Anatomia kości łzowej

Kości łzowe to małe, płaskie kości twarzoczaszki zlokalizowane w oczodole. Te prostokątne kości składają się z dwóch powierzchni, jednej skierowanej do nosa, drugiej skierowanej do oka.

Złamania twarzy mogą obejmować kość łzową. Leczenie złamań łzowych może po prostu obejmować odpoczynek lub może być konieczna operacja rekonstrukcyjna, w zależności od stopnia zaawansowania.

Anatomia

Prostokątne kości łzowe są mniej więcej wielkości małego paznokcia. Tworząc część oczodołu, mają cztery brzegi i dwie powierzchnie, nosową i oczodołową. Patrząc na twarz, kości łzowe byłyby ukryte za kośćmi nosa.

Para kości, po jednej w każdym oczodole, znajduje się z przodu oczodołu, w pobliżu kącika oka, najbliżej nosa. Podtrzymujące oko kości łzowe są najbardziej kruche z 14 kości twarzy.

Powierzchnia oczodołu kości łzowej jest podzielona grzbietem zwanym grzebieniem łzowym tylnym. Rowek w przedniej części grzebienia nazywany jest rowkiem łzowym. Długa bruzda na powierzchni nosowej części powierzchni nosa stanowi część środkowego przewodu nosowego. Przewód nosowo-łzowy (kanał łzowy) znajduje się pomiędzy kością łzową i szczęką.

Kość łzowa jest miejscem wprowadzenia mięśnia okrężnego oka. Jest to mięsień okrężny, który zarówno zamyka powieki, jak i pomaga w odprowadzaniu łez.

Funkcjonować

Kości łzowe są częścią układu łzowego (wytwarzania łez). Układ łzowy zawiera gruczoł łzowy, który wytwarza łzy oraz przewód nosowo-łzowy, który odprowadza łzy z oka do nosa.

Kości łzowe zapewniają strukturę oczodołu i wspierają oko. Stanowią również wsparcie strukturalne dla układu łzowego.

Powiązane warunki

Kość łzowa jest niezwykle delikatna, a złamania mogą być wynikiem tępego urazu twarzy, zwłaszcza nosa i oka.

Ze względu na bliskość jamy nosowej i mózgu złamania kości łzowej mogą utrudniać przepływ powietrza i potencjalnie powodować uszkodzenie mózgu. Czasami złamania kości łzowej mogą spowodować rozerwanie przewodów łzowych.

Złamania oczodołu diagnozuje się na podstawie badania ciśnienia w oku, zdjęć rentgenowskich, a czasem tomografii komputerowej (skan tomografii komputerowej). Należy zwrócić szczególną uwagę na podwyższone ciśnienie w oku, które może prowadzić do uszkodzenia nerwów i ślepoty. Okulista może być zaangażowany, jeśli uraz spowodował uszkodzenie wzroku lub ruchu gałek ocznych.

Przewody nosowo-łzowe, które znajdują się obok kości łzowych, mogą czasami zostać zablokowane. Zablokowane kanaliki łzowe mogą być wynikiem schorzeń, urazów lub infekcji. Objawy obejmują łzawienie i wydzielinę z oka.Kąt

Leczenie

Złamania kości łzowej mogą zagoić się samoistnie lub wymagać interwencji chirurgicznej. Chirurdzy szczękowo-twarzowi zajmują się naprawami chirurgicznymi twarzy, w tym kości łzowych.

Jeśli kość jest po prostu pęknięta, interwencja chirurgiczna może nie być konieczna. Jeśli jednak podczas urazu kości złamały się i przesunęły, konieczna jest naprawa chirurgiczna. Łzy przewodu nosowo-łzowego mogą również wymagać naprawy chirurgicznej.

Kości łzowe są zwykle zastępowane i ponownie mocowane drutem do otaczających kości. Operację można przeprowadzić, wykonując małe nacięcie w kąciku oka lub za pomocą endoskopii, gdzie instrumenty i kamery są wprowadzane przez nos lub usta.

Podczas gojenia kości ważne jest, aby unikać wydmuchiwania nosa. Wydmuchiwanie nosa może rozprzestrzenić infekcję na otaczające tkanki ze złamanej kości. W tym czasie może pomóc lek zmniejszający przekrwienie.

Zablokowane kanaliki łzowe mogą reagować na ciepłe okłady, masaże i antybiotyki. Jeśli problem nie ustępuje po leczeniu w domu, może być konieczna dalsza interwencja, taka jak poszerzenie przewodu nosowo-łzowego lub dakriocystorhinostomia (DCR), operacja w celu wytworzenia nowego przewodu łzowego.

Przed DCR możesz mieć tomografię komputerową lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), aby twój lekarz mógł przyjrzeć się twoim przewodom nosowym. DCR można wykonać w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Podczas zabiegu wykonuje się małe nacięcie między okiem a nosem, a następnie w kości pod spodem robi się mały otwór, który tworzy nowe przejście. Czasami to przejście jest otwarte stentem.