Utrata empatii po udarze

Po przeżyciu udaru osoba po udarze może stać się mniej empatyczna wobec innych. Empatia to umiejętność patrzenia na rzeczy z perspektywy innej osoby. Empatia jest szczególnie ważna, jeśli chodzi o zrozumienie, jak czuje się druga osoba. Kiedy komuś brakuje empatii, często zachowuje się niewrażliwie wobec innych, co denerwuje innych.

Tak więc brak empatii może mieć naprawdę poważne reperkusje, jeśli chodzi o relacje międzyludzkie. Ponieważ wiele naszych interakcji z innymi zależy od utrzymywania odpowiednich relacji, brak empatii to poważna sprawa. Kiedy udar sprawia, że ​​dana osoba traci tę ważną umiejętność empatii, ma to wpływ na osobę, która przeżyła udar i na wszystkich, z którymi ma kontakt, a zwłaszcza na członków najbliższej rodziny.

Rodzaje udarów, które mogą powodować utratę empatii

Nie wszystkie uderzenia powodują utratę empatii. Udar może być niszczycielskim wydarzeniem, a czasami może sprawić, że osoba, która przeżyła udar, będzie przez jakiś czas bardziej skoncentrowana na sobie, a mniej na innych. Jednak po okresie przystosowawczym po udarze osoba, która przeżyła udar, zwykle wraca do bycia tak wrażliwą i empatyczną jak przed udarem – chyba że doznała udaru w obszarze mózgu, który kontroluje empatię.

Ogólnie rzecz biorąc, urazy prawej strony mózgu częściej wpływają na empatię niż urazy lewej strony mózgu. U osób praworęcznych lewa strona mózgu kontroluje język, au osób leworęcznych prawa lub lewa strona mózgu może kontrolować język. Zatem to, czy osoba po udarze będzie miała deficyt językowy, zależy od tego, czy jest leworęczny, czy praworęczny. Nie jest jednak jasne, czy ręczność determinuje stronę mózgu, która kontroluje empatię.

Obszary mózgu, które najprawdopodobniej powodują deficyt empatii, to prawa kora przedczołowa, prawa wyspa i prawy zakręt skroniowy. Obszary te są zwykle związane z emocjami, pamięcią i kontrolą zachowania. Stosunkowo nowa technologia umożliwiła zlokalizowanie i zidentyfikowanie tych obszarów jako niedostatecznie aktywnych u osób po udarze, którym brakuje empatii. Wszystkie te nowe informacje uzyskane podczas badania osób, które przeżyły udar, mogą być pomocne w przyszłości w lepszym zrozumieniu takich stanów, jak autyzm, który częściowo charakteryzuje się brakiem empatii.

Co robić

Ludzie, którzy nie mają empatii, zwykle wydają się być nieświadomi uczuć innych, społecznie niezręczni lub niegrzeczni. Jak na ironię, ludzie, którzy przejawiają takie odpychające zachowanie z powodu neurologicznego upośledzenia empatii, są często odrzucani przez otaczających ich ludzi, ponieważ nawet „normalne” osoby zwykle nie są empatyczne wobec braku empatii. Prowadzi to do dalszej izolacji społecznej i problemów z dotarciem do innych o wsparcie. Opiekun (zwykle współmałżonek lub dorosłe dziecko) może czuć się zasmucony i odrzucony przez nierozwagę osoby po udarze, której brakuje empatii. Opiekunowie i bliscy mogą mieć trudności z radzeniem sobie z mylącym zachowaniem, nie rozumiejąc, dlaczego osoba po udarze jest taka podła.

Przezwyciężenie braku empatii jest trudne. Wiele osób ma niski poziom empatii na początku i jest to ułomność, którą bardzo trudno jest przezwyciężyć, ale nie można jej poprawić. Jednym z wyzwań, jeśli chodzi o uraz „obszaru empatii” po udarze, jest to, że ten sam obszar prawego płata czołowego, który kontroluje empatię, znajduje się również w pobliżu obszaru mózgu, który kontroluje zdolność osoby do zrozumienia jej udaru . Tak więc osoba po udarze, której brakuje empatii, często nie może w pełni zrozumieć, że miała udar, i dlatego jest mniej prawdopodobne, że podejmie wysiłek, aby rozwiązać problem.

Poradnictwo może zapewnić pewien wgląd dla opiekunów i niektórych osób po udarze. Terapia profesjonalna może dostarczyć użytecznych wskazówek dla pacjentów i opiekunów. Na przykład prostsze sposoby jasnego i bezpośredniego komunikowania uczuć mogą zapobiec nieporozumieniom.

Proste metody rutynowego zadawania pytań o uczucia mogą ułatwić lepsze relacje niż całkowite ignorowanie tematu. Ćwiczenia mające na celu nazwanie uczuć ludzi i odpowiednie na nie reakcje mogą pomóc w odbudowie niektórych umiejętności utraconych, gdy udar dotyka prawej kory przedczołowej. Może to pomóc złagodzić niektóre społeczne, związane z relacjami i związane z pracą konsekwencje wynikające z niskiego poziomu empatii.