Samoiniekcja leków na zapalenie stawów

Od 1998 roku, kiedy Enbrel (etanercept) stał się pierwszym biologicznym lekiem dopuszczonym do leczenia zapalenia stawów, samowstrzykiwanie stało się bardziej powszechne. Samoiniekcja była przez wiele lat opcją dla modyfikującego przebieg choroby leku przeciwreumatycznego metotreksatu, ale teraz kilka biologicznych leków na zapalenie stawów wymaga samoiniekcji.

Pomysł samodzielnego wstrzykiwania może być zniechęcający, ale należy podjąć pewne kroki i zastosować się do wskazówek, które sprawiają, że jest to o wiele mniej uciążliwe, niż można sobie wyobrazić. Wykazano, że większość pacjentów po przeszkoleniu przezwycięża lęk związany z samoiniekcją.

Pielęgniarka w gabinecie twojego lekarza poprowadzi cię za pierwszym lub dwoma razami — cokolwiek się zgodzisz, jest konieczne. Możesz także obejrzeć filmy demonstracyjne, które są udostępniane przez producentów leków, dzięki czemu wiesz, czego się spodziewać w przypadku samodzielnego wstrzykiwania leków na zapalenie stawów.

Które leki biologiczne nadają się do samodzielnego wstrzykiwania?

Blokery TNF Enbrel (etanercept), Humira (adalimumab), Simponi (golimumab) i Cimzia (certolizumab pegol) są podawane w formie samoiniekcji podskórnych.KątKineret (anakinra), lek biologiczny, który hamuje działanie interleukiny-1, jest również podawany w postaci samoiniekcji podskórnych.

Bloker TNF Remicade (infliksymab), a także Rituxan (rytuksymab), który działa na limfocyty B CD20-dodatnie, modulator kostymulacji limfocytów T Orencia (abatacept) i Actemra (tocilizumab), który blokuje IL-6 nie są podawane samodzielnie -zastrzyk. Zamiast tego podaje się je we wlewie dożylnym.

Wskazówki dotyczące samodzielnego wstrzykiwania

Generalnie leki nadające się do samodzielnego wstrzykiwania wstrzykuje się tuż pod skórę igłą w przód ud, brzuch (unikając 2-calowego obszaru wokół pępka) lub zewnętrzną część ramion. (jeśli inna osoba pomaga przy zastrzyku).

Kilka leków jest dostępnych w automatycznym wstrzykiwaczu, więc nawet nie musisz widzieć igły. Świetne małe wynalazki, ale niektóre plany ubezpieczeniowe nie obejmują automatycznych wstrzykiwaczy i obejmują tylko napełnione strzykawki lub strzykawkę i fiolkę z lekarstwem. Upewnij się, że sprawdziłeś to, aby nie było niespodzianek pod względem kosztów lub tego, co otrzymasz.

W przypadku korzystania z ampułko-strzykawki należy:

• Wyjmij leki z lodówki 15 minut przed czasem.
• Dokładnie umyj ręce.
• Oczyścić skórę w miejscu wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem.
• Pozostaw obszar do wyschnięcia na około 20 sekund.
• Zdjąć osłonkę igły bez dotykania igły.
• Jedną ręką ściśnij obszar, w którym zamierzasz wstrzyknąć.
• Z drugiej strony trzymaj strzykawkę jak rzutkę pod kątem 90 stopni lub pod kątem 45 stopni (postępuj zgodnie z instrukcjami dla konkretnego leku).
• Szybko i mocno wbić igłę w ściągniętą skórę.
• Powoli wciskać tłok strzykawki, aż strzykawka będzie pusta.
• Wyjąć igłę i wyrzucić igłę i strzykawkę do pojemnika na ostre przedmioty.

Jeśli używasz strzykawki i fiolki z lekiem, będzie trzeba wykonać kilka dodatkowych czynności, aby ręcznie napełnić strzykawkę. Jeśli używasz automatycznego wstrzykiwacza, proces jest jeszcze prostszy niż w przypadku ampułkostrzykawki.

Prezentacje wideo metody samodzielnego wstrzykiwania

• Demonstracja samowstrzykiwania Enbrel
• Demonstracja samodzielnego wstrzykiwania leku Humira za pomocą wstrzykiwacza Humira lub napełnionej strzykawki
• Cimzia ampułko-strzykawka