Anatomia górnej żyły krezkowej

Żyła krezkowa górna (SMV) to duże naczynie krwionośne w jamie brzusznej. Jego zadaniem jest odprowadzanie krwi z jelita cienkiego oraz pierwszych odcinków jelita grubego i innych narządów trawiennych. Ta duża żyła otrzymuje krew z kilku innych żył (dopływów) w przewodzie pokarmowym.

Leży na prawo od górnej tętnicy krezkowej. Substancje odżywcze wchłonięte z jelita cienkiego są przenoszone z krwią i przez SMV do żyły wrotnej wątroby, a następnie do wątroby. W wątrobie składniki odżywcze mogą zostać rozprowadzone po całym ciele.

Anatomia

Żyły to naczynia krwionośne, które przenoszą krew z różnych części ciała w kierunku serca. Różni się to od tętnic, które odprowadzają krew z serca z powrotem do narządów i struktur ciała.

Lokalizacja

SMV znajduje się po prawej stronie anatomicznej brzucha i jest częścią wątrobowego układu żył wrotnych. Tętnica krezkowa górna, która doprowadza krew do układu pokarmowego, znajduje się po lewej stronie brzucha.

SMV łączy się z żyłą śledzionową i staje się żyłą wrotną wątroby. To żyła wrotna wątroby przenosi krew do wątroby. SMV otrzymuje krew pochodzącą z kilku części przewodu pokarmowego. Obejmuje to żyły wychodzące z jelita cienkiego, które są podzielone na trzy sekcje (dwunastnica, jelito czcze i jelito kręte).

Inne żyły, które zasilają SMV, pochodzą z odcinków jelita grubego, które obejmują kątnicę, okrężnicę wstępującą i okrężnicę poprzeczną. Jeszcze inne przyczyniające się żyły pochodzą z żołądka i trzustki.

Te żyły obejmują:

• Żyła czcza z drugiej części jelita cienkiego
• Żyła krętnicza z ostatniego odcinka jelita cienkiego
• Żyła krętniczo-okrężnicza z jelita krętego, okrężnicy i kątnicy
• Prawa żyła kolkowa od okrężnicy wstępującej

Łączy się również pień żołądkowo-okrężniczy, w skład którego wchodzą:

• Prawa żyła żołądkowo-sieciowa z okolic żołądka
• Żyła kolkowa środkowa od poprzecznicy
• Przednie i dolne żyły trzustkowo-dwunastnicze z trzustki i dwunastnicy

Wariacje anatomiczne

SMV zwykle znajduje się po prawej stronie brzucha. Jeśli okaże się, że jest po lewej stronie, na przykład podczas badania obrazowego lub podczas zabiegu chirurgicznego, może to być spowodowane wadą wrodzoną (taką jak wadliwa rotacja jelita środkowego), przesunięciem żyły przez rosnący guz lub krótkim terminowa rotacja jelit.

U niektórych osób SMV może mieć jeden główny pień. W innych może być podzielony na dwie części.

Malrotacja jelita środkowego jest chorobą wrodzoną (z którą dana osoba się rodzi). Często nie powoduje żadnych objawów i nie wiadomo, jak często występuje. Jednak, gdy pojawiają się objawy, stan ten zwykle występuje u niemowląt i dzieci poniżej 5 roku życia. Rozpoznanie jako osoby dorosłej jest rzadkie.

W niektórych przypadkach wraz z nieprawidłowym zwrotem jelita środkowego występują inne wady wrodzone, takie jak choroba serca i wady ściany brzucha. Można przeprowadzić operację, aby skorygować wszelkie komplikacje, takie jak niedrożność jelit lub skręcenie jelit.

Istnieją pewne różnice w sposobie łączenia żył dopływowych z SMV. Te odmiany mogą być różnorodne i złożone.

Na przykład, około 50% ludzi nie ma prawej żyły kolkowej, a nieco mniej niż połowa tych, którzy ją mają, spływa do innej gałęzi. Prawa żyła żołądkowo-sieciowa i żyły drenażowe okrężnicy mogą również spływać do pnia głównego lub do innej gałęzi.

Ze względu na te różnice, ważne jest, aby chirurdzy znali strukturę żył brzusznych pacjenta przed wykonaniem operacji przewodu pokarmowego. W celu wykrycia tych różnic można wykonać skan angiografii CT lub inny test. Zrozumienie wszelkich odmian może pomóc w uniknięciu pewnych powikłań chirurgicznych.

Funkcjonować

Zadaniem SMV jest transport krwi z przewodu pokarmowego do wątroby. Krew pochodzi z jelita cienkiego, jelita grubego, wyrostka robaczkowego, żołądka i trzustki. Liczne żyły dopływowe dostarczają krew ze wszystkich tych części przewodu pokarmowego do SMV, który zasila żyłę wrotną wątroby, dostarczając krew do wątroby.

Krew pochodząca z jelita środkowego zawiera witaminy i składniki odżywcze z trawionego tam pokarmu. W wątrobie składniki odżywcze są przetwarzane do postaci, którą organizm może wykorzystać. Wątroba przechowuje te składniki odżywcze i rozkłada je, gdy organizm potrzebuje.

Znaczenie kliniczne

Niektóre warunki mogą mieć wpływ na SMV. W większości przypadków są rzadkie lub rzadkie.

Odmiedniczkowe zapalenie

Odmiedniczkowe zapalenie jest rzadkim stanem, który może następować po znacznej infekcji w jamie brzusznej, prowadzącej do zakrzepów i infekcji żył. Przed erą antybiotyków stan ten był jednolicie śmiertelny. Teraz ma śmiertelność do 30%. Kiedy SMV jest dotknięty, nazywa się to zakrzepicą żyły wrotno-krezkowej.

Stany, które mogą prowadzić do rozwoju odmiedniczkowego zapalenia to zapalenie uchyłków, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, nieswoiste zapalenie jelit, zapalenie trzustki i zapalenie żołądka i jelit. Objawy mogą obejmować gorączkę, ból brzucha, dysfunkcję wątroby i infekcję bakteryjną krwi. Odmiedniczkowe zapalenie jest często leczone antybiotykami.

W niektórych przypadkach brak dopływu krwi do jelita cienkiego prowadzi do powikłań, takich jak obumieranie tam komórek (martwica) lub zapalenie ściany brzucha (zapalenie otrzewnej). W takich przypadkach może być potrzebna resekcja jelita, podczas której usuwa się część jelita.

Izolowana zakrzepica żył krezki górnej górnej

Izolowana zakrzepica żyły krezki górnej (SMVT) występuje, gdy w SMV tworzy się skrzep krwi. To rzadki stan.

SMVT może wystąpić w wyniku raka, zapalenia otrzewnej, zwiększonej krzepliwości krwi (stan nadkrzepliwości), niedoboru białka C, czerwienicy prawdziwej, niedawnej operacji jamy brzusznej, wysokiego ciśnienia krwi w żyle wrotnej (nadciśnienie wrotne) lub posocznicy.

Objawy mogą obejmować gorączkę, nudności, krew w stolcu, wzdęcie lub ból brzucha oraz krwawe wymioty. Ten stan jest najczęściej diagnozowany za pomocą tomografii komputerowej. Leczenie może obejmować antybiotyki, antykoagulanty, operację usunięcia skrzepu lub podanie leków rozpuszczających skrzep lub resekcję jelita cienkiego.

Obrażenia

Obrażenia SMV zdarzają się dość rzadko, ale kiedy to nastąpi, śmiertelność może wynosić nawet około 50%. Urazy mogą być spowodowane wypadkiem samochodowym lub przeszywającym uszkodzeniem brzucha.

Pacjenci mogą wykazywać poważną utratę krwi powodującą wstrząs krwotoczny, hipertermię, zwiększoną kwasowość krwi (kwasica) i brak krzepliwości krwi (koagulopatia). W celu oceny urazu można wykonać tomografię komputerową, ale często przeprowadza się operację zwiadowczą w celu naprawy uszkodzenia.

W innych przypadkach, gdy pacjent nie jest wystarczająco stabilny, aby poddać się długiej operacji naprawczej, SMV może zostać zaciśnięty (podwiązanie).