Skutki uboczne inhibitorów pompy protonowej

Inhibitory pompy protonowej (PPI) to grupa leków, których zadaniem jest zmniejszenie wydzielania kwasu żołądkowego. Były stosowane w leczeniu wielu chorób związanych z kwasem żołądkowym od ponad 30 lat i wiadomo, że są bezpieczne i skuteczne – tak bardzo, że w dużej mierze wyparły blokery H2 jako lek z wyboruKąt.

Dziewczyna zażywająca leki trzymająca szklankę wody — Tassii / Getty Images

Nie oznacza to, że PPI nie są pozbawione wyzwań i ograniczeń. Chociaż większość działań niepożądanych jest łagodna i możliwa do opanowania, istnieje szereg działań niepożądanych, które mogą wystąpić przy długotrwałym stosowaniu lub nadużywaniu. Należą do nich problemy z wchłanianiem minerałów, zmiany gęstości kości i zwiększone ryzyko niektórych chorób przewlekłych.KątKąt

Jak działają inhibitory pompy protonowej

Inhibitory pompy protonowej są powszechnie stosowane w leczeniu zaburzeń, takich jak choroba refluksowa przełyku (GERD), wrzody trawienne i nadżerkowe zapalenie przełyku. Świadczeniodawcy mogą przepisywać stosowanie samych PPI lub w połączeniu z lekami zobojętniającymi. Mogą być również stosowane w połączeniu z niektórymi antybiotykami podczas leczenia Helicobacter pylori (bakterii powszechnie związanej z nawracającymi wrzodami żołądka).

PPI działają poprzez wiązanie się z komórką na ścianie żołądka zwaną komórką okładzinową, której celem jest wytwarzanie kwasu solnego (HCL). W ten sposób żołądek jest mniej zdolny do wydzielania HCL, co pozwala na wygojenie wrzodów i ustąpienie refluksu.

PPI różnią się od H2-blokerów tym, że PPI wyłączają pompy kwasu, podczas gdy H2-blokery blokują tylko sygnał wyzwalający produkcję kwasu. Z tego powodu PPI działają do 24 godzin i zapewniają ulgę do 72 godzin. Natomiast blokery H2 działają przez 12 godzin.

Rodzaje inhibitorów pompy protonowej

Ogólnie rzecz biorąc, jeden PPI nie różni się aż tak bardzo od innych. Wszystkie mają podobne mechanizmy działania i podobne wskaźniki skuteczności. Obecnie zatwierdzone PPI obejmują:KątKąt

Prilosec (omeprazol)
Prevacid (lanzoprazol)
Protonix (pantoprazol)
Aciphex (rabeprazol)
Nexium (esomeprazol)
Dexilant (dekslanzoprazol)

Ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, aby upewnić się, że stosowanie PPI jest odpowiednie.

Skutki uboczne i interakcje

W przypadku krótkotrwałego stosowania większość działań niepożądanych związanych ze stosowaniem PPI jest łagodna i przemijająca. Najczęstsze to zaparcia, biegunka, wzdęcia, ból głowy, rozstrój żołądka, nudności i wymioty.KątKąt

Coraz więcej dowodów sugeruje, że długotrwałe stosowanie może skutkować poważniejszymi problemami. Pomiędzy nimi:

Sugerowano, że stosowanie PPI może zakłócać wchłanianie wapnia, prowadząc w niektórych przypadkach do złamań kości. W odpowiedzi amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków wydała ostrzeżenia w 2011 r., informując, że IPP dostępne bez recepty nie powinny być stosowane jednorazowo przez okres nie dłuższy niż dwa tygodnie do trzech zabiegów rocznie.KątKąt
Długotrwałe stosowanie PPI wiąże się również z niewielkim wzrostem ryzyka pozaszpitalnego zapalenia płuc i zakażenia Clostridium difficile.KątKąt
Niedawne badanie wskazuje na 20-50% wyższe ryzyko przewlekłej choroby nerek u osób stosujących PPI.KątKąt
Podobne badanie sugerowało, że osoby, które regularnie przyjmowały IPP, miały o 44% większe ryzyko demencji.KątKąt

Wyniki badań podkreślają fakt, że IPP powinny być stosowane wyłącznie do krótkotrwałej ulgi lub leczenia, a nie jako środek do długoterminowego zapobiegania chorobom żołądka.

Wiele z tych niepożądanych skutków wydaje się związanych z faktem, że IPP nie tylko wyłączają pompę kwasu w żołądku, ale także w pozostałej części ciała. Obejmuje to część komórki zwaną lizosomem, która wykorzystuje kwas do oczyszczania odpadów. Bez odpowiednich środków odpady mogą się gromadzić i powodować degradację i starzenie się komórki. Zjawisko to może tłumaczyć wzrosty obserwowane w badaniach.KątKąt