicznego odkryli, że trauma z dzieciństwa może zwiększać ryzyko rozwoju zaburzeń lękowych u danej osoby. Te doświadczenia mogą obejmować znęcanie się fizyczne i psychiczne, zaniedbanie, śmierć ukochanej osoby, porzucenie, rozwód i izolację.

• Cechy temperamentu nieśmiałości lub zahamowania behawioralnego w dzieciństwie: Dziecko z zahamowaniem behawioralnym będzie wykazywać lękowe, ostrożne i unikające zachowanie, gdy znajdzie się w pobliżu nieznanych ludzi, przedmiotów i sytuacji.

• Historia lęku lub innych stanów zdrowia psychicznego u biologicznych krewnych: Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie zaburzeń lękowych, jeśli bliski członek rodziny, taki jak rodzic, ma takie zaburzenia.

• Niektóre schorzenia fizyczne: Problemy z tarczycą lub arytmie serca to przykłady schorzeń, które mogą powodować lub nasilać objawy lękowe.

Genetyka

Podobnie jak w przypadku wielu chorób psychicznych i medycznych, osoba może być genetycznie predysponowana do rozwoju zaburzeń lękowych. Badania wykazały, że krewni pierwszego stopnia (członkowie rodziny najbliżej z tobą spokrewnieni, tacy jak rodzic, rodzeństwo lub dziecko) osoby z zaburzeniami lękowymi są bardziej narażeni na ogólne zaburzenia nastroju i zaburzenia lękowe.

Podczas gdy badania nad genetyką i zaburzeniami lękowymi wciąż ewoluują, ostatnie badania wykazały związek między rozwojem zaburzeń lękowych a pewnymi markerami genetycznymi – genami lub sekwencjami DNA o znanej fizycznej lokalizacji na chromosomie. Zmiany w tych genach mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń lękowych u danej osoby. Jest to określane jako posiadanie predyspozycji genetycznych lub wrażliwości genetycznej.

Badania asocjacyjne całego genomu (GWAS) obejmują skanowanie markerów genetycznych wielu osób cierpiących na określoną chorobę. GWAS 2020, największy do tej pory GWAS lęku, zidentyfikował nowe warianty genetyczne w kilku genach i wokół nich – niektóre z nich już podejrzewano o powiązanie z lękiem.

Te geny odgrywają ważną rolę w następujących obszarach:

• Oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) (która wpływa na reakcję organizmu na stres)
• Rozwój neuronalny (proces biologiczny, który wytwarza komórki nerwowe)
• Globalna regulacja ekspresji genów (zaangażowana w kontrolowanie lub utrzymywanie pewnych cech genów)

Badania wykazały również, że kobiety są około dwa razy bardziej narażone na rozwój zaburzeń związanych ze strachem i lękiem niż mężczyźni. Co ciekawe, jednym z genów zidentyfikowanych jako silnie powiązany z objawami lękowymi w badaniu 2020 GWAS był gen receptora estrogenowego (ESR1). Estrogen wpływa na płodność, funkcje związane z płcią, nastrój, siłę kości, a nawet zdrowie serca.

Czynniki ryzyka rozwoju fizycznego

Osoby z zaburzeniami lękowymi mogą mieć zmiany w strukturze i funkcji mózgu. Niektóre schorzenia sercowo-naczyniowe są również związane z zaburzeniami lękowymi.

Struktura mózgu

Uważa się, że różnice w niektórych częściach mózgu, a także objętość istoty szarej (która składa się głównie z komórek nerwowych) są powiązane z zaburzeniami lękowymi.

Układ limbiczny to zbiór struktur mózgowych, które między innymi biorą udział w regulacji wielu podstawowych reakcji emocjonalnych. W szczególności ciało migdałowate jest częścią układu limbicznego, która bierze udział w automatycznej reakcji na strach, a także w integracji pamięci i emocji.

Różnice w tych obszarach są związane z zaburzeniami lękowymi. Jednak badania struktur mózgowych u osób z zaburzeniami lękowymi przyniosły niespójne wyniki dotyczące obszarów dotkniętych chorobą i ich różnic.

Układ sercowo-naczyniowy

Stany chorobowe, takie jak problemy z tarczycą lub arytmie serca, są często związane z lękiem. Oba te stany mogą mieć skutki podobne do objawów lęku i ataków paniki i mogą nasilać objawy zaburzeń lękowych.

Fizyczne oznaki lęku i ataków paniki mogą obejmować:

• Kołatanie serca, łomotanie serca lub szybkie tętno

• Wyzysk
• Drżenie lub drżenie
• Duszność i uczucie duszności lub dławienia
• Uczucia zbliżającej się zagłady
• Poczucie bycia poza kontrolą

Istnieje duża częstość występowania objawów i zaburzeń psychicznych związanych z chorobami tarczycy. Arytmie serca lub kołatanie serca mogą być również wywołane przez stres.

Czynniki ryzyka związane ze stylem życia

Szereg czynników ryzyka związanych ze stylem życia jest powiązanych z zaburzeniami nastroju i lękami:

• Dieta: niektóre pokarmy mogą nasilać objawy lęku lub depresji. Ludzie mogą również odczuwać lęk jako objaw odstawienia, jeśli przestaną spożywać niektóre produkty spożywcze i napoje zawierające substancje takie jak kofeina, alkohol i cukier.

• Ćwiczenia: Amerykańskie wytyczne dotyczące aktywności fizycznej dla Amerykanów zalecają co najmniej 150 minut ćwiczeń o umiarkowanym lub intensywnym wysiłku tygodniowo, aby zmniejszyć ryzyko depresji.

• Palenie: Palenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem depresji, lęku i innych zaburzeń psychicznych.

Wyzwalacze lękowe

Istnieje kilka zdarzeń, stanów i substancji, które mogą wywoływać lub nasilać objawy zaburzeń lękowych, w tym:

• Kofeina i inne stymulanty: Badania wykazały, że kofeina wywołuje ataki paniki u dorosłych, u których zdiagnozowano pewne zaburzenia lękowe, w tym zespół lęku napadowego, GAD i zespół lęku społecznego. Zarówno spożywanie kofeiny w nadmiarze, jak i odstawienie kofeiny może powodować lub nasilać lęk u niektórych osób.

• Używanie substancji psychoaktywnych: Istnieje wysoka współwystępowanie (związek między chorobami) między zaburzeniami lękowymi a zaburzeniami związanymi z używaniem substancji. Chociaż niektóre substancje mogą pomóc w walce z lękiem na krótką metę, efekty są tylko tymczasowe. Stosowanie substancji może powodować uzależnienie psychologiczne lub fizjologiczne, co może nasilać objawy lękowe. Badania wykazały również, że używanie alkoholu lub narkotyków w celu radzenia sobie z objawami lęku może być szczególnie problematyczne, ponieważ może prowadzić do dodatkowego ryzyka rozwoju zaburzeń związanych z używaniem substancji. Podobnie jak w przypadku kofeiny, ludzie mogą odczuwać gorszy niepokój, jeśli piją alkohol w nadmiarze, a także gdy przestają pić (odstawienie).

• Nagłe zaprzestanie przyjmowania leków: Jeśli nagle przestaniesz brać leki na zaburzenia lękowe, takie jak leki przeciwdepresyjne (takie jak Prozac lub Celexa) i benzodiazepiny (takie jak Xanax i Valium), możesz doświadczyć odstawienia lub nawrotu objawów lękowych. Jeśli lekarz stwierdzi, że nadszedł czas, aby przerwać przyjmowanie leków, zostaniesz poprowadzony przez proces stopniowego zmniejszania dawki, aby uniknąć lęku z odbicia lub objawów odstawienia.

Streszczenie

Dokładna przyczyna zaburzeń lękowych nie jest znana. Bardziej prawdopodobne jest, że zamiast jednej przyczyny, na ryzyko wystąpienia zaburzeń lękowych wpływa wiele różnych czynników, takich jak genetyka, środowisko, w którym dorastał, ogólny stan zdrowia i przyjmowanie pewnych leków. lub używać substancji.

Dla osób, ustalenie ich osobistych czynników ryzyka, a także identyfikacja konkretnych wyzwalaczy, które wywołują u nich lęk, jest ważne dla radzenia sobie z chorobą.

Niektóre czynniki ryzyka lęku, takie jak historia rodziny lub pewne narażenia środowiskowe, nie są sprawami, nad którymi masz kontrolę, ale istnieją inne czynniki, które możesz zmienić.

Możesz na przykład skoncentrować się na zmianach stylu życia, takich jak odżywianie się pożywną dietą, regularna aktywność fizyczna, rzucenie palenia lub używanie substancji psychoaktywnych oraz szukanie wsparcia u przyjaciół, rodziny i specjalistów od zdrowia psychicznego, kiedy tego potrzebujesz.

Jeśli ktoś, na kim Ci zależy, odczuwa lęk, jednym z najważniejszych sposobów, w jaki możesz mu pomóc, jest zrozumienie. Możesz również zachęcać i wspierać ich w szukaniu pomocy u specjalisty zdrowia psychicznego.

Często Zadawane Pytania

Co powoduje atak lęku?

Nie ma jednej przyczyny napadów lękowych. Ataki mogą wystąpić nieoczekiwanie. Mogą być również wywołane przez wyzwalacz (obiekt lub sytuację, która jest powiązana z twoim lękiem), stres, kofeinę, używanie substancji (zwłaszcza stymulantów) i nagłe odstawienie leków.

Co powoduje niepokój u dzieci?

Lęk u dzieci jest powszechny i ​​nie oznacza, że ​​mają zaburzenie lękowe. Jednak niektóre zaburzenia lękowe rozwijają się w dzieciństwie – w szczególności zaburzenia związane z fobią, takie jak lęk separacyjny, fobie dotyczące określonych przedmiotów lub sytuacji oraz fobia społeczna.

Jak łagodzić niepokój?

Jeśli czujesz się niespokojny, możesz spróbować pomóc w złagodzeniu objawów, w tym:

• Ćwiczenie ćwiczeń relaksacyjnych (takich jak głębokie oddychanie lub medytacja)
• Ćwicząc regularnie
• Spożywanie pożywnych, sycących posiłków i przekąsek
• Trzymanie się rutyny snu i wystarczająca ilość snu
• Unikanie nadmiaru kofeiny
• Identyfikowanie i kwestionowanie negatywnych i niepomocnych myśli
• Kontaktowanie się z przyjaciółmi, rodziną i specjalistami ds. zdrowia psychicznego w celu uzyskania wsparcia

Jak pomóc komuś z lękiem?

Jeśli masz ukochaną osobę, która ma niepokój, możesz zrobić kilka rzeczy, aby ją wesprzeć, w tym:

• Zrozumienie ich diagnozy i poznanie błędnych przekonań, które otaczają zaburzenia lękowe
• Bycie wyczulonym na wszelkie poważne zmiany i zrozumienie, co może wywołać ich objawy
• Zachęcanie ich do pozostania przy leczeniu