Czym są zespoły Parkinsona Plus?

Choroba Parkinsona jest najczęstszym zwyrodnieniowym zaburzeniem neurologicznym ośrodkowego układu nerwowego. Wpływa głównie na ruch i zdolności motoryczne. Inne choroby neurologiczne naśladują wiele objawów choroby Parkinsona. Zaburzenia te są określane jako zespoły Parkinsona plus lub atypowe zespoły parkinsonowskie. Są one związane z chorobą Parkinsona, ponieważ wszystkie mają negatywny wpływ na komórki nerwowe mózgu lub rdzenia kręgowego i postępują bez dostępnego lekarstwa.

Ten artykuł zawiera przegląd najczęstszych zespołów choroby Parkinsona plus.

Postępujące porażenie nadjądrowe

Postępujące porażenie nadjądrowe (PSP) jest rzadkim zaburzeniem mózgu. Choroba ta jest spowodowana uszkodzeniem komórek nerwowych w mózgu, które prowadzi do problemów z chodzeniem, równowagą i ruchem gałek ocznych. Z biegiem czasu PSP pogarsza się i prowadzi do niezdolności do prawidłowego myślenia i kontrolowania ruchu.

PSP jest spowodowane przez nagromadzenie białka (Tau) w komórkach nerwowych mózgu. Uważa się, że białko to degeneruje się i niszczy inne niezbędne białka w komórkach nerwowych mózgu.

Niski poziom Tau w mózgu jest normalny, jednak osoby z PSP nie rozkładają go prawidłowo i jego poziom wzrasta do wysokiego.

Oznaki i objawy PSP mogą naśladować objawy choroby Parkinsona i mogą obejmować:

• Problemy z równowagą i upadki
• Problemy z oczami i zmiany widzenia
• Kłopoty z mową i połykaniem
• Problemy z pamięcią
• Wybuchy emocjonalne
• Depresja

Ponieważ objawy te są podobne do choroby Parkinsona, prawidłowe zdiagnozowanie może zająć trochę czasu.

Objawy charakterystyczne dla PSP, które zwykle nie występują w chorobie Parkinsona, mogą obejmować:

• Niemożność prawidłowego poruszania oczami lub w dół
• Upadek do tyłu
• Brak silnego drżenia lub drżenia

Zwyrodnienie zwojowe korowo-podstawne

Zwyrodnienie zwojowe korowo-podstawne (CBGD) jest rzadką chorobą neurologiczną, w której komórki nerwowe w mózgu z czasem ulegają rozpadowi i obumierają. Podobnie jak w przypadku choroby Parkinsona, obszary najczęściej dotknięte chorobą kontrolują ruchy ciała i myślenie.

CBGD ma charakter progresywny, co oznacza, że ​​z czasem powoli się pogarsza i zwykle występuje u osób w wieku powyżej 60 lat. Dokładna przyczyna CBGD jest nieznana. Jednak naukowcy uważają, że może istnieć czynnik środowiskowy lub genetyczny.

Trudności w poruszaniu kończyną lub jedną stroną ciała są zwykle pierwszą oznaką CBGD, ale z czasem mogą dotyczyć każdej kończyny.

Oznaki i objawy CBGD mogą obejmować:

• Lekkie drżenie
• Powolne ruchy
• Skurcze mięśni
• Problemy z mową lub językiem
• Trudności z połykaniem
• Słaba koordynacja
• Niezdolność do wykonywania celowych ruchów
• Niekontrolowany ruch gałek ocznych

Nie ma lekarstwa na CBDG i obecnie nie ma metod leczenia, które spowolniłyby jego postęp. Istnieją jednak leki i inne alternatywne metody leczenia, które mogą opanować objawy.

Niektóre z tych samych leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona są również stosowane w leczeniu CBDG.

Pomocna w łagodzeniu objawów może być również terapia fizyczna, zawodowa i logopedyczna.

Zanik wielu systemów

Zanik wieloukładowy (MSA) jest rzadką chorobą neurologiczną spowodowaną obumieraniem komórek nerwowych w mózgu i rdzeniu kręgowym. Jest to również zaburzenie postępujące, co oznacza, że ​​z czasem się pogarsza. MSA wpływa na mimowolny (autonomiczny) układ nerwowy i ruchy ciała.

Niektóre z mimowolnych funkcji organizmu, za które odpowiada autonomiczny układ nerwowy, obejmują:

• Ciśnienie krwi
• Oddechowy
• Temperatura ciała
• Sen
• Trawienie
• Oddawanie moczu
• Ruch motoryczny
• Funkcja seksualna

Dokładna przyczyna MSA jest nieznana. Wiadomo jednak, że pewien rodzaj białka (alfa-synukleina) występuje w większych ilościach w komórkach podtrzymujących nerwy w mózgach pacjentów z MSA.

Białko to jest odpowiedzialne za tworzenie zewnętrznej części komórek nerwowych, zwanej osłonką mielinową. Osłonka mielinowa umożliwia elektryczne przekazywanie informacji między mózgiem a ciałem. To samo białko gromadzi się również u pacjentów z chorobą Parkinsona, ale wewnątrz komórek nerwowych.

Istnieją dwa rodzaje MSA:

• Typ parkinsonowski: objawy naśladują objawy choroby Parkinsona, głównie sztywność, drżenie i powolny ruch.

• Typ móżdżkowy: Objawy obejmują problemy z równowagą i koordynacją.

Wczesne oznaki i objawy MSA mogą obejmować:

• Powolne ruchy
• Wstrząsy
• Sztywność
• Brak koordynacji
• Zaburzenia mowy
• Problemy z kontrolą pęcherza

• Niedociśnienie ortostatyczne (gdy ciśnienie krwi spada z powodu wstawania)

Nie ma lekarstwa na MSA i obecnie nie ma terapii zaprojektowanych specjalnie do jej leczenia. Leczenie zwykle ma na celu złagodzenie objawów.

Demencja z ciałami Lewy’ego

Demencja z ciałami Lewy’ego (LBD) to rodzaj demencji, która postępuje w czasie. LBD występuje, gdy w komórkach nerwowych mózgu pojawiają się złogi białkowe zwane ciałami Lewy’ego. Dotknięte komórki nerwowe są odpowiedzialne za pamięć, myślenie i ruchy motoryczne.

Ciała Lewy’ego znajdują się również u pacjentów z innymi chorobami neurologicznymi, takimi jak choroba Parkinsona i choroba Alzheimera. Doprowadziło to niektórych badaczy do przekonania, że ​​istnieje związek między akumulacją białek, które powodują nagromadzenie i płytkę nazębną znajdującą się w mózgu za pomocą obrazowania diagnostycznego.

LBD jest mniej powszechnym rodzajem demencji niż choroba Alzheimera. Jest jednak postępujący i powoduje spadek zdolności umysłowych.

Objawy LBD są podobne do objawów choroby Parkinsona i Alzheimera i mogą obejmować:

• Sztywne mięśnie
• Powolne ruchy
• Kwestie równowagi i koordynacji
• Wstrząsy
• słaba postawa
• Trudności w połykaniu
• Zmiany czujności lub uwagi
• Halucynacje wzrokowe
• Utrata pamięci
• Problemy ze snem
• Zmiany nastroju i zachowania

Nie ma lekarstwa na LBD. Jednak niektóre leki mogą pomóc w opanowaniu objawów, w tym leki nasenne, leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne oraz leki zatwierdzone do leczenia choroby Alzheimera.

Terapia fizyczna, zawodowa i logopedyczna są również korzystne dla pacjentów z LBD.

Odróżnienie choroby Parkinsona od różnych zespołów Parkinsona plus może być trudne i utrudniać diagnozę. Przedstaw swojemu lekarzowi bardzo jasne i opisowe objawy, których doświadczasz, aby zapewnić dokładną diagnozę. Chociaż nie ma lekarstwa na te zespoły Parkinsona plus, istnieją leki i terapie, które mogą pomóc złagodzić objawy.