Związek między depresją a przewlekłym bólem

Związek między przewlekłym bólem a kliniczną depresją jest złożony i bardzo realny. Ważne jest, aby zrozumieć, że wpływ przewlekłego bólu wykracza poza fizyczny, a wpływ depresji wykracza poza mentalny.

Związek między tymi dwoma schorzeniami jest tak silny, że depresja jest często jednym z pierwszych schorzeń, na które zwracają się pracownicy służby zdrowia podczas diagnozowania bólu przewlekłego. Chociaż związek nie jest jeszcze w pełni zrozumiały, naukowcy cały czas dowiadują się o nim więcej.

Oznacza to, że ból i depresja nie są rzeczami, z którymi po prostu musisz żyć. Masz wiele możliwości leczenia i zarządzania obydwoma problemami, bez względu na to, który z nich był pierwszy.

Co to jest depresja?

Depresja kliniczna to coś więcej niż uczucie smutku lub obniżenia nastroju, to stan psychiczny, który powoduje zmęczenie, brak motywacji, zmiany apetytu, spowolniony czas reakcji i poczucie bezradności. Depresja ma również objawy fizyczne, w tym ból i trudności ze snem.

Nie można po prostu „otrząsnąć się” z klinicznej depresji lub „wyrwać się z niej”. Czasami możesz wskazać czynniki w swoim życiu, które powodują lub przyczyniają się do depresji, takie jak utrata pracy lub zakończenie romantycznego związku. Czasami nie ma możliwej do zidentyfikowania przyczyny, ale objawy utrzymują się.

W dużej mierze dzieje się tak dlatego, że chociaż depresja charakteryzuje się objawami psychicznymi i emocjonalnymi, ma przyczyny fizjologiczne. Obejmują one rozregulowanie niektórych neuroprzekaźników, które są substancjami chemicznymi używanymi przez mózg do przesyłania sygnałów z jednej komórki mózgowej do drugiej.

Co to jest przewlekły ból?

Ból staje się przewlekły, gdy trwa, niezależnie od tego, czy jest stały, czy często występuje. Niektóre definicje mówią, że jest chroniczne, jeśli trwa dłużej niż trzy miesiące, jak w tym przeglądzie badań z 2014 r., podczas gdy inne mówią, że sześć miesięcy.

Podobnie jak w przypadku depresji, przewlekły ból czasami ma przyczynę, którą można łatwo zidentyfikować, taką jak zapalenie stawów lub uraz. Jednak niektóre rodzaje bólu przewlekłego nie mają oczywistej przyczyny lub mogą być bólem, który utrzymuje się nienormalnie długo po wyzdrowieniu.

Ból przewlekły jest poważnym problemem zdrowotnym, z którym żyje aż 20% ludzi w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Przewlekły ból może ucierpieć zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Może zakłócić sen i sprawić, że będziesz wyczerpany i w złym nastroju. Może sprawić, że nie będziesz w stanie robić rzeczy, które lubisz, a niektórzy nawet kosztują ich pracę.

Biorąc to pod uwagę, nic dziwnego, że osoby cierpiące na przewlekły ból mają również nawracającą depresję kliniczną. Naukowcy szacują, że aż 85% osób z przewlekłym bólem cierpi na ciężką depresję.

Ma to sens nie tylko w aspekcie emocjonalnym, ale także fizycznym. Twój mózg musi przetwarzać każdy wysłany sygnał bólu, co oznacza, że ​​jest przepracowany przez przewlekły ból. Ciągłe przetwarzanie sygnałów bólowych może prowadzić do rozregulowania niektórych neuroprzekaźników – tych samych neuroprzekaźników zaangażowanych w depresję.

Ponadto naukowcy zidentyfikowali co najmniej sześć obszarów mózgu, które zajmują się przetwarzaniem zarówno nastroju, jak i bólu.

Czy depresja powoduje ból, czy odwrotnie?

Kiedy ból jest objawem depresji, a depresja często dotyka ludzi z przewlekłym bólem, a oba te problemy dotyczą tych samych problemów fizjologicznych, skąd możesz wiedzieć, który z nich pojawił się pierwszy? Możesz nie, a to sprawia, że ​​sytuacja jest szczególnie trudna do zrozumienia i leczenia dla Ciebie i Twojego lekarza.

Wchodząc głębiej w fizjologię, jednym z powodów, dla których przewlekły ból i depresja są tak splecione, jest sposób, w jaki stres działa w organizmie.

Kiedy odczuwasz ból, obszary mózgu, które reagują na stres, uruchamiają się. Mózg wprowadza organizm w tryb walki lub ucieczki, zalewając organizm adrenaliną i przygotowując się do walki lub ucieczki z tego, co powoduje ból. Zwykle, gdy ból ustępuje, te sygnały stresu wyłączają się, a twoje ciało wraca do stanu zrelaksowania.

Kiedy jednak odczuwasz przewlekły ból, sygnały „walcz lub uciekaj” nigdy się nie wyłączają, a układ nerwowy pozostaje w stałym stanie wysokiej czujności. Zbyt duży stres bez czasu wolnego w końcu wyczerpuje organizm.

To pozostawia cię podatnym na fizyczne realia, które powodują kliniczną depresję, w tym niezdolność do wytwarzania wystarczającej ilości neuroprzekaźników i hormonów stresu, aby twoje ciało mogło sobie z tym poradzić.

Więc jeśli zaczynasz z przewlekłym bólem, może to prowadzić do depresji, która może nasilić twój ból, co może pogłębić depresję i jest to spirala w dół. A jeśli zaczniesz od depresji, może to prowadzić do przewlekłego bólu, który może pogłębić depresję, zwiększając ból i tak dalej.

Znalezienie sposobów radzenia sobie ze stresem i radzenia sobie z przewlekłym bólem może dać ci przewagę w walce z depresją.

Masz jednak opcje leczenia, a czasami jedno leczenie może być ukierunkowane zarówno na ból, jak i depresję, dzięki ich wspólnej fizjologii.

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych w leczeniu depresji i przewlekłego bólu

Klasa leków zwana antydepresantami jest stosowana zarówno w przypadku depresji, jak i przewlekłego bólu. To dezorientuje wielu ludzi. Myślą, że ich praktykujący wierzy, że ich ból jest psychologiczny lub „wszystko w ich głowach”.

W rzeczywistości jednak stosowanie antydepresantów do kontroli bólu ma podstawy naukowe i jest standardową praktyką od ponad 50 lat. Nawet w małych dawkach leki te powodują zmiany chemiczne w mózgu (znowu te neuroprzekaźniki), które zmieniają sposób postrzegania bólu i przynoszą ulgę wielu ludziom. Więc nawet jeśli nie masz depresji, Twój lekarz może przepisać lek przeciwdepresyjny w celu leczenia bólu.

Leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu bólu przewlekłego należą do trzech głównych klas:

• Trójpierścieniowe: leki te zwiększają ilość dwóch neuroprzekaźników — serotoniny i noradrenaliny — dostępnych dla mózgu i blokują działanie trzeciego neuroprzekaźnika, acetylocholiny. Najczęściej stosowanym trójpierścieniowym lekiem przeciwbólowym jest niska dawka Elavilu (amitryptyliny).

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): Leki te zwiększają ilość dostępnej dla mózgu serotoniny, spowalniając proces zwany wychwytem zwrotnym. Typowe leki przeciwbólowe z grupy SSRI to Celexa (citalopram), Lexapro (escitalopram), Paxil (paroksetyna) i Zoloft (sertralina).

• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny: Leki te zwiększają ilość zarówno serotoniny, jak i norepinefryny, które twój mózg jest dostępny w dowolnym momencie. Powszechnie stosowanym lekiem przeciwbólowym jest Cymbalta (duloksetyna). (Podobny lek o nazwie Savella (milnacipran) jest stosowany głównie w leczeniu bólu związanego z fibromialgią. Nie jest zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych do leczenia depresji, ale jest to jego główne zastosowanie w wielu innych krajach.)

Oprócz leczenia samego bólu, przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych na ból może zatrzymać cykl, który prowadzi do depresji, zanim się zacznie, lub przynajmniej zapewnić rozpoczęcie biegu.

Opioidy

Po raz kolejny związek działa w obie strony – leki stworzone do leczenia przewlekłego bólu również mogą mieć wpływ na depresję.

Badania nad popularną klasą opioidów przeciwbólowych (zwanych również opiatami lub narkotykami) są obiecujące w leczeniu depresji klinicznej.KątJednak biorąc pod uwagę ogromny problem społeczny związany z nadużywaniem i przedawkowaniem opiatów,Kątjest mało prawdopodobne, że leki te będą powszechnie stosowane w depresji.

Psychoterapia

Psychoterapia jest powszechną metodą leczenia depresji klinicznej i można by pomyśleć, że byłaby nieskuteczna w przypadku przewlekłego bólu, który nie jest bezpośrednio spowodowany depresją. Jednak wykazano, że niektóre psychoterapie pomagają radzić sobie z przewlekłym bólem.

Wielokrotnie wykazano, że podejście zwane terapią poznawczo-behawioralną (CBT) pomaga osobom z przewlekłym bólem zmienić ich zachowanie i styl życia w sposób, który pomaga im radzić sobie z bólem. Może również pomóc im zmniejszyć lęk i zdemoralizować ból.KątKąt

Radzenia sobie ze stresem

Ponieważ stres odgrywa rolę zarówno w przewlekłym bólu, jak i depresji, nauka radzenia sobie z nim może mieć duże znaczenie. Metody, które okazały się pomocne, obejmują:

• Medytacja uważności
• Głębokie oddychanie
• Terapie ruchowe, takie jak joga i tai chi
• Hipnoterapia
• Zdjęcia z przewodnikiem

Przewlekły ból i depresja kliniczna są trudne do radzenia sobie samemu lub razem. Dobrą wiadomością jest to, że masz wiele opcji leczenia do wypróbowania. Ściśle współpracuj z lekarzem, aby postawić diagnozę i wymyślić odpowiednie leczenie na początek. Może to wymagać czasu i eksperymentów, ale możesz nauczyć się radzić sobie z tymi warunkami i poprawić jakość swojego życia.