Przyczyny i czynniki ryzyka wirusa Zika

ten Zika wirus jest przenoszony przez ukąszenia komarów. Może również zostać przeniesiony z ciężarnej matki na nienarodzone dziecko, przenoszony z osoby na osobę poprzez stosunek seksualny bez zabezpieczenia, a zakażona krew również może stanowić niewielkie ryzyko.

Dzięki zrozumieniu, w jaki sposób przechodzi wirus Zika, będziesz w stanie lepiej chronić siebie i innych przed krzywdą.

Czynniki ryzyka wirusa Zika — © Bardzo dobrze, 2018

Ryzyko przenoszenia komarów

Wirus Zika należy do rodziny wirusów Flaviviridae i jest blisko spokrewniony z innymi wirusami przenoszonymi przez komary, takimi jak te, które powodują denga gorączka, żółta febra i japońskie zapalenie mózgu.

Główny nosiciel wirusa, komar Aedes aegypti, jest niezwykły, ponieważ jest najbardziej aktywny w ciągu dnia. Rozwija się w klimacie subtropikalnym i tropikalnym i można go znaleźć w dużej części Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej, Afryki Środkowej i Wschodniej, Indii, Azji Południowo-Wschodniej i północnej Australii. W Stanach Zjednoczonych komary występują głównie wzdłuż wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, od Florydy do Teksasu.

Ukąszenia komarów występują najczęściej wiosną i latem, kiedy owady aktywnie się rozmnażają. Wystarczy jedno ugryzienie, aby doszło do infekcji. Wirus może szybko przedostać się ze skóry do krwiobiegu i rozprzestrzenić się po całym ciele.

Podczas gdy większość przypadków zakażenia wirusem Zika przebiega łagodnie lub bezobjawowo (bez objawów), wirus rzadko może prowadzić do poważnego powikłania znanego jako zespół Guillain-Barré, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje własne komórki nerwowe. Zaburzenie występuje najprawdopodobniej, gdy infekcja Zika trwa dłużej niż tydzień i towarzyszy jej uporczywa gorączka.

Ryzyko ciąży

Chociaż infekcja Zika jest zwykle łagodna i przebiega bez powikłań, może mieć poważne konsekwencje, jeśli zostanie przekazana rozwijającemu się płodowi we wczesnych stadiach ciąży.

Wirus zwiększa ryzyko poronienia i urodzenia martwego dziecka oraz zwiększa ryzyko poważnych wad rozwojowych u noworodka. Najpoważniejszym problemem jest małogłowie, rzadka i nieodwracalna wada wrodzona, w której rodzi się dziecko z nienormalnie małą głową i mózgiem.

Chociaż naukowcy nie rozumieją jeszcze w pełni, w jaki sposób infekcja powoduje te skutki, wydaje się, że wirus jest w stanie przebić się przez łożysko we wczesnym okresie pierwszego trymestru ciąży, kiedy komórki macierzyste płodu dopiero zaczynają przekształcać się w mózg, serce, i inne ważne narządy.

Wydaje się, że ryzyko małogłowie jest największe w pierwszym trymestrze ciąży. Według badań Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom w drugim i trzecim trymestrze ryzyko małogłowie zmniejszy się do prawie znikomego poziomu. Mimo to dzieci urodzone przez matki z Zika mogą mieć poważne problemy neurologiczne niezależnie od trymestru, w którym została zarażona.

Ogólnie rzecz biorąc, ryzyko małogłowie w dotkniętych ciążami wynosi od 1% do 13%.

Ryzyko transmisji seksualnej

Chociaż wirus Zika jest uważany za chorobę przenoszoną przez komary, wczesny nadzór nad chorobą ujawnił, że niektóre infekcje wystąpiły w klimacie, w którym infestacja komarów była mało prawdopodobna. Dalsze badania wykazały, że wiele z tych infekcji było przenoszonych między partnerami seksualnymi, głównie z mężczyzn na kobiety.

Według dowodów opublikowanych w New England Journal of Medicine, wirus Zika może utrzymywać się w nasieniu nawet dłużej niż u komarów, zwiększając możliwość przenoszenia się wirusa z mężczyzny na kobietę. W przeciwieństwie do tego, wirus nie może rozwijać się ani w ślinie, ani w wydzielinie pochwy, co zmniejsza prawdopodobieństwo przeniesienia go z kobiet na mężczyzn.

W oparciu o obecne dowody, wirus Zika może zostać przeniesiony od niedawno zarażonego partnera poprzez seks oralny, waginalny lub analny, niezależnie od tego, czy występują objawy, czy nie.KątWspólne korzystanie z zabawek erotycznych może również stanowić ryzyko.

Ryzyko transfuzji krwi

Ryzyko, jakie wirus Zika stwarza dla dopływu krwi, jest niejasne. Chociaż w Brazylii było kilka przypadków związanych z transfuzjami płytek krwi (zwykle stosowanymi w leczeniu osób chorych na hemofilię lub przechodzących chemioterapię przeciwnowotworową), nie było podobnych przypadków gdzie indziej.

W lipcu 2018 r. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków ogłosiła zmienione wytyczne dotyczące badania oddanej krwi i składników krwi na obecność wirusa Zika. Biorąc pod uwagę znaczny spadek przypadków infekcji wirusem Zika w Stanach Zjednoczonych i na ich terytoriach, zamiast testowania indywidualnych darowizn FDA zaleca testowanie darowizn zbiorczych.

Ryzyko regionalne

Według stanu na lipiec 2019 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) poinformowała, że 87 krajów i terytoriów miało dowody na przenoszenie wirusa Zika przez komary (ZIKV) w czterech z sześciu regionów WHO (region afrykański, region obu Ameryk, południe). – Region Azji Wschodniej i Region Zachodniego Pacyfiku). Częstość występowania zakażenia ZIKV w obu Amerykach osiągnęła szczyt w 2016 r. i znacznie spadła w latach 2017 i 2018. Przenoszenie wirusa Zika stwierdzono we wszystkich krajach regionu obu Ameryk z wyjątkiem kontynentalnego Chile, Urugwaju i Kanady.

Tymczasem w lipcu 2017 r. infekcje nieroznoszone przez komary, przypuszczalnie przenoszone drogą płciową, zgłoszono w 13 krajach: Argentynie, Kanadzie, Chile, Francji, Niemczech, Włoszech, Holandii, Nowej Zelandii, Irlandii Północnej, Peru, Portugalii, Hiszpania i Stany Zjednoczone.

WHO ponadto poinformowała, że zakażenie ZIKV nadal niesie ryzyko wystąpienia zespołu Guillain-Barré i niekorzystnych wyników ciąży, w tym zwiększonego ryzyka porodu przedwczesnego, śmierci płodu lub urodzenia martwego płodu oraz wrodzonego zespołu Zika (CZS), który może obejmować małogłowie, nieprawidłowy rozwój mózgu , przykurcze kończyn, nieprawidłowości oka, zwapnienia mózgu i inne objawy neurologiczne.

Często Zadawane Pytania

Co powoduje chorobę wirusową Zika?

Choroba wirusowa Zika jest wywoływana przez wirus należący do rodziny Flaviviridae, która obejmuje również gorączkę denga, żółtą febrę, japońskie zapalenie mózgu i wirus Zachodniego Nilu. Wszystkie są w dużej mierze uważane za choroby przenoszone przez komary.

Jak rozprzestrzenia się wirus Zika?

Wirus Zika jest przenoszony głównie przez komary, czyli komara Aedes. Wirus może również przenosić się podczas stosunku płciowego, głównie z mężczyzn na kobiety, ponieważ wirus może utrzymywać się w nasieniu miesiącami. Zika może być również przekazywana z matki na dziecko w czasie ciąży oraz, w rzadkich przypadkach, poprzez transfuzję krwi.

W jaki sposób wirus Zika nie jest przenoszony?

Nie możesz zdobyć Ziki przez przytulanie, całowanie, korzystanie z toalety, dzielenie się przyborami lub dotykanie przedmiotów. Wirus nie może być przenoszony przez ślinę ani przez kropelki oddechowe, więc kaszel i kichanie nie stanowią zagrożenia.

Gdzie najprawdopodobniej dostaniesz wirusa Zika?

Wybuchy Zika występują głównie w klimacie subtropikalnym lub tropikalnym, gdzie kwitnie komar Aedes, na przykład na Karaibach, w Ameryce Południowej i Środkowej, regionie Pacyfiku, Afryce oraz w częściach południowej i południowo-wschodniej Azji. W Stanach Zjednoczonych większość przypadków zaobserwowano w rejonie Gulf Coast od Florydy do Teksasu podczas wybuchu epidemii w latach 2016-2017.

Kiedy najprawdopodobniej dostaniesz wirusa Zika?

Potencjał wybuchu epidemii Zika jest najwyższy w miesiącach letnich (od lipca do września), szczególnie gdy towarzyszy mu deszczowa pogoda. Komar Aedes jest najbardziej aktywny w ciągu dnia (zazwyczaj dwie godziny po wschodzie słońca i kilka godzin przed zachodem słońca).

Czy wirus Zika może powodować wady wrodzone?

Tak. Podczas wybuchu epidemii w latach 2016-2017 od 5 do 10% dzieci urodzonych przez matki z potwierdzoną infekcją Zika miało wady wrodzone. Jednym z najpoważniejszych problemów jest małogłowie, charakteryzujący się nienormalnie małym mózgiem. Inne możliwe wady obejmują stopę końsko-szpotawą, wady rozwojowe mózgu oraz uszkodzenie siatkówki lub plamki żółtej.

Jakie jest ryzyko wad wrodzonych związanych z Zika?

Badania sugerują, że od 1 do 13% matek zarażonych Zika w Brazylii – uważanej za punkt zerowy pandemii 2016-2017 – miało dzieci z mikroencefalią.