Jakie jest ryzyko zakażenia wirusem HIV podczas seksu analnego?

Uważa się, że ryzyko zakażenia wirusem HIV podczas stosunku analnego bez zabezpieczenia jest niezwykle wysokie, aż 18 razy większe niż w przypadku stosunku waginalnego.KątPrzyczyny zwiększonego ryzyka są dobrze znane i obejmują takie czynniki jak:

• Kruchość tkanek odbytu, które umożliwiają wirusowi bezpośredni dostęp do krwiobiegu poprzez drobne łzy lub otarcia
• Porowatość tkanek odbytu, zapewniająca dostęp nawet bez uszkodzeń
• Wysokie stężenie wirusa HIV w nasieniu i płynie przednasiennym („pre-cum”), które podwaja ryzyko infekcji z każdym jednokrotnym (jedną cyfrą) wzrostem miana wirusa u danej osoby.

Ponadto wydzielanie krwi z uszkodzonych tkanek odbytnicy może zwiększać ryzyko dla partnera wprowadzającego („górnego”), zapewniając wirusowi drogę transmisji przez cewkę moczową i tkanki wyściełające główkę prącia (szczególnie pod napletkiem).

Ryzyko HIV na czyn i na partnera

W swoim przeglądzie 16 różnych wysokiej jakości badań naukowcy z Imperial College i London School of Hygiene and Tropical Medicine stwierdzili, że ryzyko zakażenia wirusem HIV podczas seksu analnego bez prezerwatyw wynosi około 1,4% w przypadku osób przyjmujących ) partner.KątKąt

Ryzyko przeniesienia było dodatkowo zwiększone, jeśli partner wprowadzający był nieobrzezany (0,62% nieobrzezany vs. 0,11% obrzezany).

W przeciwieństwie do tego, ryzyko przypadające na partnera — w którym osoba zarażona wirusem HIV pozostaje w wyłącznym związku z partnerem niezakażonym wirusem HIV — malowało nieco jaśniejszy obraz zarówno dla partnerów przyjmujących, jak i wprowadzających.

Omówione 10 badań zostało przeprowadzonych tylko wśród gejów lub biseksualnych mężczyzn i nie obejmowało ani długości związku, ani częstotliwości seksu bez prezerwatywy. Analiza danych wykazała, że:Kąt

• Partnerzy, którzy uprawiali zarówno receptywny, jak i insercyjny seks analny bez prezerwatyw, mają łączne ryzyko 39,9%.
• U partnera seronegatywnego, który angażuje się wyłącznie w seks analny bez prezerwatywy, łączne ryzyko wynosi 21,7%, podczas gdy u partnera zakażonego wirusem HIV ryzyko wynosi około 40,4%.

Strategie zmniejszania ryzyka

Jak w przypadku każdego innego sposobu przenoszenia wirusa HIV, profilaktyka wymaga kombinacji strategii, aby skuteczniej:

• Zmniejszenie zakaźności partnera HIV-dodatniego
• Zmniejsz podatność partnera seronegatywnego

Skuteczność strategii znanej jako leczenie jako zapobieganie (TasP) potwierdzają badania PARTNER1 i PARTNER2, w których nie wystąpiła ani jedna infekcja HIV wśród 1770 par homoseksualnych i heteroseksualnych o mieszanym statusie, pomimo uprawiania seksu analnego lub waginalnego bez prezerwatywy.

Badania, które trwały od 2010 do 2018 roku, jednoznacznie wykazały, że niewykrywalny równa się nieprzekazywalny w warunkach rzeczywistych.

Stosowanie profilaktyki przedekspozycyjnej (PrEP), w ramach której niezarażonemu partnerowi przepisuje się dzienną dawkę leku Truvada, leku przeciw HIV, może również zmniejszyć ryzyko. Badania wykazały, że przyjmowany codziennie PrEP zmniejsza ryzyko zarażenia się wirusem HIV podczas seksu o około 99%.

Chociaż te liczby mogą sugerować, że prezerwatywy nie są już potrzebne, ani TasP, ani PrEP nie mogą zapobiegać innym chorobom przenoszonym drogą płciową.

Co więcej, według Centers for Disease Control and Prevention (CDC) tylko 59,8% Amerykanów z HIV jest w stanie osiągnąć niewykrywalny poziom wirusa. Bez całkowitej supresji wirusa TasP staje się bezużyteczny, narażając niezainfekowanego partnera na ryzyko.

W tym celu, według CDC, konsekwentne stosowanie prezerwatyw może zapobiec 7 na 10 transmisji poprzez seks analny. Zapewnia to kolejną warstwę ochrony w przypadku innych bezpieczniejszych praktyk seksualnych.

Jeśli uważasz, że mogłeś być narażony na zakażenie wirusem HIV, czy to poprzez rozerwanie prezerwatywy podczas seksu analnego bez prezerwatywy, istnieją leki, które mogą zmniejszyć ryzyko infekcji, określane jako profilaktyka po ekspozycji (PEP).

PEP składa się z 28-dniowego kursu leków przeciwretrowirusowych, który należy przyjmować w całości i bez przerwy.KątAby zminimalizować ryzyko infekcji, PEP należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe, najlepiej w ciągu jednej do 36 godzin od ekspozycji.