Czy powinieneś mieć operację na radikulopatię szyjki macicy?

Chirurgia szyi w przypadku objawów radikulopatii

Czy potrzebujesz operacji na radikulopatię szyjki macicy?

Krótka odpowiedź brzmi: być może, chociaż zgodnie z przeglądem radikulopatii szyjnej z 2011 r., opublikowanym przez Szpital Chirurgii Specjalnej (w ich czasopiśmie), przez większość czasu stan pacjentów poprawia się bez niego.KątKąt

Autorzy podają, że zarówno pasywne, jak i aktywne terapie niechirurgiczne mogą pomóc pacjentom uniknąć procedur inwazyjnych. Ale, jak mówią, operacja może być konieczna, gdy radikulopatii towarzyszy upośledzenie ruchu lub wyniszczający ból, który nie reaguje ani na konserwatywną opiekę, ani na upływ czasu. Autorzy przyznają, że innymi powodami do operacji są objawy radikulopatii i niestabilność szyi.KątKąt

Jeśli którykolwiek z tych scenariuszy opisuje twoje doświadczenie, możesz chcieć wiedzieć, jakie rodzaje operacji są powszechnie wykonywane u osób z radikulopatią szyjki macicy. W powyższym przeglądzie opisano dwa rodzaje zabiegów inwazyjnych. Obejmują one przednią dekompresję szyjną (ACD) i jej wariant z fuzją (ACDF) oraz laminoforaminotomię tylnej części szyjki macicy.KątKąt

Trzeci rodzaj operacji, endoprotezoplastyka dysku, jest nowszy, ale bardzo obiecujący. Porozmawiamy o tym później.

Artroplastyka dysku — czy należy zachować ruch kręgosłupa?

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Artroplastyka krążka międzykręgowego, jedna z wielu nazw nadanych operacji wymiany krążka międzykręgowego, jest nowszym rodzajem procedury zmniejszania objawów radikulopatii. Używa się go częściej w szyi niż w dolnej części pleców, chociaż produkcja sztucznych dysków do dolnej części pleców to również solidny przemysł. Być może powodem, dla którego wykonuje się więcej artroplastyki dysku szyi niż w dolnej części pleców, jest to, że szyja jest przystosowana do przedniego lub przedniego, podejścia preferowanego przez wielu chirurgów.Kąt(Jest to omówione bardziej szczegółowo w następnej sekcji.)

Jak sama nazwa wskazuje, w procedurze wymiany krążka, proteza zaprojektowana tak, aby naśladować kształt i funkcję naturalnego krążka, jest wstawiana w miejsce zużytego krążka. Oczywiście stary krążek jest usuwany, a obszar oczyszczany przed włożeniem sztucznego.

Artroplastyka dysku jest również nazywana „chirurgią zachowującą ruch kręgosłupa”. Bardziej ugruntowane rodzaje operacji zazwyczaj obejmują zespolenie obszaru, co eliminuje możliwość ponownego przesuwania tego obszaru po zakończeniu procedury.

Ale przy sztucznym dysku ruch ma być zachowany. Ale faktyczne uświadomienie sobie obiecanych korzyści związanych z zachowaniem ruchu nie jest niezawodne i możliwe jest, że przejdziesz tę operację i wyjdziesz z niej nie mogąc poruszyć szyją.

Podobnie jak w przypadku innych zabiegów kręgosłupa, wymiany dysku są stosowane w leczeniu radikulopatii szyjnej i bólu dyskogennego. Są również używane do chirurgii rewizyjnej.KątKąt

Artroplastyka dysku vs. wspólne operacje szyi

Czy endoprotezoplastyka dysku jest lepszą opcją niż wypróbowane i prawdziwe zabiegi kręgosłupa?

Jury nadal się na to nie zgadza, ale eksperci Medscape twierdzą, że od 2014 r. nie ma dowodów na to, że zachowanie ruchu – główna zaleta reklamowana przez adwokatów – skutkuje zapobieganiem lub redukcją zmian zwyrodnieniowych powyżej i poniżej miejsce operacji.

Ten rodzaj zwyrodnienia nazywa się zwyrodnieniem sąsiednich segmentów lub ASD, a jego ryzyko jest punktem spornym dla innych rodzajów operacji. Zmniejszenie możliwości pojawienia się ASD w stawach powyżej lub poniżej pierwotnego miejsca zespolenia kręgosłupa jest, według zwolenników wymiany krążka, powodem, dla którego w pierwszej kolejności opracowano artroplastykę krążka międzykręgowego.

Od tego czasu ukazało się więcej opracowań naukowych i recenzji opracowań. Badanie dotyczące długoterminowych skutków endoprotezoplastyki dysku opublikowane w wydaniu Spine z lutego 2017 r. wykazało, że 7 i 10 lat po zabiegu urządzenia nadal działały, a wynik endoprotezoplastyki był porównywalny z konwencjonalną procedurą ACDF w przypadku radikulopatii objawy, w tym samym czasie.KątKąt

Inne badanie przeprowadzone przez Shangguan, opublikowane w numerze PLoS One z marca 2017 r., wykazało, że artroplastyka dysku skróciła czas operacji, a także skutkowała lepszym zakresem ruchu w miejscu operacji.KątKąt

Poza tymi dwoma pomiarami wyniki operacji wymiany dysku były podobne lub porównywalne z wynikami z ACDF, ale nie lepsze. Takie pomiary obejmują ilość utraconej krwi podczas zabiegu, ocenę bólu szyi i ramion po operacji oraz problemy zwane „zdarzeniami niepożądanymi”, które pojawiają się później, również pooperacyjnie.

I wreszcie, czasami nie jest to tak proste, jak wymiana tylko jednej płyty. Często osoby z radikulopatią szyjki macicy lub bólem dyskogennym wymagają naprawy na więcej niż jednym poziomie.

Dyskektomia szyjna przednia z i bez fuzji

Pierwszą i prawdopodobnie najczęstszą operacją związaną z objawami radikulopatii szyjnej jest przednia dekompresja szyjna, znana również jako ACD. W tej operacji dysk jest usuwany, aby zmniejszyć nacisk na korzeń nerwu rdzeniowego.KątKąt

Jak omówimy poniżej, fuzja jest również wykonywana za pomocą ACD i w tym przypadku akronim to ACDF.

Dyskektomia przednia odcinka szyjnego to zabieg, w którym chirurg nacina szyję od przodu (a dokładnie w okolicy gardła), aby dosięgnąć i usunąć uszkodzony materiał krążka międzykręgowego. W przedniej discektomii szyjnej mięśnie szyi są odsunięte, aby odsłonić kilka struktur, a mianowicie tchawicę, przełyk, dysk i kości kręgosłupa.

Autorzy wspomnianego wcześniej przeglądu twierdzą, że na ogół chirurdzy preferują dostęp przedni, ponieważ daje im najlepszą możliwość przywrócenia naturalnego krzywizny szyi, stabilizacji kręgosłupa i przewidywalnej dekompresji korzenia nerwu rdzeniowego.

Dyskektomia przednia szyjki macicy z Fusion

Odbarczenie przedniej części szyjki macicy odbywa się z lub bez zespolenia, ale większość chirurgów woli zespolenie.

To powiedziawszy, decyzja „włączyć lub nie łączyć” w przypadku 1- lub 2-poziomowych operacji ACD jest kontrowersyjnym tematem wśród specjalistów od kręgosłupa. Badanie z 2017 roku opublikowane w Journal of Neurosurgery: Spine wykazało, że im więcej poziomów ulega dekompresji i stopieniu, tym większe jest ryzyko pooperacyjnego bólu szyi i ramion, a także innych problemów.

Według autorów wstawienie sprzętu, tj. płyt, klatek, śrub i tym podobnych, może zwiększyć szanse na udaną fuzję. Autorzy twierdzą również, że sprzęt może pomóc w zmniejszeniu problemów z postawą (w szczególności kifozy), a także niektórych rodzajów powikłań przeszczepów kostnych.

Ogólnie rzecz biorąc, gdy masz więcej niż jeden poziom, Twój chirurg użyje przedniej płytki. To dla twojego bezpieczeństwa i powodzenia zabiegu.

Ale komplikacje mogą i się zdarzają. W takim przypadku Twój lekarz może zasugerować usunięcie starego sprzętu z gabinetu ACDF, co będzie wymagało kolejnej inwazyjnej procedury.

Czy należy wyrazić zgodę na Fusion?

To trudne pytanie, które zależy od wielu czynników. Ponownie, jeśli twój chirurg operuje na więcej niż jednym ciągłym poziomie twojego kręgosłupa, odpowiedź może brzmieć tak. Jednak przegląd literatury z 2012 r. opublikowany w Open Orthopedic Journal wykazał minimalną, jeśli w ogóle, różnicę między wynikami ACD i ACDF. Ci sami badacze znaleźli tylko ograniczone dowody na to, że fuzja wraz z operacją ACD (tj. ACDF) przyniosła lepsze wyniki chirurgiczne niż pełne ACD.KątKąt

Najlepiej dokładnie omówić swoje opcje z chirurgami i uzyskać drugą opinię, jeśli masz pytania lub wątpliwości dotyczące tej ważnej decyzji.

Laminoforaminotomia w objawach radikulopatii szyjki macicy

Kolejna najczęstsza operacja radikulopatii szyjnej, zwana tylną laminoforaminotomią szyjną, obejmuje dostęp tylny lub tylny.KątKąt

Zanim uciekniesz od tego przerażająco wyglądającego terminu, podzielmy go na części, aby zrozumieć, na czym polega procedura. Jak już omówiliśmy, tył odnosi się do podejścia od tyłu, a szyjny do szyi. Przyrostek –otomia oznacza wcięcie, ale niekoniecznie usunięcie.

Terminy „lamino” i „foramino” odnoszą się do obszarów kości i/lub kręgosłupa.

• Blaszka jest częścią pierścienia kostnego w tylnej części poszczególnych kręgów. Blaszka rozciąga się za wyrostkiem poprzecznym po jednej stronie kręgu, do podstawy, po tej samej stronie, wyrostka kolczystego z tyłu.
• Termin foramina oznacza dziurę, a mówiąc o kręgosłupie, odnosi się do otworów po obu stronach kręgosłupa na każdym poziomie, wykonanych przez pary sąsiednich, ułożonych jeden na drugim (1 górny i 1 dolny) kręgi. W otworze znajduje się korzeń nerwu rdzeniowego, a blaszka jest częścią pojedynczej kości, która tworzy dach i podłogę otworu.

Podsumowując, termin laminoforaminotomia szyjna tylna to zabieg, w którym chirurg wchodzi przez tył szyi, aby naciąć, ale niekoniecznie usunąć jeden, dwa lub oba te obszary kręgosłupa; będzie to blaszka, która znajduje się w tylnej części pojedynczej kości, a także jeden lub więcej otworów z boku.

Ta procedura ma na celu zrobienie miejsca na nerwy. Celem operacji jest umożliwienie niezakłóconego przejścia nerwów przez otwory. Po usunięciu materiału kostnego w blaszce i/lub otworze kręgosłupa mówi się o „odbarwieniu”.KątKąt

Korzyści z tylnego podejścia do chirurgii szyi

Korzyści z zastosowania podejścia tylnego polegają na tym, że usztywnienie na ogół nie jest konieczne, a chirurg może utrzymać dobrą równowagę i wyrównanie kręgosłupa.

Wadą jest to, że ilość dekompresji, jaką można wykonać podczas takiej operacji, jest ograniczona. W związku z tym, zgodnie z cytowanym powyżej przeglądem, najlepszym zastosowaniem dostępu tylnego może być usunięcie miękkich fragmentów dysku, które powodują zwężenie nerwowo-otworowe kręgosłupa, stan, który może i powoduje radikulopatię szyjną.KątKąt

Jeśli chodzi o to, wybór operacji ma więcej wspólnego z preferowaną przez chirurga techniką oraz umiejętnością utrzymania wyrównania kręgosłupa i równowagi podczas i po zabiegu, podsumowuje przegląd.